Ο Πάνος Σπυρίδης είναι 32 χρονών. Είναι πολιτικός μηχανικός και από τους νέους ανθρώπους που έφυγαν στο εξωτερικό προς αναζήτηση νέων προκλήσεων και ευκαιριών. Σπούδασε στην Ελλάδα και μετά πήγε στη Βιέννη για το μεταπτυχιακό του, έκανε και διδακτορικό, ψάχτηκε, μελέτησε, έριξε πολλή δουλειά και εξελίχθηκε ως επιστήμονας και ως άνθρωπος. Αυτή τη στιγμή δουλεύει στο μεγαλύτερο έργο υποδομής που γίνεται στην Ευρώπη. Φτιάχνει σήραγγες.

«Το διδακτορικό ήταν πολύ καλή φάση γιατί ήταν επιδοτούμενο από δύο εταιρείες. Ήταν ενδιαφέρον, γιατί ενώ αυτές οι δύο εταιρείες στην αγορά είναι μεγάλοι ανταγωνιστές και σχεδόν σκοτώνονται, στην έρευνα συνεργάζονται. Εκείνο τον καιρό συμμετείχα σε διάφορες έρευνες που γίνονταν στο πανεπιστήμιο και ήθελα να μάθω όσο το δυνατόν περισσότερα. Έκανα διδακτορικό και παράλληλα μεταπτυχιακό. Γενικά, χωνόμουν σε σπουδές χωρίς κανείς να μου το ζητήσει. Ήθελα να μάθω και συνειδητοποιούσα ότι ήταν ένας τεράστιος κόσμος δικής μου εξέλιξης και αναζήτησης και αυτό με ενθουσίασε. Είδα τον εαυτό μου να κάνει πολλά ωραία πράγματα στο μέλλον με αυτές τις γνώσεις. Τότε αποφάσισα να κάνω σπουδές πάνω σε σήραγγες. Στην Αυστρία έχουν απίστευτη τεχνογνωσία σε αυτό, έχουν ξεκινήσει από πολύ νωρίς να ασχολούνται λόγω των Άλπεων. Είδα ότι θα μπορούσα να μάθω δίπλα σε πολύ καλούς δασκάλους την τέχνη και το έκανα. Ο μέντορας μου ήταν διευθυντής ενός τεράστιου έργου στην Αυστρία και με ώθησε να ασχοληθώ. Το 2011 βρήκα την πρώτη μου δουλειά και ήταν η στιγμή που ένιωσα ότι αυτά τα δέκα χρόνια σπουδών έπρεπε να τα διοχετεύσω κάπου. Αυτή η δουλειά συνεχίζει μέχρι και σήμερα. Είναι το μεγαλύτερο έργο υποδομής που γίνεται στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή, λέγεται cross rail. Είναι ένα τούνελ που ξεκινάει από το Heathrow και φτάνει μέχρι ανατολικά του Λονδίνου.

Panos Spiridis 05

«Αν γυρνούσα πίσω το χρόνο, πάλι το ίδιο θα έκανα. Άφησα ανοιχτά τα ενδεχόμενα και προσπαθούσα να έχω έναν γενικότερο στόχο και να είμαι ευέλικτος στις επιλογές μου. Η φάση που ζω τώρα στο Λονδίνο είναι πολύ καλή, αλλά δεν νομίζω να μπορούσα να ζήσω εκεί για πάντα. Κάθε φορά που έρχομαι Ελλάδα νιώθω ότι θέλω να γυρίσω. Προς το παρόν δεν θα το έκανα, είναι κρίμα τώρα που πάει καλά η δουλειά εκεί. Στο μέλλον θα ήθελα πολύ να διδάξω και να μεταδώσω αυτά που έμαθα σε μαθητές μου. Υπάρχει ένα τρίπτυχο που θέλω να ακολουθώ στη ζωή μου. Μαθαίνω, δημιουργώ, διδάσκω και αυτό το βλέπω σαν κύκλο με τα στοιχεία να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Η ακαδημία είναι κάτι που θα επέλεγα χωρίς ποτέ να θυσιάσω το κομμάτι της πρακτικής. Το χαρακτηριστικό που έχει η ακαδημία είναι ότι παρέχει περισσότερο χρόνο και χώρο στον πειραματισμό και στην σκέψη. Όταν είσαι στο πανεπιστήμιο δεν έχεις πολύ πίεση και αυστηρούς κανόνες και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί δημιουργεί ένα κατάλληλο περιβάλλον για να έχεις δημιουργική σκέψη και να έχεις έξυπνες ιδέες.

Παντού υπάρχουν δυσκολίες και ευκολίες. Δεν είμαι σίγουρος πώς κατάφερα να φτάσω εδώ που είμαι, αλλά ξέρω ότι αυτό που με βοήθησε είναι ότι είχα λίγη  εμπιστοσύνη σε μένα και δύσκολα έλεγα όχι σε επιπλέον δουλειά. Πρέπει κάποιος να μπορεί να επικοινωνήσει σωστά τις δυνατότητες του και τα καλά του στοιχεία. Βλέπω πολύ κόσμο να φοβάται να διαφημίσει τον εαυτό του και δεν βρίσκω τον λόγο, όταν είσαι επαγγελματίας. Πρέπει να ξέρει ο εργοδότης ότι πάνω στη δουλειά έχεις κάποιες συγκεκριμένες ικανότητες. Πρέπει να μελετάς συνέχεια και να εξελίσσεσαι, να μην μένεις πίσω. Πέρα από τις τεχνικές ικανότητες πρέπει να έχεις και κοινωνικές ικανότητες, να μιλάς, να επικοινωνείς εύκολα και σωστά τις ιδέες σου. Να δουλεύεις, να μην μασάς και να αρπάζεις τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται. Όσον αφορά τα προβλήματα, αυτό που λέω εγώ είναι ότι υπάρχουν δύο ειδών: Τα προβλήματα που λύνονται και τα προβλήματα που δεν λύνονται. Πρέπει να κρατάς θετική στάση. Το άγχος και ο φόβος είναι ένα αρχέγονο κατάλοιπο. Από την μία έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε εκπληκτικά πράγματα σε ό,τι αφορά την τεχνολογία, τις κατασκευές κτλ, και από την άλλη έχουμε κρατήσει κάποιες ζωώδεις λειτουργίες. Όταν έχουμε στρες και άγχος μέσα μας ξυπνάει ο πίθηκος που τον κυνηγάει ο δεινόσαυρος. Τότε ενεργοποιείται το ένστικτο της επιβίωσης. Ακόμη κι αν πρόκειται για μια συνέντευξη για δουλειά ή ένα πρόβλημα, ή αν σου φωνάζει το αφεντικό σου, αγχώνεσαι. Αυτό που γίνεται τότε είναι ότι το σώμα μαζεύει ενέργεια για να στείλει στα πόδια για να αμυνθεί, στα χέρια για να παλέψει και δεν αφήνει το μυαλό να σκεφτεί δημιουργικά».

Panos Spiridis 02 Panos Spiridis 01+á+¦++++¦ü-é 1 +á+¦++++¦ü-é 2 +á+¦++++¦ü-é 3

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος