Ακούγονται διάφορα αυτή την εποχή για τη συντετριμμένη ελληνική κοινωνία και τα υποτίθεται ασύλληπτα βασανιστήρια που υπέστη ο Βαγγέλης Γιακουμάκης. Κροκοδείλια δάκρυα παντού, είδαμε μέχρι και το ομοφοβικό newsbomb.gr να θρηνεί (τί άλλο θα δουν τα μάτια μας). Πώς γίνεται λέει η ελληνική κοινωνία των παλικαριών και του φιλότιμου να πράττει τέτοιες πράξεις; Μα αυτή ακριβώς είναι η κοινωνία του bullying: η μάτσο κοινωνία των παλικαριών που ξεχωρίζουν τους άντρες από τους μη άντρες από νωρίς. Στο πέρασμα τους, θα επικρατήσει μόνο ο πιο ισχυρός. Οραματίζομαι μια καλύτερη κοινωνία, στην οποία το αριστουργηματικό άρθρο του Ιού της Κυριακής “Ο Φαλλός του Έθνους” θα ήταν απαραίτητο σχολικό ανάγνωσμα.

Αλλά ποιοί είναι τελικά αυτοί που θα κάναν μια τέτοια αποτρόπαιη πράξη που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στο θάνατο; Ε λοιπόν, δεν είναι μόνο τα στρατευμένα παλικάρια της Χρυσής Αυγής. Είναι όλα αυτα τα alpha-πατριαρχικά-αγόρια ανάμεσα μας/σας που “κάνουν πλάκα”. Αυτά που θα κάνουν το σεξιστικό σχολιάκι και όταν τους την πεις θα σου πουν πως δεν έχεις χιούμορ. Το ζήτημα του χιούμορ και της ελευθερίας έκφρασης βγήκε αρκετά στην επιφάνεια τον τελευταίο καιρό με την περίπτωση της Charlie Hebdo, όπου και συζητήθηκαν διάφορα για την ελευθερία της έκφρασης και τα όρια του χιούμορ, ποιός είναι ο δυνατός και ποιος ο αδύναμος που πλήττεται κλπ. Σε μια εξαιρετική ανάλυση του αγορίστικου σχολικού χιούμορ, οι Mary Jane Kehily και Anoop Nayak εξηγούν πώς η ανδρική ετεροφυλοφιλική κυριαρχία ενδυναμώνεται μέσω του χιούμορ στο σχολείο, με τη χρήση στοχοποίησης συγκεκριμένων προσώπων και το ξεκαθάρισμα του ποιοι είναι “in” σε μια αγορίστικη κλίκα (που επικρατεί στην τάξη) και ποιοι “out” (συνήθως γυναίκες και αγόρια με μη ξεκάθαρα αρρενωπή επιτέλεση).

Το ελληνικό μάτσο πρότυπο είναι βασισμένο και σε ένα αντίστοιχο βίαιο χιούμορ. Κι όχι μόνο είναι βασισμένο, αλλά αυτό ακριβώς το χιούμορ τρέφει και μια ενδόμυχη βία. Από τις αλάνες του σχολείου, τα συνθήματα των αθλητικών ομάδων ως την ελληνική τηλεόραση και το καινούριο ελληνικό stand-up, η σαπίλα του σεξισμού και της ομοφοβίας έχουν κυρίαρχη παρουσία. Κάτω από μια μεταμοντέρνα και άστοχη για τα δεδομένα της ελληνικής κοινωνίας τρίπλα, υπερασπιστές του ωμού χιούμορ μιλάνε για την κυριαρχία της πολιτικής ορθότητας ως κάτι που χαλάει τη διάθεση του πάρτυ. Και πάλι δεν έχω χρόνο να αναφερθώ σε αυτά εκτενώς, όποιος/α ενδιαφέρεται μπορεί να δει τα stand-up του καταπληκτικού βρετανού κωμικού Stewart Lee που εξηγεί πολυ καλά τις περιπλοκότητες της πολιτικής ορθότητας γύρω από το χιούμορ. Στις κοινωνίες με πιο προσεγμένες / ευαίσθητα ανεπτυγμένες σκηνές κωμωδίας είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν όρια μεταξύ του χιούμορ και του bullying. Η ελληνική δυστυχώς δεν είναι μια από αυτές.

Έχοντας δει τα προβλήματα της ομοφοβίας, του σεξισμού και του bullying να επικρατούν όχι μόνο σε ‘λαϊκά’, αλλά και σε ‘εναλλακτικά’ ρεύματα στην Ελλάδα, αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα queer μουσικό label, δίνοντας χώρο σε περιθωριοποιημένες υποκειμενικότητες. Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτήθηκαν γιατί η μουσική, που είναι λέει μια ‘αφηρημένη γλώσσα’ χρειάζεται να έχει το ζήτημα της Ταυτότητας με κεφαλαίο Τ μπροστά. Η απάντησή μας είναι ώστε να διορθώσουμε τις ανισότητες που παράγονται από τις κουλτούρες των αγοριών που έρχονται ενωμένα για να επικρατήσουν. Δεν είμαστε οι μόνες. Μια παρόμοια προσπάθεια έγινε το περασμένο καλοκαίρι όταν η Εργατική Λέσχη Περιστερίου κάλεσε μια κουβέντα για τον σεξισμό και την ομοφοβία στο ελληνικό χιπ-χοπ. Διάφορες άλλες ομάδες δημιουργούνται σιγά-σιγά σε μια προσπάθεια που έχει ακόμα πολύ μπροστά της, αλλά είναι καίριας σημασίας.

‘Ένα από τα πρότζεκτ του label μας που δέχεται ανελέητη ομοφοβική επίθεση είναι το πρότζεκτ του Alex C, ενός αναρχοκουήρ περφόρμερ που διασκευάζει τραγούδια της Lady Gaga με αλλαγμένους τους στίχους, ώστε να αναφέρονται σε μια μετα-ποιητική πολυσεξουαλική αυτόνομη εμπειρία στη σύγχρονη Αθήνα.

alexCgreka
Alex C φωτογράφηση από τον Αλέξανδρο Ακρίβο για την Γκρέκα, 2014

 

Το συχνότατο (συχνότερο από ότι σε οποιοδήποτε άλλο ελληνικο label) down-voting δεν είναι κάτι που μας επηρεάζει, όμως στην περίπτωση του Alex, δεχόμαστε συνέχεια βίαια σχόλια ανατριχιαστικού επιπέδου, όπως και αντίστοιχα μηνύματα στο inbox. Παραθέτουμε μερικά από αυτά:

lepra.kolla aids na ginoume rwsia na varame tous poustides spermatokanatas to ksantho to pernaga ena xerakiallos enas poustis.eksoria as mi prokalousan na mi tous krazame ektelesi.trypie papadaki.

Είναι ξεκάθαρο πως η πλειοψηφία των σχολίων δεν έχουν να κάνουν με τη μουσική αυτή καθ’ αυτή, αλλά με τον ίδιο τον άνθρωπο και τη σεξουαλική του ταυτότητα, μια ταυτότητα που ενοχλεί. Ποιοί είναι όμως όλοι αυτοί που γράφουν τα σχόλια; Πρόκειται πάντα για ακραίους χρυσαυγίτες; Η ερώτηση είναι και αυτή καίριας σημασίας, διότι φαίνεται πως οι ‘χρυσαυγίτες’ έχουν αποτελέσει με έναν τρόπο αποδιοπομπαίο τράγο για να κρυφτούν φαινόμενα πολύ πιο απλωμένα και βαθειά ριζωμένα στον μέσο (και συχνά και στον εναλλακτικό, όπως προαναφέρθηκα) Έλληνα.

Σε ένα στενάχωρο αλλά και σημαντικό timing που συμπίπτει με την (ουσιαστικά) δολοφονία του Γιακουμάκη, ένας σύγχρονος βιντεο-κωμικός, ο Booyah TV (Αλέξανδρος Ταπραντζής), με 20000+ subscribers, αποφασίζει να πάει το bullying του Alex C ένα βήμα παραπέρα και να δημιουργήσει ένα βίντεο αφιέρωμα/παρωδία σε προηγούμενο βίντεο του Alex. Η τέχνη και δη η διαδικτυακή τέχνη οφείλει φυσικά να είναι ανοιχτή στην παρωδία και στην κριτική, ακόμα και στο trolling. Η επανοικειοποίηση της τέχνης και το ρίσκο είναι κάτι που φαίνεται να  ενδιαφέρει και τον ίδιο τον Alex, άλλωστε. Όμως η ομοφοβία και ο μισογυνισμός είναι κάτι που πρέπει να καταγγέλλεται.

Για όσους αντέχουν την ελληνική κωμωδία τύπου “είσαι μεγάλος φίλε μου”, μπορείτε να δείτε το βίντεο που ακολουθεί. Για όσους δεν αντέχουν (και δικαιολογημένα), να σας κάνω μια σούμα: το βίντεο έχει διάφορα εμετικά τύπου “με ποιον γαμιέσαι πουτάνα”, όπως και άλλου είδους μισογύνικα σχόλια σε όλη τη διάρκεια (zoom in σε κώλο), ενώ κοροϊδεύει το μακιγιάζ που θεωρεί πως είναι γελοίο σε άντρες, κάνει ένα ριμέικ του αυθεντικού βίντεο με τον βασικό χαρακτήρα να κάνει πως γαμάει έναν από τους χορευτές για αστειάκι, ονομάζει έναν από τους χορευτές “γιο της Conchita”, αναφέρεται καλαμπουράκι τύπου “σε βαράγανε όταν ήσουν μικρός γιατί έπαιζες με κούκλες;”, ενώ υπάρχει και στοχευμένη αναφορά στην ανοιχτά gay youtube persona Alex Lighting. Έχει ενδιαφέρον πώς όλα αυτά δεν γίνονται με ξεκάθαρες αναφορές σε λέξεις όπως “πούστης” και “αδερφή” από τον ίδιο τον δημιουργό. Σ’ αυτό ενδεχομένως κάποιοι να πατήσουν και να πουν πως δεν πρόκειται για ομοφοβία. Όμως ήμαρτον. Ή μάλλον για την ακρίβεια αυτή ακριβώς η αποφυγή είναι και η πιο επικίνδυνη.

Για πολλούς ίσως αυτό είναι ένα αθώο χιούμορ ή μια youtube-ίστικη τρολλίστικη επίθεση.  ‘Ομως από τότε που ανέβηκε το βίντεο, τα επιθετικά σχόλια στο βίντεο του Alex δεκαπλασιάστηκαν. Είναι δύσκολα τα μαθηματικά; Η περίπτωση του Alex C και του Booyah TV είναι μία απλά περίπτωση από τις καθημερινές ιστορίες τέτοιου τύπου στην Ελλάδα. Αν δείτε τους φίλους σας στο facebook είμαι σίγουρος πως όλοι οι αναγνώστες του άρθρου θα ξέρετε κάποιον που έχει κάνει like στο κανάλι του κωμικού. 1000 likes και 18 dislikes έχει το ομοφοβικό, μισογύνικο βίντεο. Αυτή είναι η κυρίαρχη ελληνική ιδεολογία του χιούμορ. Πρόκειται για την ίδια κοινωνία που παράγει τους δολοφόνους του μέλλοντος. Ας μην κρυβόμαστε λοιπόν πίσω από οποιαδήποτε δικαιολογία πλακίτσας και ούτε να πέφτουμε από κανένα σύννεφο. Αυτή είναι η λεβέντικη, αθάνατη, δολοφονική ελληνική κοινωνία.

Διάβασε εδώ τη συνέντευξη του Alex C στο ΓΚΡΕΚΑ.

1-d0b94c8810 2-ffec53e704 3-98c106173a 4-b08042a60b 5-dae881f87b 6-3f508fda21

Κείμενο: The Fytini Team