Σάββατο μεσημέρι στο μπαρ του Εθνικού Θεάτρου συναντάμε έναν τύπο γεμάτο ενέργεια, που δεν σταματάει να μιλάει, χαμογελαστό και προσιτό, με υπολείμματα πράσινης μπογιάς στο πρόσωπό του. Είναι ο Σρεκ ή, αλλιώς, ο Αποστόλης Ψυχράμης που παίζει τον Σρεκ στο μιούζικαλ του Εθνικού και εμείς έχουμε έρθει για να τον γνωρίσουμε και να τον φωτογραφίσουμε. Ο Αποστόλης μας ξεναγεί στους χώρους του θεάτρου και μας συστήνει ευγενικά οποιονδήποτε συναντάμε στην διαδρομή. Καταλήγουμε στα καμαρίνια. Ήταν όλοι εκεί! Η μικροσκοπική Φιόνα που τριγυρνούσε φουριόζα χωρίς το στέμμα της, ο Πινόκιο που έβγαζε φωνές για να ζεστάνει την φωνή του, ο Λόρδος Φάρκουαντ που του έβαφαν τα φρύδια οι κοπέλες από το μακιγιάζ -για να φαίνεται κακός-, ο γάιδαρος χωρίς τα αυτιά του έβαζε μολύβι στα μάτια του, η χελώνα μισοντυμένη έβαφε το πρόσωπό της. Το παραμύθι ζωντάνευε. Και ανάμεσα τους ο Σρεκ, να βάζει ένα ειδικό μαξιλάρι στην κοιλιά του για να μεταμορφωθεί σε χοντρό.

shrek_greka_2000px-3489 shrek_greka_2000px-3528 shrek_greka_2000px-3524 shrek_greka_2000px-3521 shrek_greka_2000px-3517 shrek_greka_2000px-3514 shrek_greka_2000px-3506 shrek_greka_2000px-3501 shrek_greka_2000px-3497

«Τι είναι αυτό που θαυμάζεις στον Σρεκ;» ρωτάω τον Αποστόλη την ώρα που μεταμορφώνεται σε πράσινο τέρας.

«Ενώ δεν φαίνεται αρχικά και είναι κάτι που το συνειδητοποιείς στο τέλος της παράστασης, ο Σρεκ έχει τεράστιο θάρρος. Δεν εννοώ το θάρρος για να σώσει την πριγκίπισσα, εννοώ το θάρρος να πάει στον φίλο του, τον γάιδαρο και να του πει ‘Είχες δίκιο. Είμαι ένας χοντρός, βλαμμένος και σου ζητάω να με συγχωρέσεις’ και αυτό είναι σπουδαίο είναι κανονικό μάθημα. Έχει το θάρρος να διεκδικήσει αυτό που του φαίνεται απίθανο, τη ζωή την ίδια, τον έρωτα, την αγάπη του, τη φιλία. Πιστεύω ότι αυτό το θάρρος το είχε πάντα μέσα του, απλά οι συνθήκες του έδωσαν το έναυσμα. Και μου αρέσει η σχέση του με την εξουσία, ο Σρεκ είναι αναρχικός.

Ο Αποστόλης Ψυχράμης είναι 35 χρονών και από τότε που θυμάται τον εαυτό του ασχολείται με την μουσική και το τραγούδι.

«Ξεκίνησα με κλασική κιθάρα σε μια σχολή απέναντι από το σπίτι μου. Ο δάσκαλός μου ήταν ο άνθρωπος που έφτιαξε αργότερα την χορωδία Τυπάλδου, Τη μουσική δεν την έβλεπα ποτέ σαν κάτι ξένο, ήταν μέρος της ζωής μου. Το θέατρο προέκυψε σαν ιδέα όταν το 1995 πήρα μέρος στη Μελωδία της Ευτυχίας με τη Βουγιουκλάκη και έζησα από κοντά έναν μεγάλο θίασο, ένα μεγάλο θέατρο σε ένα μιούζικαλ που συνδύαζε την υποκριτική, τη μουσική και την κίνηση και τότε αποφάσισα ότι αυτό ήταν που ήθελα να κάνω.

«Γιατί πιστεύεις ότι σε επέλεξαν για τον ρόλο του Σρεκ;»

«Τηρούσα τις προδιαγραφές, τι να πω», λέει και γελάει. «Όταν άκουσα για την ακρόαση σκέφτηκα ότι ήθελα να το κάνω. Μου αρέσει η ιστορία του Σρεκ, έχω γελάσει απίστευτα και έχω περάσει υπέροχα. Έχω δει και το μιούζικαλ και μου άρεσε πολύ. Πήγα στην οντισιόν με ένα τραγούδι που τραγουδάει ο Σρεκ στο τέλος και τους έδειξα τις προθέσεις μου, ότι ήθελα να διεκδικήσω τον ρόλο. Φωνητικά ήμουν κοντά και ταίριαξα με αυτό που είχε στο μυαλό του ο σκηνοθέτης».

«Τι κοινά έχεις με τον Σρεκ;»

«Είναι πεισματάρης για το στόχο του, ξέρει ότι για να πάρει πίσω τον βάλτο του πρέπει να περάσει από τον δράκο και να κάνει τα πάντα. Δεν τον νοιάζει αν θα γίνει ήρωας, το θέμα του είναι ο στόχος. Αυτό νομίζω το έχω και εγώ. Επίσης είναι ένας «μεγάλος» τύπος όταν αλλάζει τελικά, είναι μια μεγάλη καρδιά και μια μεγάλη αγκαλιά. Και εγώ αισθάνομαι ότι είμαι ένας τύπος που θέλει να έχει δίπλα του ανθρώπους που με σέβονται και σέβομαι και να περνάμε καλά μαζί. Δεν είμαι άνθρωπος μοναχικός και λειτουργώ καλύτερα όταν είμαι με άλλους. Και μας αρέσει και τους δύο να τραγουδάμε».

«Ποιο είναι το αγαπημένο σου σημείο στην παράσταση;»

«Το σημείο της αλλαγής, στο τέλος του πρώτου μέρους. Που τραγουδάει στον γάιδαρο και του λέει το όνειρό του, που δεν έχει πει ποτέ σε κανέναν. Ότι θα ήθελε να είναι ήρωας και να εκφράζεται διαφορετικά αυτό είναι το σημείο μηδέν για τον ήρωα από εκεί και πέρα ανοίγεται και προχωράει. Αυτά είναι τα σημεία που θυμόμαστε όλοι από τις ζωές μας. Δικά μου τέτοια θυμάμαι πολλά γιατί πιστεύω ότι δεν σταματάμε ποτέ να αλλάζουμε».

shrek_greka_2000px-3534 shrek_greka_2000px-3575 shrek_greka_2000px-3570 shrek_greka_2000px-3566 shrek_greka_2000px-3565 shrek_greka_2000px-3559 shrek_greka_2000px-3553 shrek_greka_2000px-3550 shrek_greka_2000px-3541

«Ποιος είναι ο αγαπημένος σου χαρακτήρας;»

«Ο Λόρδος Φάρκουαντ, ο κακός, είναι ο αγαπημένος μου. Είναι ο πιο ιδιαίτερος, ο πιο περίπλοκος και ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας. Και ο γάιδαρος έχει πλάκα, είναι ο πιο εξωστρεφής από όλους. Η Φιόνα είναι μία σάτιρα όλων των πριγκιπισσών, είναι η πλήρης απομυθοποίηση του παραμυθιού χωρίς όμως να χάνεται το παραμύθι, αντιπροσωπεύει το ότι δεν είναι όλα τέλεια και ότι είμαστε όλοι και καλοί και κακοί.  Και ο Σρεκ είναι ο τύπος που μπορείς να ταυτιστείς πιο εύκολα από τον οποιονδήποτε, είναι ένας οικείος τύπος».

«Η Φιόνα ψάχνει την αληθινή αγάπη. Πιστεύεις ότι υπάρχει;»

«Για μένα υπάρχει και πάντα υπήρχε στη ζωή μου. Βέβαια το ‘αληθινή’ είναι πλεονασμός. Πιστεύω στην αγάπη που σε κυκλώνει και σε κάνει να θέλεις να γίνεσαι καλύτερός άνθρωπος, να θες να ζεις και να χαμογελάς, όλα αυτά είναι αληθινή αγάπη. Είναι συγκλονιστικό το συναίσθημα να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου να σε συμπληρώνει».

«Πόσο δύσκολο είναι να δεχόμαστε τον εαυτό μας;»

«Αυτό είναι ο κόπος μιας ζωής. Το δύσκολο είναι να βρεις ποια είναι αυτά που σε ευχαριστούν πάνω σου και ποια όχι και να προσπαθήσεις να τα αλλάξεις. Να βρεις το θάρρος να κοιταχτείς στον καθρέφτη και να πεις δεν είναι καλό αυτό. Πάσχουμε όλοι από αυτό. Ο Σρεκ το κάνει να φαίνεται εύκολο αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου».

Μετά από περίπου μισή ώρα ο Αποστόλης Ψυχράμης είναι ο Σρεκ και είναι έτοιμος να ανέβει στη σκηνή.

Το μιούζικαλ Σρεκ είναι μία παράσταση που σε κρατάει από την αρχή, διαρκεί δύο ώρες και δεν βαριέσαι ούτε λεπτό. Όλοι οι ηθοποιοί που συμμετέχουν είναι νέα παιδιά και πολύ ταλαντούχα. Κινούνται συνέχεια, τραγουδάνε, παίζει ζωντανή μουσική, είναι μία παραγωγή που δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει μιούζικαλ του εξωτερικού. Τα πιτσιρίκια τρελαίνονται και ειδικά στο τέλος, που κατεβαίνουν όλοι οι ήρωες από την σκηνή και παίζουν μαζί τους.

Είναι μία γιορτή και μία αφορμή να συζητήσουν οι ενήλικες με τα παιδιά αλλά και να σκεφτούν και οι ίδιοι τα απίστευτα νοήματα της ιστορίας. Ο τρόπος που θίγεται η διαφορετικότητα, το ίδιο το ταξίδι στην ωρίμανση των ηρώων, η φιλία, η αγάπη, η αποδοχή με έναν μοναδικό τρόπο που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Όλοι φεύγουν με ένα χαμόγελο από την παράσταση.

«Ποια είναι τα όνειρά σου για το μέλλον;» ρωτάω τον Αποστόλη λίγο πριν βγει στη σκηνή.

«Το μέλλον και ο χρόνος είναι πράγματα πολύ σχετικά. Δεν πιστεύω ότι το μέλλον υπάρχει, ένας χρόνος υπάρχει και είναι ο παροντικός. Δεν είμαι άνθρωπος που μπορώ να προγραμματίζω τα πράγματα είναι όλα τόσο περίπλοκα που οτιδήποτε μπορεί να αλλάξει οποιαδήποτε στιγμή. Η στιγμές είναι αυτό που κρατάμε, τίποτα άλλο»

Η παράσταση «Σρεκ, το μιούζικαλ» παίζεται στο Εθνικό Θέατρο (Κεντρική Σκηνή), Αγ. Κωνσταντίνου 22-24, Αθήνα.
Παραστάσεις: Σάββατο 3 μ.μ. και Κυριακή 11 π.μ., 3 μ.μ.
Εισιτήρια: € 12 (ενήλικοι), € 10 (παιδιά).

shrek_greka_2000px-3590 shrek_greka_2000px-3945 shrek_greka_2000px-3944 shrek_greka_2000px-3941 shrek_greka_2000px-3923 shrek_greka_2000px-3901 shrek_greka_2000px-3880 shrek_greka_2000px-3857 shrek_greka_2000px-3845 shrek_greka_2000px-3837 shrek_greka_2000px-3787 shrek_greka_2000px-3775 shrek_greka_2000px-3738 shrek_greka_2000px-3708 shrek_greka_2000px-3705 shrek_greka_2000px-3678 shrek_greka_2000px-3666 shrek_greka_2000px-3663 shrek_greka_2000px-3654 shrek_greka_2000px-3650 shrek_greka_2000px-3633 shrek_greka_2000px-3605 shrek_greka_2000px-3604 shrek_greka_2000px-3602

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μαΐδης