Ένα διαφορετικό φεστιβάλ χορού γίνεται στο Γκάζι. Είναι το Arc For Dance V.6, μια γέφυρα ανάμεσα στις κουλτούρες και τον πολιτισμό, με γλώσσα τον χορό. Παρακολουθήσαμε μια πρόβα και μιλήσαμε με την Φρόσω Τρούσα, διοργανώτρια του φεστιβάλ.

Arc For Dance vol. 6 03

Τι είναι το Arc For Dance;
Είναι ένα φεστιβάλ σύγχρονου χορού που κυρίως παρουσιάζει δουλειά νέων δημιουργών από την Ελλάδα και το εξωτερικό

Πώς ξεκίνησε; Σημαίνει κάτι ο τίτλος;
Ξεκίνησε πριν από 6 χρόνια, το 2008 και ο τίτλος έχει να κάνει με την καμάρα, την γέφυρα σαν σύμβολο, ότι ενώνουμε δύο σημεία και στην προκείμενη περίπτωση είναι η Ελλάδα με το εξωτερικό καθώς συνυπάρχουν δημιουργοί και από τις δύο πλευρές.

Φέτος τι θα δούμε;
Έχουμε ετοιμάσει πολλά πράγματα. Έχουμε 11 παραγωγές, 11 χορογράφους εκ των οποίων οι 6 είναι Έλληνες δημιουργοί και οι 5 από το εξωτερικό. Έχουμε 4 νέους δημιουργούς οι όποιοι παρουσιάζουν το έργο τους για πρώτη φορά. Και επίσης 2 ελληνικές ομάδες, η μια με τη Χριστίνα Μουζέλη με τον Paul Blackman και την Πατρίσια Απέργη με τους Αερίτες.

Πώς γίνεται η επιλογή των νέων καλλιτεχνών;
Μέχρι στιγμής γίνεται από τη σχέση που έχουμε με τους καλλιτέχνες, παρακολουθούμε πότε μπαίνουν σε μια διαδικασία να δημιουργήσουν έργο. Δεν έχει κάποια κριτήρια, απλά έχει να κάνει με την δημιουργική τους φάση. Βέβαια, αυτό αρχίζει κάπως και μεγαλώνει, και από του χρόνου θα υπάρχει ένα ανοιχτό κάλεσμα για να μπορούμε να δούμε περισσότερους δημιουργούς.

Είναι μόνο χορός ή και άλλες τέχνες;
Αν κάποιο έργο έχει και κάτι συμπληρωματικό, ναι, είναι ένας συνδυασμός. Στο παρελθόν είχε υπάρξει έργο που έχει video installation από πίσω. Εξαρτάται από τις ανάγκες των έργων, αλλά το μεγαλύτερο κομμάτι είναι ο χορός.

Το φεστιβάλ από πού βρίσκει τους πόρους;
Είμαστε καθαρά αυτοχρηματοδοτούμενοι. Υποστηρίζουμε όλη αυτή την δημιουργία, μιας και είναι μια καθαρά προσωπική πρωτοβουλία. Σαφώς έχουμε αναπτύξει το κομμάτι της χορηγίας από ιδιώτες, αλλά το βασικότερο κομμάτι της παράγωγης προέρχεται από τα εισιτήρια.

Στην επίσκεψη μας συναντήσαμε την Πατρίσια Απέργη μαζί με την ομάδα της «Αερίτες» που έκαναν πρόβα. Κλέψαμε λίγο από τον χρόνο της για να την ρωτήσουμε μερικά πράγματα σχετικά με αυτό που ετοιμάζει…

Arc For Dance vol. 6 04

Πώς ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με τον χορό;
Με τον κλασικό παραδοσιακό τρόπο (γελάει) που με πήγε η μαμά μου να κάνω μπαλέτο και από τότε δεν σταμάτησα. Μετά άρχισα να σπουδάζω και κάποια στιγμή πήγα στην Νίκαια της Γαλλίας για να συνεχίσω τις σπουδές μου στον χορό. Αργότερα έκανα κάποια μεταπτυχιακά στο Λονδίνο, στη χορογραφία. Γυρνώντας στην Ελλάδα πηρά την απόφαση να ξεκινήσω μια δική μου ομάδα και έτσι φτιάχτηκαν οι Αερίτες το2006.

Τι νιώθεις όταν χορεύεις μπροστά σε κόσμο;
Πρώτα απ’ όλα δεν χορεύω εγώ γιατί δεν νιώθω καθόλου καλά και αφήνω τους χορευτές να το κάνουν που αγαπούν την σκηνή. Μου αρέσει να είμαι από πίσω και να χορογραφώ.

Τι έχεις ετοιμάσει για φέτος;
Έχουμε ετοιμάσει την παράσταση «Planites» που δημιουργήθηκαν μέσα από το πρόγραμμα Modul-dance, ένα πανευρωπαϊκό πρόγραμμα όπου συμμετέχουν 18 σχόλες χορού και υποστηρίζουν καλλιτέχνες με σκοπό να φτιάξουν τα έργα τους μέσα από ταξίδια και ερευνητική δουλειά. Με αφορμή αυτή την ιδέα και αυτό το πρόγραμμα σκεφτήκαμε να φτιάξουμε ένα έργο που αφορά το ταξίδι και την μετανάστευση. Αναφέρεται σε ανθρώπους που μετακινούνται συνεχώς και το πρώτο πράγμα που κάναμε γι’ αυτό το έργο ήταν να μελετήσουμε χορούς που δημιουργήθηκαν από ομάδες ανθρώπων, λαούς που ταξίδευαν παρά πολύ όπως οι νομάδες. Έτσι μελετήσαμε Αφρικάνικους, Κελτικούς χορούς, φλαμένγκο που προέρχεται από τους Τσιγγάνους και στη συνέχεα τους προσαρμόσαμε στο δικό μας κινητικό λεξιλόγιο. Οπότε το θέμα μας είναι η μετανάστευση αναγκαστική και μη και κατά ποσό οι κοινωνίες αποδέχονται ή απορρίπτουν τους περιπλανώμενους «Planites».

Θες να εκφράσεις κάποιον κοινωνικό προβληματισμό μέσα απ’ όλο αυτό; Αναφέρεις την μετανάστευση που πολλές φορές είναι υποχρεωτική, οπότε έχεις κάποιο πολιτικό μήνυμα;
Έτσι κι αλλιώς θεωρώ ότι ο λόγος που κάνουμε έργα σχετίζεται με πράγματα που βιώνουμε και αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Επομένως, ναι, είναι ένα σχόλιο πάνω σε πολλά ζητήματα που μπορεί να συναντάμε καθημερινά ζώντας σε μια μεγαλούπολη σαν την Αθήνα. Στο έργο δεν μιλάμε μόνο για την μετανάστευση αυτού του τύπου, αν και ένα μεγάλο μέρος αναφέρεται σε αυτή. Υπάρχει και η άλλη μετανάστευση: εμείς οι καλλιτέχνες υποχρεούμαστε να ταξιδεύουμε για να μπορούμε να δείχνουμε και την δουλειά μας. Πολλές φορές μπορεί να είναι ανάγκη, επιλογή ή εξορία. Είναι πολύ ευρεία η έννοια του ταξιδιού και το τι συλλέγεις από αυτό το ταξίδι. Ποια τα βιώματα και τα αποτυπώματα, τι αφήνεις.

Έχεις αφήσει ένα αποτύπωμα από την ζωή σου στο έργο; Μου είπες ότι έφυγες για εξωτερικό και μετά πήγες στη Γαλλία και στο Λονδίνο.
Νομίζω ότι βιώματα έχει ο καθένας με ένα τρόπο, τα φιλτράρει και βγαίνουν και στο υπόλοιπο της ζωής του. Δεν σταματάμε ποτέ να παίρνουμε ερεθίσματα και δεν σταματάμε ποτέ να τα επεξεργαζόμαστε και να τα βγάζουμε με τον δικό μας τρόπο μετά. Το τι μου έχουν αφήσει τα ταξίδια δεν το γνωρίζω. Το μόνο που ξέρω ένια πως είναι κομμάτι μου πλέον. Ο χορός επειδή είναι παγκόσμια γλώσσα μας δίνει την δυνατότητα να επικοινωνούμε με άλλες κουλτούρες με μεγαλύτερη ευκολία.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου χορός;
Εμείς ασχολούμαστε με το σύγχρονο μιας και αυτό έχουμε μάθει και έχουμε σπουδάσει. Κατά τα άλλα, κάθε χορός έχει την μαγεία του και μπορείς να πάρεις κάτι ιδιαίτερο από αυτόν.  Οπότε δεν μπορώ να σου πω ότι έχω κάποιον αγαπημένο αλλά αναλόγως τι μελετώ κάθε φορά βρίσκω μαγεία σε πολλά πράγματα.

Arc For Dance vol. 6 10 Arc For Dance vol. 6 11 Arc For Dance vol. 6 09
Arc For Dance vol. 6 13 Arc For Dance vol. 6 14 Arc For Dance vol. 6 15 Arc For Dance vol. 6 17 Arc For Dance vol. 6 12 Arc For Dance vol. 6 19

Arc for Dance v.6, 2, 3 & 4 Μαΐου 2014, Σύγχρονο Θέατρο Ευμολπιδών 45, Γκάζι, 20:30
Τιμή εισιτηρίου : 10€ προπώληση στο
Viva.gr, στα καταστήματα Public, Παπασωτηρίου, Seven Spots, και Ιανός-12€ στην είσοδο του θεάτρου
210-5230582

Κείμενο: Ιωσήφ Χαλαβαζής
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος