Λίγο πριν το επερχόμενο live του στο Death Disco, o Leif Kunzel μας μιλά για την μουσική του και σχέση του με το είδος του ρυθμικού θορύβου.

Περίγραψέ μου την μουσική. Τι είναι για σένα το noise;
Είναι ένας ανοιχτός χώρος. Σαν λευκό χαρτί. Αν δεν είμαι ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, επειδή δεν βγάζει αυτό που έχω εγώ στο μυαλό μου, μπορεί να συμπιέσω όλο το κομμάτι σε ένα δευτερόλεπτο ή σε μία ώρα και αν αυτό βγει καλύτερο απλά θα πω: αυτό ίσως να μην ήταν η αρχική ιδέα αλλά είναι ένας αντικατοπτρισμός της όλης διαδικασίας.

Τι συμβουλή θα έδινες σε έναν νέο μουσικό ηλεκτρονικής μουσικής;
Δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να δώσω κάποια συμβουλή σε νέους μουσικούς ηλεκτρονικής μουσικής. Σχετικά με τον εξοπλισμό, μπορώ να δώσω κάποιες συμβουλές ή να ακούσω μουσική από νέους μουσικούς ηλεκτρονικής. Αλλά το να δημιουργείς νέους ήχους είναι κάτι για το οποίο δεν μπορώ να εκφραστώ με λόγια.

mono_3 monoii

Όλα σου τα κομμάτια είναι στα γιαπωνέζικα. Πες μου για την σχέση σου με την Ιαπωνία.
Πράγματι, πολλά από τα κομμάτια μου είναι στα γιαπωνέζικα, αλλά υπάρχουν και κάποια κομμάτια στα ρώσικα, τα τσέχικα, τα γερμανικά, τα γαλλικά, τα αγγλικά, τα ινδονησιακά και τα εβραϊκά. Δεν είμαι από την Ιαπωνία (προφανώς), αλλά με ενδιαφέρει σαν χώρα εδώ και πολλά χρόνια. Το ενδιαφέρον μου ξεκίνησε με την ιστορία της Ιαπωνίας, την ιστορία μια χώρας που έφτιαξε την ολόδική της ιστορία με έναν μοναδικό τρόπο. Την πρώτη φορά που πήγα στην Ιαπωνία το 1997, το ταξίδι αυτό με έφερε πιο κοντά στον εαυτό μου, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθούσα τον κόσμο γύρω μου. Με έκανε σιωπηλό και με έκανε να «φωνάζω» την ίδια στιγμή. Οπότε, το επίκεντρο του Mono no Aware είναι αυτή η διαδικασία, όχι η αντιπαράθεση όταν αντικρίζεις μια ξένη χώρα.

Αναλογικός ή ψηφιακός εξοπλισμός;
Βλέπω τα εργαλεία μου ως ένα σύστημα που αποτελείται από αναλογικά και ψηφιακά εξαρτήματα. Το πιο σημαντικό αναλογικό μου εργαλείο είναι η κονσόλα μίξης μου, επειδή έχει μεγάλη επιρροή στον ήχο μου. Δεν χρησιμοποιώ, για παράδειγμα, κάποιο εξωτερικό εξάρτημα. Λίγο πολύ όλα προκύπτουν από την κονσόλα και ορισμένες εσωτερικές επιδράσεις από το Ensoniq ASR10. Δεν χρησιμοποιώ αναλογικό συνθεσάιζερ πια. Το πούλησα πριν από λίγο καιρό όταν άρχισε να μου κινεί πιο πολύ το ενδιαφέρον να συλλέγω samplers και έχασα το ενδιαφέρον μου στα συνθεσάιζερς. Πλέον έχω κάποια ψηφιακά synths όπως το Micro Modular, το Yamaha TG500 και το EMU Proteus 2000 αλλά πολλοί ήχοι μου προκύπτουν από την καταγραφή και την πρόοδο των samplers μου.

Πες μου κάποια άλμπουμ που σε έχουν επηρεάσει.
Όποτε σκέφτομαι άλμπουμ που με έχουν επηρεάσει, πάντα αυτό μου δίνει ένα νέο πνεύμα ή άποψη και δεν είναι απαραιτήτως ο ήχος κάτι που θέλω να αντιγράψω. Το πρώτο στην λίστα είναι το “Big Science” της Laurie Anderson επειδή αυτό με ένταξε στην πειραματική και δημιουργική χρήση των ανορθόδοξων ηχοτοπίων, στην προσωπική καλλιέργεια και στα ηλεκτρονικά εργαλεία. Το δεύτερο είναι το «Camouflage Heart» των Cindytalk, το οποίο το βρήκα το 1990 ή το 1991, λίγο πριν ξεκινήσω να κάνω μουσική. Αν και ήδη ήξερα τους Einsturzende Neubauten, τους Test Department και κάποιους άλλους, αυτό το άλμπουμ μου άνοιξε την πόρτα για έναν νέο δρόμο έκφρασης συναισθημάτων στην μουσική. Με παρόμοιο τρόπο βλέπω το «Hong Floor» των Controlled Bleeding και το “Auto Da Fe” από SPKs. Ένα άλμπουμ που με επηρέασε σχετικά με την χρήση των samplers στην ηλεκτρονική μουσική είναι το “Code Moral” των Some More Crime. Πέρα από αυτό, όταν σκέφτομαι επιρροές, θέλω να αναφέρω το “Stationen einer Sucht” των Sandow, και μια πολύ παλιά συλλογή της ανατολικής Γερμανίας, το “Pa-Rock-Tikum”.

Ποιο είδος μουσικής ακούς όταν δεν ακούς noise;
Δεν ακούω συχνά noise στο σπίτι. Όταν θέλω να ακούσω noise, φτιάχνω κάτι δικό μου ή προσπαθώ να συνεχίσω πάνω σε ένα κομμάτι όσο ετοιμάζω κάποιο DJ set. Προφανώς δεν χρειάζεται να πω πως δεν ακούω την μουσική των chart.

mono_4 mono_5

Περίγραψέ μου το καλύτερο και το πιο περίεργο live σου.
Και για τα δύο, θα διαλέξω ένα live. Ένα από τα καλύτερα live ήταν αυτό του Mono no Aware το 1999, επειδή ήμουν τόσο έκπληκτος που πράγματα που έκανα στο σπίτι μπορούσαν να αγγίξουν και να συγκινήσουν κάποιον κόσμο. Άλλο ένα live που μετράω στις πιο δυνατές μου αναμνήσεις ήταν το 2005 στο Los Angeles στην γιορτή του Das Bunker επειδή όλος ο χώρος ήταν γεμάτος ενέργεια και κόσμο που φώναζε. Ένα από τα πιο περίεργα ήταν πριν από λίγα χρόνια στο Bielefeld σε ένα πολύ μικρό κλαμπ. Κατά την διάρκεια του set, ήρθε ένα κορίτσι πολλές φορές να με ρωτήσει για κάποια κομμάτια και μου έλεγε: «Γεια σου DJ, γιατί παίζεις όλη την ώρα σκατά που δεν ξέρω; Μπορείς να βάλεις Combichrist μετά;». Εγώ είπα κάτι του τύπου: «Συγνώμη, δεν είμαι DJ», αλλά δεν καταλάβαινε. Έχω και πολλές άλλες ιστορίες σαν αυτές.

Ποια είναι τα σχέδιά σου;
Του χρόνου θα είναι ο εικοστός χρόνος του Mono no Aware. Η κυκλοφορία του άλμπουμ Tatemae / Honne έγινε πριν δύο χρόνια. Προσπαθώ να φτιάξω ένα νέο, για αυτό τον πολύ ιδιαίτερο χρόνο για μένα. Οτιδήποτε άλλο θα είναι bonus.

Σάββατο 8 Νοεμβρίου, Mono no aware + last days of s.e.x. live, DEATHDISCO, Ωγύγου 16 και Λεπενιώτου 24, Ψυρρή

Κείμενο και φωτογραφίες : Μάνος Χρυσοβέργης