Τον Χρήστο Βελισσάρη τον γνωρίσαμε στην Καλών Τεχνών την τελευταία μέρα της παρουσίασης της πτυχιακής του. Ο Χρήστος αποφοίτησε μόλις από το τμήμα χαρακτικής και τα έργα που παρουσίασε ήταν όλα ξεχωριστά και με μεγάλο ενδιαφέρον. Κάποια ήταν πολύ εντυπωσιακά. Ακόμα πιο εντυπωσιακό ήταν το γεγονός ότι δήλωσε αγρότης που ασχολείται με την καλλιέργεια της ελιάς και το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του τον περνάει στα Φιλιατρά Μεσσηνίας.

«Είμαι αγρότης εδώ και έξι χρόνια» λέει. «Κάθε χειμώνα ασχολούμαι με το μάζεμα της ελιάς. Το έκανε ο παππούς μου, μετά ο πατέρας μου και τώρα εγώ. Από μικρός πήγαινα στις ελιές. Θυμάμαι τότε δεν μου άρεσε, αλλά όσο μεγάλωνα και έβλεπα τι συμβαίνει με τις δουλειές, το σκεφτόμουν. Αποφάσισα να γίνω αγρότης γιατί μου έβγαινε πιο εύκολα από το να γίνω δάσκαλος. Επίσης, έχω και άφθονο ελεύθερο χρόνο. Τα μισά από τα έργα της έκθεσης τα χάραξα εκεί, στο χωριό. Έρχομαι στην Αθήνα και ανυπομονώ να επιστρέψω. Είναι πολύ ωραίο μέρος, σαν το Παρίσι. Έχει και Πύργο του Άιφελ», λέει και γελάει.

Christos Velissaris 12 Christos Velissaris 11 Christos Velissaris 10 Christos Velissaris 9

Προς το παρόν δεν έχω πουλήσει κάποιο έργο, «αλλά δεν με πειράζει», λέει, «θα τα χαρίσω σε φίλους ή θα τα ανταλλάξω με συμφοιτητές μου. Αυτά της έκθεσης τα πουλάω από 50 έως 300 ευρώ -τα πιο σπάνια, κάποια που είναι μοναδικά, ή έχω ρίξει περισσότερη δουλειά. Το κομμάτι της δουλειάς που αφορά τα χρήματα δεν με έχει απασχολήσει ακόμη, δεν έχω συμμετάσχει σε κάποια έκθεση, ίσως στο μέλλον να με απασχολήσει. Ήδη δουλεύω για να ζήσω.

Στην έκθεση του Χρήστου ξεχωρίζει ένα χαρακτικό που το έχει τυπώσει μόνο σε έξι αντίτυπα. «Είναι λιθογραφία. Στη λιθογραφία η μήτρα δεν σου μένει και η πέτρα καθαρίζεται για να γίνει το επόμενο σχέδιο. Οι πέτρες αυτές δεν είναι αναλώσιμες, τρίβονται καλά και μπορεί να χρησιμοποιηθούν πολλές φορές μέχρι φθαρούν τελείως. Είναι ένας ειδικός πωρόλιθος, σπάνιος, τον βρίσκεις μόνο κάπου στην Γερμανία. Αλλά έχει πολύ καλή απόδοση, μπορεί να βγάλει 50 με 100 αντίτυπα».

Ένα άλλο έργο που ξεχωρίζει είναι ένα χαρακτικό με τον Bruce Lee. «Αυτό το έκανα στο πλαίσιο ενός project που γινόταν στην Αθήνα και είχε σαν τίτλο ‘Χαράσσοντας την Αθήνα’. Αυτοσχεδίασα. Ο Bruce Lee είναι αγαπημένος μου, είναι μυθικό πρόσωπο και η Αθήνα είναι μία πόλη με μυθολογική ιστορία. Έκανα και μία σημαία πειρατική, την Ακρόπολη στο βάθος και λίγη Μύκονο. Μου βγήκε εντελώς αυθόρμητα και το θεωρώ πολύ χιουμοριστικό, ξεφεύγει από τα υπόλοιπα.

Christos Velissaris 8 Christos Velissaris 7 Christos Velissaris 6 Christos Velissaris 5 Christos Velissaris 4

Επίσης, μία οξυγραφία με την Ζαν Ντ’ Αρκ από την ταινία του Ντράγιερ είναι ένα από τα έργα του Χρήστου που σου μένει. Κουβαλάει εκτός από την ιστορία της Ζαν Ντ’ Αρκ και την ιστορία της ηθοποιού που την υποδύθηκε. Η ηθοποιός που έπαιξε την Ιωάννα της Λωραίνης ήταν μεγάλη σταρ της εποχής της -τη δεκαετία του ’20- και έπαιζε μόνο σε εμπορικές ταινίες. Ο Ντράγιερ κατάφερε να την κάνει να ξυρίσει το κεφάλι της και να περάσει πραγματικά από τα βασανιστήρια που δείχνει η ταινία. Δεν ξανάκανε επιτυχία και η καριέρα της τελείωσε εκεί. Πέθανε μία φτωχή και ξεπεσμένη σταρ.

Ρωτάω τον Χρήστο αν έχει αγαπημένο έργο. «Δεν έχω ακριβώς αγαπημένα έργα απλά σε κάποια προσπάθησα περισσότερο, δοκίμασα και πράγματα λίγο μυστήρια που δεν εφαρμόζονται συχνά. Και η ιδέα μετράει και το πόσο καιρό θα δουλέψω ένα έργο. Αλλά όλα είναι αγαπημένα κατά κάποιον τρόπο».

Με την χαρακτική ο Χρήστος ασχολήθηκε για πρώτη φορά στην σχολή αλλά και με το σχέδιο δεν είχε ποτέ ιδιαίτερη σχέση. «Δεν ζωγράφιζα ιδιαίτερα, δεν είχα κάποιο ψώνιο με τη ζωγραφική, κι ούτε τώρα το έχω. Στο σχολείο ζωγράφιζα όταν βαριόμουν στο περιθώριο των βιβλίων, τόσο απλά. Για να διασκεδάσω την ανία μου και όχι για να φτιάξω κάτι συγκεκριμένο. Στο Λύκειο είχα έναν καθηγητή που ήταν απόφοιτος της σχολής Καλών Τεχνών. Πήγαινα στο πολυκλαδικό και κάναμε πολύ σχέδιο. Ο καθηγητής αυτός με ώθησε να δώσω στην Καλών Τεχνών γιατί έπιανε το χέρι μου. Το σκέφτηκα, φαντάστηκα ότι θα περάσω καλά και πήγα. Εντάξει, δεν ήταν ακριβώς όπως το περίμενα, είχε πολλή δουλειά και κούραση, αλλά το ευχαριστήθηκα, μου άρεσε πολύ. Με τη χαρακτική ασχολήθηκα επειδή απλά σκέφτηκα ότι ήθελα να επωφεληθώ από τη φοίτηση μου και να μάθω πράγματα που δεν θα μπορούσα να μάθω αλλού. Μου άρεσε και η ιδέα με τα αντίτυπα, είναι κάτι πιο δημοκρατικό. Το εργαστήριο στη σχολή είναι πολύ καλό και έχει καλές υποδομές. Τα δύο τελευταία χρόνια έχω δημιουργήσει τον κυριότερο όγκο της δουλειάς που εκθέτω. Μέσα από αυτή τη διαδικασία ξεπέρασα και κάποια προσωπικά μου ζητήματα, λειτούργησε αγχολυτικά. Στον μέλλον δεν ξέρω τι θα κάνω. Η ζωγραφική δεν ήταν ποτέ ένα αντικείμενο με το οποίο ήθελα να ασχοληθώ, ήταν μία διέξοδος. Τώρα είναι διέξοδος η χαρακτική, αύριο μπορεί να βρω κάτι άλλο να με διασκεδάζει πιο πολύ».

Christos Velissaris 3 Christos Velissaris 2 Christos Velissaris 1 Christos Velissaris 14

Στις 20 Νοέμβριου ο Χρήστος Βελισσάρης θα συμμετέχει σε μια ομαδική έκθεση χαρακτικής που θα γίνει στο TAf.

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος