Η Βασιλική γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα. Είναι μόλις 17 ετών και ο πρώτος της δίσκος «Γύρνα Ξανά» μόλις κυκλοφόρησε. Γράφει τραγούδια σε τρεις ξένες γλώσσες, παίζει κιθάρα και ερμηνεύει μοναδικά τις δικές της ιστορίες. Στην συνάντηση μας διακρίνω  μια νεανική προσωπικότητα, που κουβαλάει τους στόχους της και ανυπομονεί να ζήσει μέσα από τα όνειρα της. «Μέσα από το τραγούδι βρίσκω ό,τι αγαπώ», γράφει σε ένα στίχο της και είναι σίγουρο ότι το μέλλον της ανήκει.

«Από μικρή τραγουδούσα, έπαιζα κιθάρα, έγραφα αλλά την απόφαση να ασχοληθώ πιο σοβαρά την πήρα αρκετά αργότερα. Θυμάμαι ότι είχα πάει σε ένα συνέδριο με την οικογένειά μου και είδα ένα παιδί 17 ετών να ανεβαίνει στην σκηνή για να παίξει κιθάρα και να τραγουδήσει. Ήταν το πρώτο κλικ μέσα μου, γιατί ένιωσα έντονα το συναίσθημα ότι και εγώ θέλω να το κάνω αυτό.

DSC_3729

Στην συνέχεια ξεκίνησα να ανεβάζω βιντεάκια στο YouTube, έφτιαξα σελίδα στο facebook, πήρα μέρος σε διαδικτυακούς διαγωνισμού εκ των οποίων ο ένας ήταν παγκόσμιος και βγήκα δεύτερη. Στον πανελλήνιο πήρα την πρώτη θέση.

Το πρώτο κομμάτι που έγραψα ήταν στην έκτη δημοτικού και λεγόταν, «Μάχομαι για ένα φιλί σου». Κάποια πράγματα σου έρχονται έτσι στο μυαλό σου και απλά θέλεις να τα αποτυπώσεις στο χαρτί. Ή πιθανόν να σε επηρεάζουν πράγματα που βλέπεις γύρω σου. Τα κατάλληλα υλικά είναι η ισχυρή θέληση και να έχεις το όνειρό σου πιο ψηλά από οτιδήποτε άλλο. Πάντα ήθελα να βλέπω με αισιοδοξία το μέλλον και έλεγα ότι είναι καλύτερο να στοχεύεις στην κορυφή, και ας φτάσεις ως την μέση, παρά να μην στοχεύεις σε τίποτα.

Μου αρέσει η Πάτρα σαν πόλη, έτσι και αλλιώς είμαι άνθρωπος της ησυχίας και μέχρι τώρα την προτιμώ από την Αθήνα. Η Πάτρα για μένα είναι η οικογένεια μου, το σχολείο και οι φίλοι μου. Αν θες όμως να ασχοληθείς με την μουσική περισσότερο, πρέπει να επιλέξεις την Αθήνα, είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος.

Η οικογένειά μου είναι τα πάντα, μοιραζόμαστε πράγματα, στηρίζει ο ένας τον άλλο και ίσως να μην είχα αποφασίσει όλα αυτά που ήθελα να κάνω, αν δεν υπήρχε η βοήθεια των δικών μου.

DSC_3699

Οι φίλοι είναι τα αδέλφια που επιλέγουμε, είναι εκεί για σένα και στα εύκολα και στα δύσκολα και μου αρέσει που οι φίλοι μου έχουν τα τραγούδια μου στα κινητά τους, είναι πολύ ωραίο συναίσθημα.

Η μουσική είναι η ψυχολογία του εαυτού μας, εκφράζομαι με αυτήν, είναι σαν να εξομολογούμαι στο χαρτί. Γι’ αυτό γράφω περισσότερο για μένα, είναι η προσωπική ανάγκη μου. Τα τραγούδια θεωρώ ότι είναι το τμήμα του εαυτού μου που θέλω να μοιραστώ, έτσι βγαίνουν οι στίχοι.

Έμπνευση είναι ένας ανεκπλήρωτος έρωτας. Όταν τα πράγματα δεν είναι τόσο όμορφα και καλά, όταν ζεις μια καταδικασμένη σχέση, τότε λειτουργείς καλύτερα. Υπάρχουν λόγια που λες με τα τραγούδια που δεν τα έχεις πει ποτέ από κοντά, γιατί, πολύ απλά, δεν ρίχνουμε τον εγωισμό μας.

Βέβαια, προτιμώ τις αλήθειες που θα με κάνουν να ξεχάσω, είναι καλύτερα να γνωρίζεις την πραγματικότητα, παρά να φτιάχνεις ιδεατά ψέματα  στο μυαλό σου για να αισθανθείς καλύτερα. Μου αρέσει πάντως να θυμάμαι, γιατί το παρελθόν μας βελτιώνει.

Οι άνθρωποι πολλές φορές επιλέγουν την φυγή, επειδή δεν είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση. Φοβούνται μην απορριφθούν και φεύγουν πρώτοι πριν προλάβει να τους απορρίψει ο άλλος.

«Γύρνα ξανά», λέω όταν έχω φταίξει. Ο πόνος του έρωτα πολλές φορές πιστεύεις ότι δεν θα τελειώσει ποτέ. Όταν όμως ο χρόνος περνά, συνειδητοποιείς πως μπορεί και να μην άξιζε όλο αυτό. Η προδοσία σε κάνει πιο κλειστό, γιατί δημιουργεί επιφυλακτικότητα.

Η αγάπη και ο έρωτας είναι δύο έννοιες ταυτόχρονα τόσο διαφορετικές και τόσο ίδιες. Αγάπη για μένα είναι κάτι που διαρκεί στο χρόνο και μένει αναλλοίωτο. Δεν την αλλάζουν οι συνθήκες ούτε τα γεγονότα, απλά συνεχίζει να υπάρχει χωρίς να έχει να περιμένει τίποτα απολύτως ως αντάλλαγμα. Συνδέει τους ανθρώπους εκεί που πολλά άλλα πράγματα μπορεί να τους χωρίζουν. O έρωτας είναι ένα πιο παρορμητικό συναίσθημα που συχνά σβήνει με τον καιρό, χάνεται. Πιστεύω ότι σε κάνει να χάνεις την αξιοπρέπειά σου γιατί τη θυσιάζεις με σκοπό να έχεις αυτό που ζητάς όσο τίποτα άλλο στον κόσμο, τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή της ζωής σου. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Οι άνθρωποι πρέπει να «τσαλακώνονται», να δείχνουν τα συναισθήματά σε όλη τους την ένταση, γιατί αλλιώς χάνουν την ευκαιρία να έχουν αυτά που θέλουν και ζουν δυστυχισμένοι με μόνη συντροφιά τον εγωισμό τους. Και η αγάπη, πάντως, και ο έρωτας είναι δύο πολύ δυνατά συναισθήματα που κυριεύουν τον άνθρωπο και τον διαφεντεύουν. Συχνά δεν ορίζεις την σκέψη σου.

Η εικόνα που δεν θα ξεχάσω ποτέ ήταν όταν ανέβηκα να τραγουδήσω στο Πατρινό Καρναβάλι. Πρώτη φορά βρέθηκα σε σκηνή μπροστά σε τόσο κόσμο.

Το μέλλον το φαντάζομαι κάνοντας τα όνειρά μου πραγματικότητα. Θέλω να συνεργαστώ με σπουδαίους καλλιτέχνες που θαύμαζα όλα αυτά τα χρόνια, να αποκτήσω το δικό μου κοινό, να ακούει ο κόσμος τα τραγούδια μου, νιώθοντας ότι και άλλοι έχουν παρόμοια συναισθήματα. Επίσης θα ήθελα να ασχοληθώ με την ηθοποιία για να ενσαρκώσω ρόλους που δεν μπορώ να κάνω στην πραγματικότητα, να καλύψω ένα κενό που μπορεί να υπάρχει από την φύση μας.

DSC_3715 DSC_3711 DSC_3755

 facebook

Κείμενο: Γιάννης Πανταζόπουλος, j.pantazopoulos@yahoo.gr
Φωτογραφίες: Θανάσης Καρατζάς, karatzas_t@yahoo.gr

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag