Εικόνες ειρωνείας, μισανθρωπίας και χιούμορ με remix από παλιούς, κλασικούς πίνακες.

 

Είναι φανερό ότι έχει κόλλημα με μερικούς πίνακες: το Golgonde του Ρενέ Μαγκρίτ (με την βροχή από άντρες), την Ophelia του Sir John Everett Millais, τους Φυτευτές πατάτας του Jean-François Millet (και άλλους πολλούς), τους οποίους τους μετατρέπει σε θανατερά gif, με φανερή την έκφραση μισανθρωπίας –μέχρι παρεξηγήσεως. Ευτυχώς, η ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ που διαθέτει σώζει κάπως την κατάσταση. Ο Kajetan Obarski που υπογράφει ως kiszkiloszki φτιάχνει συνθέσεις από κλασικούς πίνακες, συνδυάζοντας εικόνες και animation με αποτέλεσμα βαμμένο με αίμα. Τις περισσότερες φορές. «Το Golgonde είναι ο αγαπημένος μου πίνακας όλων των εποχών» λέει, «και τον κατέστρεψα από την μεγάλη αγάπη που του έχω. Τους πιο πολλούς πίνακες τους καταστρέφω με ειρωνική διάθεση εξαιτίας της αποστροφής που έχω για τους γενικούς κανόνες ομορφιάς. Δεν είμαι καλλιτέχνης, ή τουλάχιστον ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι είμαι. Αν έχω συνεισφέρει σε οτιδήποτε, μάλλον είναι στην κουλτούρα του remix. Χαίρομαι που εξελλίσσεται γρήγορα και προκύπτει από τα σκουπίδια του διαδικτύου, και είναι ήδη κάτι πολύ περισσότερο από μερικές αστείες εικόνες απ’ το ίντερνετ. Είναι τέχνη αυτό; Δεν ξέρω. Ναι, με αποκαλούν καλλιτέχνη μερικές φορές, αλλά έχω φτιάξει μόνο μερικά animation.

 

 

Είμαι Πολωνός οικονομικός μετανάστης και ζω στο Άμστερνταμ. Μια συνηθισμένη μέρα ξυπνάω στις 12, πίνω τρία ή τέσσερα φλυτζάνια καφέ, φτιάχνω animations, βλέπω ανεξάρτητες ταινίες, γράφω στο μπλογκ, τραβάω φωτογραφίες, διαβάζω, συνθέτω μουσική χάνοντας τον πολύτιμο χρόνο μου, ενώ δουλεύω, όποτε είναι δυνατό, για να βγάλω τα λεφτά για τους καφέδες μου.

Δεν θεωρώ τα animations μου προβοκατόρικα. Ο θάνατος, το αίμα και τα περιττώματα είναι μέρος της ζωής μας. Το ανθρώπινο είδος τα σπρώχνει προς τη λήθη, υποκρινόμενο ότι αυτά –που δεν είναι και ιδιαίτερα ωραία- δεν υπάρχουν. Θέλω να υπενθυμίζω την ανθρώπινη ματαιοδοξία και να την κοροϊδεύω. Και ναι, το κάνω ρεμιξάροντας τα αριστουργήματα της τέχνης. Οι εικόνες, τα ιδανικά και αυτά που λατρεύον συγκεκριμένοι άνθρωποι περιορίζουν τον τρόπο που βλέπουμε όλοι οι υπόλοιποι την τέχνη και κάθε πλευρά της ζωής. Τον μισώ αυτόν τον κόσμο. Είμαι λίγο πειραχτήρι, μου αρέσει να σπρώχνω κάποιον και να τον βλέπω να πέφτει. Όχι στην πραγματική ζωή, στον χώρο της τέχνης, στην πραγματικότητα είμαι ακίνδυνος τύπος με καπαρντίνα. Το animation μου δίνει απεριόριστες δυνατότητες να χύσω το δηλητήριό μου. Ειρωνικά, φυσικά.

Οι περισσότεροι από μας πιστεύουμε ότι οι πίνακες του Νταβίντσι είναι αριστουργήματα, κι αυτό επειδή έτσι μας είπαν στο σχολείο. Δεν διαθέτουμε το επίπεδο της ειδικής γνώσης να το ανακαλύψουμε αυτό μόνοι μας. Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος ότι ισχύει; Πώς μπορείς εσύ να είσαι σίγουρος; Έτσι όλοι παραδεχόμαστε αυτή τη γενική άποψη: ότι είναι αριστουργήματα. Τι σημαίνει αυτό; Ποια είναι τα κριτήρια και γιατί δεν αποκαλείς έτσι και έργα άλλων;

 

 

Δεν υπάρχει όριο στην ειρωνεία, εκτός και αν το Facebook θεωρήσει κάτι προκλητικό και σου κατεβάσει το ποστ. Για να σοβαρευτούμε, όμως, θα έπρεπε να γελάμε με οτιδήποτε και οποιονδήποτε. Οι περιορισμοί που θέτουν η κουλτούρα και η πολιτική ορθότητα μας εμποδίζουν λίγο, αλλά τι άλλο μας έχει απομείνει σε αυτόν τον θλιβερό και θλιμμένο κόσμο πέρα από την ειρωνεία;

Τι πιστεύω για την Αποκάλυψη; Θα ήθελα πολύ να είμαι μάρτυρας και συμμετέχων. Σίγουρα, θα είναι ένα μοναδικό σόου.

Τα θανατερά του animation υπάρχουν μαζεμένα στο tumblr του:
kiszkiloszki.tumblr.com