H Ελίζα-Ειρήνη είναι 26 χρονών και ασχολείται με τη μουσική από πολύ μικρή. Ξεκίνησε με πιάνο στα 8, στην Τήνο όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Εδώ και πέντε χρόνια ζει στο Βερολίνο και μόλις κυκλοφόρησε το άλμπουμ της “We will make it Darling”. Την γνωρίσαμε όταν ήρθε για λίγες μέρες στην Αθήνα μετά τις διακοπές της στην Τήνο. Συναντηθήκαμε στο Booze. Ήταν χαμογελαστή και πολύ χαρούμενη και πιάσαμε αμέσως την κουβέντα, σαν να γνωριζόμασταν καιρό.

Το πρώτο πράγμα που την ρώτησα ήταν για το όνομα που υπογράφει τη μουσική της, το Calm Down (το οποίο γράφει έτσι: cålɱ↓).
«Πέρασα μία άσχημη ψυχολογική περίοδο και δεν ήμουν καθόλου ήρεμη», λέει. «Έλεγα συνέχεια στον εαυτό μου calm down. Ήταν ένα είδος αυτοθεραπείας γιατί δεν ήμουν καθόλου καλά. Έτσι βγήκε. Τότε ήταν που αποφάσισα να συγκεντρωθώ και να μαζέψω ό,τι μουσικό υλικό είχα και βγάλω τον πρώτο μου δίσκο».

calm down-5

Το άλμπουμ είναι εντελώς DIY. Εκτός από τη μουσική και τους στίχους, φτιάχνει μόνη της, τη συσκευασία του CD. Ακόμη και τα γράμματα είναι χειρόγραφα, αυτό του δίνει μία ιδιαίτερη αισθητική και το καθένα είναι διαφορετικό. Ο ήχος της είναι ονειρικός και ταυτόχρονα παράξενος πειραματικός. Οι στίχοι της μιλούν για έρωτα και για ανθρώπινες σχέσεις.

Την ρωτάω πως ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική.
«Ξεκίνησα με κλασική μουσική και πιάνο, αλλά μετά βαρέθηκα το κλασικό ρεπερτόριο. Τα έπαιζα όλα όπως ακριβώς ήταν στην παρτιτούρα, ήθελα να απελευθερωθώ από αυτό και να κάνω κάτι άλλο. Πιάνο έμαθα στην Τήνο. Θυμάμαι που μικρό κοριτσάκι τριγυρνούσα με το ποδήλατο και άκουγα κάποιον στην γειτονιά να παίζει πιάνο κι ήταν πολύ ωραίο. Πήγα στον πατέρα μου και του είπα θέλω να μάθω να παίζω πιάνο, έτσι ξεκίνησα». Εκτός από την κλασική μουσική, η Calm Down βαρέθηκε και την Τήνο. Πήγε στο Βερολίνο να εξασκήσει τα γερμανικά της και τελικά έμεινε εκεί.

«Όταν τελείωσα το λύκειο, έμεινα άλλα δύο χρόνια Τήνο γιατί είχα τα μαθήματα πιάνου. Μετά έφυγα για Γερμανία γιατί δεν την πάλευα άλλο. Τώρα σκέφτομαι πάλι να φύγω από το Βερολίνο, μου έχει σπάσει τα νεύρα. Έχει έρθει πολύς κόσμος και έχουν αυξηθεί τα ενοίκια. Ενώ παλιά μπορούσες να βρεις σπίτι με 250 ευρώ με όλα τα έξοδα πληρωμένα, τώρα δεν βρίσκεις με κάτω από 350, μόνο το ενοίκιο. Πέρα από αυτό, θα ήθελα να αλλάξω παραστάσεις, μένω πέντε χρόνια εκεί».

calm down-3

«Πώς επιβιώνεις στο Βερολίνο, με τι ασχολείσαι;», τη ρωτάω.
«Στο Βερολίνο ασχολούμαι με τη μουσική μου και δουλεύω παράλληλα σε ένα καφέ. Είναι πολύ πιο εύκολο να ζεις εκεί. Είναι όλα τόσο οργανωμένα που δεν σπαταλάς ποτέ το χρόνο σου στην γραφειοκρατία, για παράδειγμα. Και τα τρόφιμα είναι πολύ φτηνά εκεί, όταν έρχομαι στην Ελλάδα και πάω σούπερ μάρκετ παθαίνω εγκεφαλικό με τις τιμές. Αλλά πάντα σου τη σπάει κάτι εκεί που βρίσκεσαι. Εμένα το πρόβλημά μου στο Βερολίνο είναι ο καιρός. Από την άλλη, αν είχε στην Γερμανία τον καιρό της Τήνου θα μπορούσα άραγε να κάτσω να φτιάξω μουσική; Και με τους άντρες εκεί έχω ένα θέμα. Μπορείς να γνωρίσεις πολύ ενδιαφέροντες τύπους στην Γερμανία, αλλά οι περισσότεροι είναι πολύ Ευρωπαίοι στην σχέση τους. Σαν να υπάρχει μία απόσταση. Ας πούμε, δεν ζηλεύουν σχεδόν καθόλου. Ή, για παράδειγμα, όταν έχει να δουλέψει ο Γερμανός την επόμενη μέρα, δεν υπάρχει περίπτωση να κάτσει να πιει ένα ποτό παραπάνω, θα φύγει στις 9, τέλος. Έχουν αυτό το ‘πρέπει’ και το τηρούν. Εκεί που πρέπει είναι σοβαροί είναι και εκεί που δεν πρέπει χαλαρώνουν. Εγώ δεν μπορώ να είμαι έτσι».

Η κουβέντα πάει στη μουσική. Την ρωτάω πώς προωθεί τη δουλειά της.
«Στην Γερμανία κάνω ό,τι συνεργασία μου βγει και ό,τι live προκύψει. Θυμάμαι στη αρχή ντρεπόμουν πάρα πολύ να βγάλω τη μουσική μου προς τα έξω. Αλλά το πήρα απόφαση, δούλεψα για έναν χρόνο, μάζεψα ό,τι υλικό είχα και έβγαλα το άλμπουμ μου. Και να κάνω live ντρεπόμουν πολύ, αλλά τελικά το ξεπέρασα κι αυτό από την πρώτη φορά που ανέβηκα στη σκηνή. Το άλμπουμ μου το “We will make it Darling” το έχω φτιάξει όλο μόνη μου και το προωθώ μέσω του στο BandCamp και του Facebook. Το πουλάω οχτώ ευρώ. Έχω πουλήσει σαράντα μέχρι στιγμής και σιγά σιγά δίνω κι άλλα», λέει η Calm Down και χαμογελάει πλατιά.

calm down-6

«Τι σε κάνει να γράφεις μουσική;», τη ρωτάω «Αυτά που γράφω εξαρτώνται από τη φάση που βρίσκομαι. Ας πούμε όταν έγραψα το δίσκο “We will make it Darling”, ήμουν μέσα στη μαυρίλα, είχε πέσει πολύ μελαγχολία και πανικός παράλληλα. Και μου βγήκε να κάνω μουσική. Επίσης μου έδωσε πολύ έμπνευση ο πρώην φίλος μου. Τώρα, πάλι καλά, είμαι σε πολύ καλύτερη φάση. Τα τραγούδια μου έχουν αγγλικό στίχο, παρά το γεγονός ότι δεν ξέρω και πολύ καλά αγγλικά. Καμιά φορά, επειδή μεταφράζω απευθείας από τα ελληνικά, μπορεί να βγαίνουν λίγο περίεργα. Το σκέφτομαι και για ελληνικό στίχο. Γερμανικό δεν θα έκανα με τίποτα, να ακούει ο άλλος και να φοβάται, δεν θα ήθελα (γέλια)».

Πώς φαντάζεσαι το μέλλον σου; «Πήρα ένα λαχείο σήμερα, ελπίζω να κερδίσω. Δεν ξέρω, ίσως να ξαναπήγαινα στην Τήνο αλλά σε πιο μεγάλη ηλικία. Με φοβίζει όμως η σκέψη ότι δεν θα έχω τι να κάνω. Θα μου άρεσε πολύ να γράψω μουσική για παραστάσεις ή για ταινίες. Θαυμάζω πολύ τον Δημήτρη Παπαϊωάννου και τον Πάνο Κούτρα, έχουν κάνει φοβερές δουλειές».

calm down-4

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Mischa Kühmstedt – Awareness of Life Photography