Είδα πρώτη φορά τον Μένιο ένα καυτό αυγουστιάτικο μεσημέρι στην αυλή μιας εγκαταλελειμμένης μονοκατοικίας στο Ρέντη. Ήταν με την μαμά του που ήταν πολύ καλή, γιατί συνήθως τα ανάπηρα γατάκια τα παρατάνε.

Την ώρα που πέρναγα από την αυλή, είδα τη μάνα του να φεύγει και το Μένιο από πίσω της να προσπαθεί να περάσει το δρόμο χωρίς τα πίσω ποδαράκια του. Θα τον πατούσε αυτοκίνητο, σίγουρα. Ήταν πάρα πολύ άσχημος, πολύ αδύνατος, με τεράστια αυτιά, πανικόβλητος και δεν μπορούσε να τρέξει. Προσπάθησε να ξεφύγει για να μην τον πιάσω, αλλά στο τέλος παραδόθηκε. Με κοίταξε με γουρλωτά μάτια σαν να μου έλεγε «τι θα γίνει τώρα;». Αυτό το βλέμμα του δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Τον άρπαξα, τον έφερα στο σπίτι και από τότε είμαστε μαζί. Δεν κοινωνικοποιήθηκε ποτέ με τα υπόλοιπα γατιά, τον πείραζαν επειδή ήταν ανάπηρος, αλλά μαζί μου δέθηκε πολύ γρήγορα.

pet city-julie-04 pet city-julie-03 pet city-julie-02 pet city-julie-01

Ο Μένιος είναι λίγο τζόρας, τσαμπουκαλεύεται καμιά φορά και απαιτεί πολύ να γίνεται το δικό του. Και είναι επίμονος. Αν το πρωί θελήσει να με ξυπνήσει, δεν σταματάει να νιαουρίζει, ανεβαίνει στο κρεβάτι, κάθεται στο πρόσωπό μου και με γλύφει, με γρατζουνάει και με αναγκάζει να σηκωθώ. Μάλλον είναι κακομαθημένος. Αν δεν είναι πεντακάθαρη η τουαλέτα του θα κατουρήσει κάπου αλλού, δεν του αρέσει η βρομιά. Τον βλέπεις που πατάει στην άμμο και έχει μια σιχαμάρα στο πρόσωπό του. Είναι εκλεπτυσμένος γάτος.

Εντάξει, δεν έχει μόνο κακά. Είναι πολύ τρυφερός γάτος, κοιμόμαστε αγκαλιά όλο το βράδυ. Γουργουρίζει συνέχεια, μου βάζει τα πατουσάκια του απαλά στο πρόσωπο, μού γλύφει τα χέρια, τη μύτη. Το πρωί πρέπει να χουζουρέψουμε τουλάχιστον ένα δεκάλεπτο, αν σηκωθώ απότομα θα μου κρατήσει μούτρα σίγουρα. Είναι πολύ παιχνιδιάρης, παρά την αναπηρία του. Παίζουμε κυνηγητό, κρυφτό. Βγαίνει και έξω στον ακάλυπτο αλλά με προσοχή, να μην μολυνθούν τα ποδαράκια του. Ο γιατρός μου έχει πει ότι δεν μπορώ να του απαγορέψω τίποτα γιατί είναι πολύ υπερκινητικός και ανεξάρτητος γάτος για τα δεδομένα του. Ο Μένιος από την αρχή είχε βρει τον τρόπο του να περπατάει και να κρατάει την ισορροπία του. Προσθετικά δεν μπορώ να του βάλω και ούτε χρειάζεται από ό,τι μου είπε ο γιατρός. Γενικά είναι πολύ ικανοποιημένος από τη ζωή του και είναι ευτυχισμένος.

Συνέχεια κάνει αστεία πράγματα, πέφτει, κουτρουβαλιάζεται, μπορεί να κάνει καμιά ζημιά και μετά έχει τη φάτσα του «δεν το έκανα εγώ». Μια φορά τον άκουγα που νιαούριζε και νόμιζα ότι ήθελε να του ανοίξω το παράθυρο. Είχε σφηνώσει ανάμεσα στο τραπέζι και τον τοίχο και προσπαθούσε να βγει και φαινόταν μόνο το κεφάλι του, νομίζω ήταν η πιο αστεία του στιγμή.

Αν λείπω πολύ από το σπίτι έχει βρει τους τρόπους του για να μου δείχνει τη δυσαρέσκειά του. Θα πάει στην κουρτίνα και θα την κατουρήσει εκεί μπροστά μου, όταν γυρίσω. Είμαστε πολύ δεμένοι και ξέρει ότι τον βάζω πρώτο από όλους, με αγαπάει πολύ και το νιώθω, γενικά περνάμε φίνα. Και όταν είμαι στεναχωρημένη ή κλαίω ο Μένιος το καταλαβαίνει αμέσως, έρχεται δίπλα μου, με περιτριγυρίζει και νιαουρίζει σαν να με ρωτάει «τι έχεις;»

Εντάξει, η συντροφιά των ζώων δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη αλλά καμιά φορά βοηθάει. Θα κάτσω να του μιλήσω λίγο, θα κάνουμε παρέα και θα νιώσω πιο ευχάριστα, ειδικά αν έχει όρεξη κι αυτός.

pet city-julie-05 pet city-julie-06 pet city-julie-07pet city-julie-08 pet city-julie-09

Μένιο τον είπα τυχαία. Νομίζω ότι του πήγαινε. Κοίταξα θυμάμαι την φάτσα του και ήταν το πρώτο που σκέφτηκα. Ο Μένιος έχει και κορίτσι, τη Ρίκα, ένα τυφλό γατάκι που το έχει βρει η μητέρα μου. Αν και στειρωμένος, έχει προσπαθήσει να κάνει σεξ μαζί της. Η προσπάθεια απέτυχε, βέβαια, λόγω σωματικών δυσκολιών. Αλλά άραξαν μετά παρέα, έκαναν χάδια, γλυφόντουσαν, τα είχαν βρει.

Τώρα έχει καινούριο συγκάτοικο. Του έφερα τον Στέλιο που τον βρήκα πριν από ένα μήνα στο σταθμό του Μοσχάτου. Είχε κομμένο το μπροστά αριστερό ποδαράκι του, χωρίς πληγή. Μάλλον τον είχαν πετάξει από το σπίτι του. Ο Στέλιος είναι πολύ κοινωνικός και καλός γάτος, τρίβεται σε όποιον έρχεται στο σπίτι και τον Μένιο προσπαθεί να τον προσεγγίσει. Προσπαθώ να τον δώσω για υιοθεσία. Ο Μένιος έχει μεγάλη άρνηση για τον Στέλιο, δεν τον θέλει και πολύ στον χώρο του. Στην αρχή, ειδικά, ήταν επιθετικός και αναγκάστηκα να τον βάλω σε άλλο δωμάτιο. Τώρα τελευταία έχει χαλαρώσει λίγο και έχει αρχίσει να τον συνηθίζει.

Αν κάποιος ενδιαφέρεται να υιοθετήσει τον Στέλιο μπορεί να επικοινωνήσει με την Τζούλη εδώ.

pet city-julie-10 pet city-julie-11 pet city-julie-12pet city-julie-14 pet city-julie-15 pet city-julie-16 pet city-julie-17 pet city-julie-18 pet city-julie-19 pet city-julie-20