Ο Χρήστος και ο Ιωσήφ είναι από την Σύρο. Ο Χρήστος μένει Πειραιά και ο Ιωσήφ την έχει καταβρεί στην Σύρο και δεν φεύγει με τίποτα. Οι δυο τους φτιάχνουν μαζί hiphop εδώ και 10 χρόνια. Όμως, δεν ακούνε hiphop. Έχουν κάνει πάνω από 300 live και έγιναν γνωστοί μέσα από το κομμάτι «Απουσία» που έχει σημειώσει εκατομμύρια κλικ στο youtube. Έχουν παίξει από δασάκια μέχρι και στο Ηρώδειο. Μου είπαν ιστορίες για ένα live όπου είπαν παραμύθια αντί για τραγούδια, μου μίλησαν για την Σύρο και για λουκουμάκια συριανά.

Είστε φίλοι από παλιά;
Ιωσήφ: Είμαστε φίλοι από το ’96, από το σχολείο. Ήμασταν συμμαθητές και κολλήσαμε.

Και πώς προέκυψε η hiphop;
Ιωσήφ: Ο αδερφός του Χρήστου ήταν ο πρώτος που άκουγε hiphop στην Σύρο. Μετά, άκουγε και ο Χρήστος. Και εγώ έφτιαχνα μουσικές τότε. Κάναμε παρέα και αράζαμε στο σχολείο και ακούγαμε hiphop. Εγώ δεν ήμουν τόσο “yo” όσο ο Χρήστος. Μετά όμως πήγαμε σε ένα live στην Τήνο για να δούμε τους Active Member. Και κολλήσαμε. Το live ήταν σε ένα χωριό. Πήγαμε 10 άτομα από την Σύρο, τσούρμο ολόκληρο. Δεν είχαμε ιδέα πού ήμασταν. Ξεμείναμε μετά την συναυλία με τον Χρήστο. Σκέψου γυρίσαμε στο λιμάνι με τα πόδια στις 7 το πρωί. Μετά από αυτό το live είπαμε ότι θα κάνουμε μπάντα.

Το «λουκουμάκι συριανό» είναι τρέλα! Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Ιωσήφ: Πέρσι είχε ένα φεστιβάλ λουκουμιού στην Σύρο οπότε μας ζητήθηκε να κάνουμε την μουσική. Μετά γράψαμε και ένα κομμάτι για εμάς. Κάναμε και το βιντεάκι το χαρούμενο. Σκεφτήκαμε τον ρόλο που έχει παίξει το λουκούμι στην ιστορία. Έχει παίξει μεγάλο ρόλο και ο κόσμος δεν το ξέρει αυτό. Εμείς το ξέρουμε και πιάσαμε από τον Αδάμ και την Εύα μέχρι και την Κλεοπάτρα και τους βάλαμε όλους μαζί.

Πώς και αλλάξατε τόσο πολύ για το «λουκουμάκι»;
Ιωσήφ: Ενσαρκώσαμε περσόνες για να το κάνουμε αυτό. Ξεκινήσαμε δειλά δειλά με αυτόν που κάνει τον Jack Sparrow και ήταν ο πιο δύσκολος να γίνει. Αφού τα βρήκαμε όλα και τον είχαμε αυτόν, μετά όλα ήταν εύκολα. Βρήκαμε την στολή, το μακιγιάζ στο internet, διαμορφώσαμε και τους άλλους χαρακτήρες. Όσοι παίζουν είναι φίλοι μας.

Για πες μου για το group. Πώς είναι να είστε μόνο δύο άτομα σε ένα γκρουπ;
Ιωσήφ: Είμαστε δύο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι. Έχουμε βρει όμως τρελή ισορροπία. Κατά καιρούς, είχαμε σκεφτεί να μπουν και άλλα άτομα. Είδαμε όμως στην πορεία ότι δεν θέλουμε άλλον. Και δουλεύουμε οι 2 μας.

Nea Taksi Pragmaton 2

Ποιοι ήταν οι πρώτοι χιπχοπάδες που ακούσατε;
Ιωσήφ: Public Enemy, Beastie Boys. Μετά ακούγαμε φανατικά House of pain που έκαναν και το “Jump Around”. Δεν ξέραμε ότι υπάρχει ελληνικό hiphop στην αρχή. Μετά μάθαμε ότι υπάρχει ελληνικό hiphop, δεν ξέραμε. Το ελληνικό hiphop έγινε γνωστό με τους Goin’ Through. Πρώτα μπλέξαμε δηλαδή με το ξένο και μετά με το ελληνικό.

Αγαπημένο γκρουπ;
Ιωσήφ: Οι FFC. Και οι Active Member μας αρέσουν πολύ. Πηγαίναμε σε όλα τα live τους όταν ήμασταν μικρά.

Η Ελλάδα με το hiphop τι σχέση έχει;
Ιωσήφ: Πλέον η νέα γενιά ψάχνεται. Μπαίνει στο internet και ψάχνει αρκετά. Και υπάρχουν πολύ αξιόλογα πράγματα. Και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η Αμερική ας πούμε, έχει πολύ διαφορετική νοοτροπία από την Ευρώπη όσον αφορά στο hiphop. Το αμερικάνικο έχει άλλα στερεότυπα. Η γαλλική rap, όπως και εμείς, βασίζεται στον στίχο. Έχουμε επιρροές και από άλλα είδη μουσικής. Έχουμε και φυσικά όργανα και πολλά ρεφραίν μας είναι τραγουδιστά.

Σταματάμε την κουβέντα γιατί ακούμε τον Χρήστο να ανεβαίνει τα σκαλιά. Λαχανιασμένος και με ένα πράμα που έμοιαζε με γάλα αλλά επέμενε ότι είναι καφές. Ο Χρήστος παίρνει τα ηνία και μου απαντά στις υπόλοιπες ερωτήσεις.

Πώς σου μπήκε το μικρόβιο της hiphop;
Χρήστος: Με το hiphop συνέβη το εξής. Άκουσα ένα κομμάτι και μου κόλλησε και το έλεγα συνέχεια. Αυτό γίνεται με το hiphop. Το μαθαίνεις μια και δεν το ξεχνάς ποτέ. Και σαν μουσική, είναι πάρα πολύ εύκολη. Κάνεις λίγο νανανανανανανα και έχεις κομμάτι. Και η Πρωτοψάλτη έκανε έτσι και έκανε τραγούδια (γελάνε).

Nea Taksi Pragmaton 8

Ήθελες μήπως να ξεφύγεις και λίγο από την παράδοση της Σύρου στο ρεμπέτικο;
Χρήστος: Όχι, ήμασταν το 1ο πρώτο hiphop συγκρότημα στην Σύρο. Αλλά δεν μας πίεσαν ποτέ οι δικοί μας να ασχοληθούμε με το ρεμπέτικο. Μας είπαν να μάθουμε μπουζούκι αλλά δεν μας πίεσαν. Μεγαλώσαμε στην επαρχία. Εκεί δεν έχει και πολλά πράγματα να κάνεις. Εγώ έκανα παραδοσιακούς χορούς, ήμουν λυκόπουλο, πήγαινα στο θεατρικό, έκανα μπάσκετ. Και πάλι. Τι άλλο να κάνεις; Έπρεπε κάτι να κάνεις για να περάσει η ώρα σου. Τότε δεν υπήρχε και internet. Ήταν αυτό που άκουσες από κάποιον κάπου κάτι. Έτσι μάθαμε για το hiphop. Είχε ο αδερφός μου κάτι βινυλιάκια.

Τι σε εμπνέει να γράψεις;
Χρήστος: Βιώματα πιο πολύ. Σαν πιτσιρικάς έγραφα για να βγάλω πράγματα από μέσα μου. Την απόγνωση, τον έρωτα. Πιο μετά έγραφα βιωματικά. Τα λουκούμια, αυτά που τρώμε. Είχαμε ξεκινήσει με τα αλμυρά. Το «είσαι αφράτη σαν φρατζόλα». Μετά ήρθαν τα γλυκά (γελάνε).

Το αγαπημένο σας τραγούδι;
Χρήστος: Νόμιζα θα ρωτήσεις το αγαπημένο μας φαγητό. Όλα είναι παιδιά μας (γελάνε). Ένα τραγούδι που κατάφερε να μεταδοθεί και να αγγίξει πολλούς ανθρώπους ήταν η «απουσία».
Ιωσήφ: Η «απουσία» έχει γραφτεί πριν 10 χρόνια αλλά δεν βαριόμαστε ποτέ ούτε να το ακούμε ούτε να το παίζουμε στα live.

Nea Taksi Pragmaton 5

Το πιο τρελό live που έχετε κάνει;
Χρήστος: Στην Κόρινθο είχαμε πάει. Στο Σοφικό. Πάμε λοιπόν εμείς. Φτάνουμε, ψαροχώρι, πουθενά τίποτα. Ούτε stage ούτε τίποτα. Και μας λένε: «έχει πιάσει φωτιά εδώ δίπλα και έχουν φύγει όλοι. Πηγαίνετε μια βόλτα και μέχρι το βράδυ θα το στήσουμε». Πάμε σε ένα ξενοδοχειάκι. Το βράδυ πάμε να παίξουμε. Είμαστε σε έναν μόλο, πίσω θάλασσα, δύο ηχεία, δύο φώτα και πλαστικές καρέκλες. Και τις πλαστικές καρέκλες τις έχουν καταλάβει γιαγιάδες και παιδάκια. Και δεν έχουμε ξεκινήσει ακόμα. Οπότε λέμε «άντε πάμε να παίξουμε». «Γεια σας παιδιά, είμαστε η Νέα τάξη πραγμάτων ελάτε κοντά». Εκείνη την ώρα σκάνε μύτη 14,15 παιδάκια 1,20 ύψος. Και έρχονται όλα μπροστά μας. Λέω «γεια σας παιδάκια είμαι ο κύριος Χρήστος και από εδώ ο κύριος Ιωσήφ». Και τα κομμάτια που είχαμε ετοιμάσει να παίξουμε ήταν πιο πονηρά επειδή ξέραμε ότι θα παίξουμε σε beach bar οπότε τους λέμε «να σας πω ένα παραμύθι»; Και λένε «ναιιιιι». Σκέψου το κοινό ήταν από 0-5 και από 75-85. Οπότε τους λέω τα 3 γουρουνάκια. Βάζουμε ένα beat και τους λέω: «ήταν ένα κόκκινο, ένα πράσινο και ένα μπλε γουρουνάκι. Το μπλε δεν πήγαινε ποτέ του για καφέ, το ένα δούλευε στην πολεοδομία. Από δω τα αγόρια από κει τα κορίτσια. Αγόρια ιππότες, κορίτσια μαύρες κότες. Αγόρια γιοτ, κορίτσια ferry boat».

Εντάξει μετά από αυτό νομίζω πως μπορούν να κάνουν τα πάντα.

Nea Taksi Pragmaton 4 Nea Taksi Pragmaton 1Nea Taksi Pragmaton 2

https://www.facebook.com/Nitafpi

Κείμενο: Μαίρη Βαμβακά
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος