H Βελγίδα φωτογράφος Bieke Depoorter ταξίδεψε για μήνες με τον υπερσιβηρικό, μένοντας σε ρώσικα σπίτια σε απομονωμένες περιοχές. Εκτός από μία αξέχαστη εμπειρία, το ταξίδι τής άφησε για ενθύμιο και καταπληκτικές φωτογραφίες.

«Ψάχνω ένα μέρος να περάσω τη νύχτα. Ξέρετε κανέναν που να έχει έξτρα κρεβάτι ή καναπέ στο σπίτι του; Δεν χρειάζομαι τίποτα ιδιαίτερο, έχω και δικό μου sleeping bag. Προτιμώ να μην μείνω σε ξενοδοχείο γιατί δεν έχω πολλά λεφτά και θέλω να δω πως ζουν οι άνθρωποι στη Ρωσία. Θα μπορούσα να μείνω στο σπίτι σας; Σας ευχαριστώ πολύ για την βοήθεια!». Επί τρείς μήνες η Bieke Depoorter ταξίδευε με το Trans-Siberian και το παραπάνω σημείωμα στο χέρι γραμμένο στα ρώσικα. Ξεκινώντας από την Μόσχα και καταλήγοντας στο Βλαδιβοστόκ, η φωτογράφος άφησε το τρένο να την οδηγήσει από το ένα ξεχασμένο χωριό στο άλλο, ζητώντας φιλοξενία για ένα βράδυ. Στο πρότζεκτ Ou Menya αποτυπώνει το «ζεστό χάος» των οικογενειών που την έβαλαν στο σπίτι τους.

DEB2009002G0108-0040 seal-2 tumblr_md1engy2RX1qb66x7o1_r1_1280 fjfyfx95g57m7fza0luonnnn Ou-Menya13 DEB2009002G0110-0008

Πες μου μερικά πράγματα για σένα.
Είμαι εικοσιέξι χρονών. Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μια μικρή πόλη στο Βέλγιο. Στα δεκαοχτώ μου μετακόμισα στο Γκεντ για να σπουδάσω φωτογραφία. Το Ou Menya ήταν ουσιαστικά η διπλωματική μου.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το πρότζεκτ; Γιατί διάλεξες τη Ρωσία;
Πάντα ήθελα να πάω στη Ρωσία γιατί ήταν ένα μέρος τελείως άγνωστο για μένα, όπως και για τον περισσότερο κόσμο. Μια τεράστια χώρα στον χάρτη. Ήθελα να ταξιδέψω με το Trans-Siberian και το έκανα. Ήταν πολύ ιδιαίτερη εμπειρία και μου έδωσε μεγάλη έμπνευση. Γνώρισα πολλούς ανθρώπους μέσα σ’ αυτό το τρένο. Με κάποιους από αυτούς ταξιδεύαμε μαζί για βδομάδες ολόκληρες.

Ποιος έγραψε το σημείωμα που είχες μαζί σου; Αλήθεια έδειχνες μόνο αυτό στον κόσμο; Δεν μιλάς καθόλου ρώσικα;
Όχι, καθόλου. Πριν πάω εκεί μιλούσα με μια κοπέλα απ’ τη Ρωσία στο ίντερνετ. Την συνάντησα όταν έφτασα στη Μόσχα και τής ζήτησα να μου γράψει το σημείωμα. Για τρεις μήνες ταξίδευα με το χαρτί αυτό στο χέρι. Το έδειχνα σε αγνώστους και ζητούσα φιλοξενία για ένα βράδυ.

Δεν ήταν λίγο επικίνδυνο όλο αυτό;
Μερικές φορές ήταν λίγο άβολο, αλλά επικίνδυνο δεν θα το έλεγα. Φυσικά, αντιμετώπισα κάποιες δυσκολίες, αλλά συνολικά ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία. Επίσης, πρέπει να πω ότι κατά τη διάρκεια του πρότζεκτ επισκεπτόμουν διάφορα μικρά χωριά, πράγμα που με έναν τρόπο το έκανε πιο ασφαλές.

Πώς ήταν η πρώτη νύχτα; Πού έμεινες;
Ταξίδευα με ένα μικρό τρένο μέσα στο οποίο γνωρίστηκα με μια νεαρή κοπελίτσα. Μού άρεσε η όψη της, μού τράβηξε τη προσοχή. Την έβγαλα μερικές φωτογραφίες και επειδή μου φάνηκε πολύ φιλική, τής έδειξα το σημείωμα. Αργότερα, αυτή και η οικογένειά της με πήγαν στο σπίτι της δασκάλας της, στο Cheremkhovo, όπου και έμεινα. Εκείνη είχε και γιο, ένα μικρό αγοράκι. Θυμάμαι ότι φάγαμε σούπα και το βράδυ ήπιαμε βότκα.

Το γεγονός ότι δεν μιλούσες τη γλώσσα σε δυσκόλεψε;
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να επικοινωνήσεις εκτός από τη γλώσσα. Υπάρχουν και τα νοήματα. Με κάποιους από τους ανθρώπους που με φιλοξένησαν μπορεί απλά να καθόμασταν και να βλέπαμε τηλεόραση. Αλλά με έκαναν να νιώθω σαν να ήμουν μέλος της οικογένειάς τους.

Ou-Menya4 Ou-Menya5 Ou-Menya15 Ou-Menya29

Τι αναμνήσεις έχεις από το Ou Menya; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη εμπειρία που να ξεχωρίζεις;
Κάθε βραδιά ήταν και μια καινούρια εμπειρία. Άνθρωποι άγνωστοι σε εμπιστεύονται και σε βάζουν στο σπίτι τους. Είναι κάτι αρκετά ιδιαίτερο. Στη Ρωσία πολλοί έχουν σάουνες έξω ή κοντά στο σπίτι τους. Κάποιοι με άφησαν να κάνω μπάνιο μαζί τους και να βγάλω και φωτογραφίες. Μου εμπιστεύτηκαν πολύ προσωπικές τους στιγμές.

Ποια είναι η πιο ευχάριστη και ποια η πιο δυσάρεστη ανάμνηση που έχεις από αυτούς τους τρείς μήνες;
Την τελευταία μέρα του πρότζεκτ μού έκλεψαν την κάμερα. Πανικοβλήθηκα γιατί όλες σχεδόν οι φωτογραφίες μου ήταν εκεί μέσα. Ευτυχώς, μετά από λίγο την βρήκα να πουλιέται σε ένα κατάστημα της περιοχής και την αγόρασα αρκετά φτηνά. Ευχάριστες αναμνήσεις έχω πάρα πολλές. Το σημαντικότερο ήταν ότι μού δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω όλους αυτούς τους ανθρώπους. Άνθρωποι που δεν έχεις ξαναδεί στη ζωή σου και μέσα σε μια ώρα γίνονται οι καλύτεροι φίλοι σου. Μεγάλοι και μικροί. Κάποιες φορές ακόμα και σαράντα χρόνια μεγαλύτεροί μου. Σε κάποιες περιπτώσεις, εκείνοι που με φιλοξενούσαν δεν είχαν έξτρα χώρο για να κοιμηθώ, οπότε κοιμόμουν μαζί τους, στα κρεβάτια τους. Αυτά τα μικρά πράγματα είναι που μετράνε.

Πώς θα περιέγραφες την Ρωσία;
Είναι σημαντικό για μένα να τονίσω ότι το Ou Menya δεν έχει να κάνει με την Ρωσία, δεν είναι ρεπορτάζ. Έχει να κάνει με την οικειότητα και τις οικογενειακές στιγμές. Έχει να κάνει με τους ίδιους τους ανθρώπους. Για την Ρωσία σαν χώρα θα έλεγα είναι πολύ κρύα, αλλά την ίδια στιγμή πολύ ζεστή χώρα. Με μια πρώτη ματιά οι άνθρωποι μπορεί μην σου φανούν ιδιαίτερα φιλικοί. Μπορεί να μιλήσεις σε κάποιον στον δρόμο και να σου απαντήσει με αγένεια. Αφού όμως τους γνωρίσεις και σε εμπιστευτούν, σού ανοίγονται. Δεν έχω ξανασυναντήσει πιο αληθινούς ανθρώπους από αυτούς.

Τι σχεδιάζεις να κάνεις τώρα;
Συνεχίζω το ίδιο πρότζεκτ στις ΗΠΑ. Τους τελευταίους πέντε μήνες ταξιδεύω εκεί, από πόλη σε πόλη και ζητάω φιλοξενία από αγνώστους. Θέλω να δω πόσο διαφορετικά θα είναι τα πράγματα αυτή τη φορά που θα μιλάμε την ίδια γλώσσα.

Ou-Menya21 Ou-Menya43 Ou-Menya46 Ou-Menya31 Ou-Menya22 Ou-Menya3a Ou-Menya20 Ou-Menya23 Ou-Menya12

To Ou Menya κυκλοφορεί σε βιβλίο και μπορείς να το βρεις στο: www.lannoo.be και στο www.amazon.com.

Συνέντευξη: Γεωργία Παπαστάμου
Φωτογραφίες: Bieke
Depoorter

Η συνέντευξη πρωτοδημοσιεύτηκε εδώ.

 

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag