Σπούδασε μαγειρική, έμαθε να τεμαχίζει κρέατα, ονειρεύεται ένα μικρό χασάπικο, αλλά όταν την δεις να χορεύει ροκ εν ρολ την ερωτεύεσαι.

Προσωπικά με τρομάζουν οι άνθρωποι με κολλήματα σε άλλες δεκαετίες. Εντάξει παίδες και εγώ συχνά την βλέπω μαρκησία ντε Μαρτέιγ, μπορεί να κάνω και καμιά μηχανορραφία, αλλά φοράω snickers και όχι κορσέ και περουκίνι.

Η Ηρώ είναι κολλημένη στα φίφτις και το βλέπεις με το καλημέρα. Φοράει φιόγκο στα μαλλιά, φούστα εποχής, έχει ανάλογο μαλλί και νομίζεις ότι έφυγε από κάστινγκ ταινίας. Την κοιτάω με δυσπιστία, όμως στο φιλόξενο σπίτι της όλα μυρίζουν ωραία, και έχει πολύ γλυκό χαμόγελο και εμένα οι άνθρωποι που γελάνε γλυκά πάντα με καθησυχάζουν. Στα πέντε λεπτά που μιλάμε «ξεκολλάω» από τις αρχικές μου προκαταλήψεις και με ειλικρίνεια σας παρουσιάζω μια τύπισσα ξηγημένη, αυθεντική -ουάν οφ δε κάιντ- εκ πεποιθήσεως ετεροχρονισμένη, αλλά θεά. Και να πω και κάτι; Μαγκιά της στην τελική το σκάλωμά της σε πιο αθώες εποχές. Στο κάτω-κάτω, πόσες πραγματικά «αυθεντικές» κοκέτες έχουν απομείνει;

Η ίδια μού λέει ότι οι γονείς της είναι από την Πόλη και η μαμά και οι γιαγιάδες της ήταν φουλ κοκέτες και όλες αυτές οι προσεγμένες ντουλάπες και το στυλιζαρισμένο του πράγματος πέρασε στο DNA της.

Iro Prodromou 01 Iro Prodromou 02 Iro Prodromou 03 Iro Prodromou 04 Iro Prodromou 05

Όπως περιγράφει τη ζωή της, θα φορούσα με άνεση τα παπούτσια της. Μεγάλωσε σε ένα ευτυχισμένο σπίτι -άκου τώρα- με γονείς που έζησαν στην Πόλη, αλλά όχι πρόσφυγες. «Δεν θυμάμαι να μου έλειψε τίποτα, όλη μέρα χορεύαμε και μαγειρεύαμε σε κάτι μεγάλα οικογενειακά τραπέζια γεμάτα εκλεχτά εδέσματα».

«Κρίμα» της λέω «που δεν σε γνώρισα πιο νωρίς, θα σας έκανα αίτηση για υιοθεσία».

Γελάει και συνεχίζει να περιγράφει τα παιδικά χρόνια με νοσταλγία και όμορφες εικόνες ευδαιμονίας. «Πορνό το έκανες» της λέω, μην αντέχοντας τόση ευτυχία.

Γενικά ακούω με δυσπιστία όσους περιγράφουν τα παιδικά τους χρόνια ως «ιδανικά», αλλά εδώ μιλάμε για ένα κορίτσι που γελάει με τη ψυχή του, μοιάζει ήρεμο και καλά με την πάρτη της. Δεν είμαι και ο Λακάν, αλλά την κόβω να έχει καλό μέτρημα, οπότε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έγινε καλή δουλεία στα παιδικά χρόνια.

Στη σύντομη ζωή της -ακόμα δεν τριαντάρισε- κάνει αυτά που την ευχαριστούν και αυτό είναι το δικό της μυστικό. «Σπούδασα μαγειρική και ήταν απόλυτα φυσικό για μένα γιατί είχα τεράστια αγάπη για το φαγητό. Τέλειωσα και σχολή κρεάτων του Υπουργείου Γεωργίας ώστε να μπορώ να ανοίξω χασάπικο. «Pardon?», την ρωτάω με αγγλικό αξάν, γιατί αυτό το πολύ στυλιζαρισμένο κορίτσι μόνο χασάπισσα δεν μου κάνει. «Σ’ άρεσε να τεμαχίζεις τα κρέατα, δηλαδή;».

«Ναι, στη σχολή μαθαίνεις να κόβεις τα κρέατα, σού τα φέρνουν οι κτηνοτρόφοι σε μεγάλα ψυγεία και με το κοπίδι μαθαίνεις ανατομία του κρέατος, αφαιρείς πρώτα την πέτσα, μετά το λίπος. Λατρεύω να κόβω. Είμαι πολύ καλή τεμαχίστρια», μου λέει περήφανα. Δεν μπορώ το κακό κομμένο κρέας. Πήγα στη συγκεκριμένη σχολή για να μάθω ποιο κρέας πάει με ποιον τρόπο ψησίματος».

«Ποιο κομμάτι να ζητάμε στο μοσχάρι;» την ρωτάω πάνω σε μια παράξενη κρίση νοικοκυροσύνης «Είναι ωραίο το κιλότο, το καπάκι δηλαδή εκεί στο μηρό» μου λέει, και δείχνει πάνω στο σώμα της πού εννοεί. «Και στις γυναίκες» της λέω, «αν είναι ωραίο το καπάκι την έχεις κάνει λαχείο». Το καπάκι της αρέσει να το μαγειρεύει με φρούτα. Εμένα πάλι με επιδέξια αγόρια.

«Και τώρα πού μαγειρεύεις;» την ρωτάω, ενώ η ομελέτα με πολίτικο σουτζούκι που φτιάχνει μου σπάει τη μύτη.

«Άφησα τις κουζίνες για να έχω και προσωπική ζωή. Αν θες να γίνεις καταξιωμένος σεφ για κάποια χρόνια πρέπει να ξεχάσεις την προσωπική σου ζωή. Βγήκα λοιπόν από τις κουζίνες, αλλά δουλεύω για τις κουζίνες. Έγινα μάνατζερ για να έχω χρόνο για μένα σε μια αλυσίδα μεγάλων ξενοδοχείων».

Όμως η καρδιά της Ηρώς είναι αγκινάρα και δεν χωράει μόνο την αγάπη για τη μαγειρική. Αγαπάει τα ταξίδια και τον χορό. «Ό,τι οικονομίες κάνω, τις εξαργυρώνω σε ταξίδια. Πρόσφατα πήγα στην Ιρλανδία και τη γύρισα ολόκληρη. Ξετρελάθηκα, θα μπορούσα να ζήσω εκεί. Και οι Ιρλανδοί μού πάνε, ωραίοι άντρες», λέει και κλείνει γουστόζικα το μάτι.

«Και με τον χορό;». «Πάντα χόρευα, από μικρή. «Έκανα ελληνικούς χορούς, μετά latin και ευρωπαϊκούς. Όμως τα τελευταία έξι χρόνια ανακάλυψα το Blue Fox, ένα μαγαζί στην Ασκληπιού, που παίζει μουσική από το σαράντα και το πενήντα Και το ερωτεύτηκα. Το έκανα δεύτερο σπίτι μου. Εκεί γνώρισα και τον ιδιοκτήτη, τον Μάνο και τη γυναίκα του τη Ροδιώ και μοιραζόμασταν κοινή τρέλα και αγάπη και έτσι φτιάξαμε έναν σύλλογο, τους Rollin’ Foxes και αρχίσαμε τα μαθήματα. Και αίφνης έγινε μόδα και άρχισε να μαζεύεται κόσμος και κατεβαίνουμε και σε διαγωνισμούς, κάνουμε φεστιβάλ και ό,τι μπορείς να φανταστείς».

«Θα ήρθαν και πολλά ψώνια», την ρωτάω, «πολλοί Τζέιμς Ντίν-ηδες;».

«Και από αυτά είχαμε, αλλά ξεκαθάρισε πλέον το τοπίο. Κυρίως έρχονται όσοι αγαπούν το ροκ εν ρολ».

Πλέον έχει γίνει η ίδια δασκάλα. Χρειάζονται περίπου τρία χρόνια για να γίνεις αστέρι και πρέπει να κάνεις εξάσκηση δυο-τρεις φορές τη βδομάδα, γιατί θέλει το όλο πράγμα επιμονή, τεχνική και φυσικά να φας πώρωση. Και ναι, γυμνάζει εξαιρετικά το σώμα όπως με πληροφορεί και φτιάχνει και τη διάθεση. Χορεύουν κυρίως ροκ εν ρολ, σουίνκ, μπούγκι μπούγκι και πιο σπάνια τσατσά.

Μας καθίζει στο τραπέζι και είναι και εκεί όλα προσεγμένα, σαν το τραπέζι της Λωξάντρας. Ένα υπέροχο απογευματινό κόκκινο τσάι, κέικ αρωματικό με καρύδια, μπισκότα χειροποίητα με σταφίδες, μικρά ταρτάκια με αλλαντικά και τυριά και με μια σος από γλυκάνισο και φυσικά η ομελετάρα με αλλαντικό πολίτικο. Ω, Θεέ μου, σ’ ευχαριστώ που ακόμα υπάρχουν νοικοκυρές και δεν είναι όλες ανεπρόκοπες και τεμπέλες όπως εγώ.

Iro Prodromou 09 Iro Prodromou 10 Iro Prodromou 11 Iro Prodromou 12 Iro Prodromou 13 Iro Prodromou 14 Iro Prodromou 15 Iro Prodromou 16 Iro Prodromou 17 Iro Prodromou 18

Την ρωτάω αν είναι ντυμένη έτσι για τη φωτογράφηση ή αν πηγαίνει έτσι στο σούπερ μάρκετ. «Παντού και πάντα, και στη δουλειά μου. Είναι εντελώς φυσικό. Δεν μπορώ να βγω από το σπίτι χωρίς έναν φιόγκο, χωρίς ένα μαντίλι στα μαλλιά, ένα ‘κάτι’». «Ο κόσμος πώς αντιδρά;». «Υπάρχουν αυτοί που τους αρέσει και με ρωτάνε και άλλοι που μπορεί και να το πάρουν στο χαβαλέ». «Ράβεις και ρούχα;» την ρωτάω πια με μεγάλο θαυμασμό. «Όχι εγώ, αλλά έχω πολλές φίλες που κάνουν εξαιρετική δουλειά και μου φτιάχνουν ό,τι ζητήσω και έχω και μια συλλογή από τις γιαγιάδες μου. Έλα να δεις» μου γνέφει και μου δείχνει μικρούς θησαυρούς που θα ζήλευε κάθε αξιοπρεπές βιντατζάδικο. Τα ερωτεύομαι τα ρούχα της, σε σημείο να το ‘μετεξελίξω’ και να αρχίσω να κυκλοφορώ σαν πιν απ γκερλ, μια άλλη φον Τίσεν.

«Τι εύχεσαι στον εαυτό σου;» την ρωτάω στο ξεκούδονο; Και την έχει έτοιμη την απάντηση, σαν να την σκεφτόταν από καιρό. «Να μην είμαι τόσο αυστηρή και απόλυτη, να γίνω πιο διαλλακτική».

«Και το όνειρο σου;». «Να ανοίξω ένα γαλλικό κρεοπωλείο τύπου μπουλανζερί, μικρό, γωνιακό και καθημερινά να μαγειρεύω ένα-δυο πιάτα με ωραίο κρέας».

«Αμήν», της λέω εγώ και φεύγω απ’ αυτή την μικρή Λωξάντρα όλο χαμόγελα και ευδαιμονία.

«Ο Έρωτας δεν θες να έρθει;» της λέω όσο περιμένω το ασανσέρ. « Και βέβαια να έρθει, τον περιμένω, αλλά δεν βιάζομαι. Όταν έρθει η ώρα του»…

Iro Prodromou 20 Iro Prodromou 21 Iro Prodromou 22 Iro Prodromou 23 Iro Prodromou 24 Iro Prodromou 25 Iro Prodromou 27

Για μαθήματα ροκ εν ρολ που κάνει η Ηρώ: Blue Fox, Ασκληπιού 91, 694287225.

Κείμενο: Τζούλη Αγοράκη
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος