O Μιχάλης Μαθιουδάκης αποφάσισε να γίνει ηθοποιός ενώ έβλεπε στην τηλεόραση τον Καλυβάτση να κάνει το κοτόπουλο στο ΑΜΑΝ. «Μα πόσο φαίνεται να το χαίρεται», είχε σκεφτεί τότε. Οι φίλοι του μπορεί να τον δουλεύουν και να του λένε «άντε ρε Καλυβάτση!», αλλά η ζωή του Μιχάλη από τότε άλλαξε.

Γεννήθηκε το 1981 και μεγάλωσε στην Καλλιθέα σε μία μικροαστική οικογένεια και, όπως λέει, oι γονείς του «έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν», αλλά και πάλι του άφησαν συναισθηματικά και ψυχολογικά κατάλοιπα που θα κουβαλάει για πάντα. Δεν ήταν ποτέ αυτό που λέμε ήσυχο παιδί. Στο σχολείο έκανε συνέχεια φασαρίες και η παρουσία του ήταν πάντα αισθητή. Ήταν πολύ κακός μαθητής -στο Λύκειο είχε μείνει μια χρονιά στην ίδια τάξη. Κατάφερε με το ζόρι να περάσει στο ΤΕΙ Μηχανολογίας στην Κοζάνη όπου έδωσε Αγγλικά 1 και 2 και μετά πήρε μεταγραφή στην Χαλκίδα. Στην Χαλκίδα ξεκίνησε την υπαρξιακή του αναζήτηση και από τότε δεν σταμάτησε ποτέ.

Michalis Mathioudakis 01

«Ήταν ένας εφιάλτης στη Χαλκίδα», λέει. «Πέρασα Αγγλικά 3 και μετά μία απίστευτη υπαρξιακή κρίση. Ήταν όλα λάθος εκεί. Οι πιο συμπαθητικοί άνθρωποι που ήξερα ήταν πασπίτες, ήταν πολύ δύσκολο το περιβάλλον. Τα παιδιά είχαν για χόμπι απλά να βγαίνουν και να βλέπουν βιτρίνες».
Σε εκείνη τη φάση ο Μιχάλης κατάλαβε ότι θέλει να γίνει ηθοποιός.
«Θυμάμαι μια μέρα καθόμουν και έβλεπα το ΑΜΑΝ στην χάλια 14άρα τηλεόρασή μου και είδα τον Καλυβάτση να κάνει το κοτόπουλο. Και είπα ότι αυτό είναι, θα γίνω ηθοποιός. Από τότε όλα πήραν το δρόμο τους. Σε μια εβδομάδα γύρισα στην Αθήνα, είπα σε δύο φίλους μου ότι θέλω να γίνω ηθοποιός, μου είπαν καν’ το και ξεκίνησα τη δραματική. Μέσα σε δεκαπέντε μέρες η νέα μου ζωή είχε ξεκινήσει. Από τότε γνώρισα πολύ ωραίους ανθρώπους και τα χρόνια στην δραματική ήταν τα πιο ευτυχισμένα μου χρόνια», λέει.

Στα 24 ξεκίνησε να δουλεύει ως ηθοποιός. Αρχικά ήταν μέλος της ομάδας Άσκηση, υπό την καθοδήγηση του Περικλή Μουστάκη. Είχαν ανεβάσει τότε στο Θέατρο Σημείο μία πολύ ιδιαίτερη παράσταση που είχε τύχει να παρακολουθήσω, το America Hurrah. Η παράσταση τελείωνε με έναν από τους ηθοποιούς να ψήνει μπιφτέκια και να τα μοιράζει στον κόσμο. «Εγώ τα έψηνα», λέει και γελάει. «Η μάνα μου τα ετοίμαζε!». Μετά δούλεψε με τους Blitz. «Αρχικά τους έκανα τα φώτα και το ταμείο, μετά έγινα βοηθός σκηνοθέτη και στο τέλος έπαιξα ως ηθοποιός. Στο «Κατερίνη», στο «Cinemascope» στο «Δον Κιχώτη» και στο «Γαλαξίας», λέει.

Michalis Mathioudakis 04

Πριν από δύο χρόνια ο Μιχάλης αποφάσισε να κάνει κάτι δικό του. Να δημιουργήσει κάτι για το οποίο θα έχει την απόλυτη ευθύνη.
«Είχα πολύ μεγάλη αγάπη για το stand up και επειδή είμαι κωμικός ηθοποιός είναι κάτι που μπορώ να κάνω, έτσι είπα να το δοκιμάσω. Πέρσι να ανέβασε μία παράσταση στο στιλ του stand up – το ονομάζει one man show, επειδή εκτός από το να προκαλέσει γέλιο έχει και στοιχεία θεάτρου. Δημιουργεί συναισθηματικές ποιότητες που το stand up δεν μπορεί. «Σε αυτή την παράσταση μιλούσα για την προβληματική μου φύση ως προς τις γυναίκες. Και το γεγονός ότι φτάνουμε στα τριάντα σπαταλώντας άφθονο χρόνο απλά βγαίνοντας και πίνοντας και περιμένοντας να συμβεί κάτι, ενώ τίποτα δεν συμβαίνει».
«Τι εννοείς προβληματική φύση;»
«Έχω την κακή τάση να ερωτεύομαι γυναίκες που είναι εντελώς λάθος για μένα. Θυμάμαι, έβγαινα άπειρα βράδια και ήλπιζα ότι θα βρω γυναίκα. Μία γυναίκα που θα με απορρίπτει, θα με κάνει να την ερωτευτώ, εγώ θα καταφέρω να τη δαμάσω και μετά να την κατασπαράξω και να την απορρίψω στο τέλος εγώ. Έτσι λειτουργούσε σε μένα αυτός ο μηχανισμός και ήταν εντελώς λάθος. Χτύπησα το κεφάλι μου πολλές φορές στον τοίχο εξαιτίας αυτού. Γρήγορα συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν ένα βαθιά δικό μου πρόβλημα. Στον έρωτα αρρωσταίνεις. Είναι μια αρρώστια που όπως όλες οι αρρώστιες τις περνάμε για ένα διάστημα στο κρεβάτι. Το θέμα είναι τι κάνεις όταν φύγει ο έρωτας, δεν μπορείς να περάσεις μια ζωή ερωτοτροπώντας. Έχει ημερομηνία λήξης. Οι άνθρωποι συνεχίζουν και εξελίσσονται και αφού φύγει ο έρωτας μπορεί να βρεις στοιχεία στον άλλο που μπορεί να τα έχεις ανάγκη. Για πολλούς ανθρώπους δεν είναι ανάγκη να πέφτουν στα πατώματα και να κλαίνε στα πενήντα τους. Για κάποιους μπορεί να είναι. Μέσα από τη διαδικασία του θεάτρου κατάφερα να αποδεχτώ κάποια πράγματα για τον εαυτό μου. Αλλά δεν θεωρώ ότι το θέατρο είναι ψυχοθεραπεία. Αν ήταν, όλοι οι ηθοποιοί θα ήμασταν καλά παιδιά. Είμαστε τομάρια, όμως».

Michalis Mathioudakis 03Michalis Mathioudakis 02

Η καινούρια παράσταση του Μιχάλη ονομάζεται «Κακή Πίστη» και μας εξήγησε γιατί.
«Κατά τον Σαρτρ η κακή πίστη είναι το ζωτικό ψεύδος. Είναι μία βολική αλήθεια που δημιουργούμε στον εαυτό μας, για να βγάλουμε από πάνω μας την ευθύνη να αντιμετωπίσουμε βαθύτερα ζητήματα και αλήθειες. Κακή πίστη μπορεί να είναι ένα κλισέ, ‘όλοι οι άντρες είναι γουρούνια’, ‘πρέπει να παντρευόμαστε’, ‘όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες’. Ένα εύκολο συμπέρασμα. Το θέμα της παράστασης έχει να κάνει με τον μικροαστισμό και τα πράγματα που μας έχουν περάσει οι γονείς μας. Ήθελαν να δείχνουν όλα τέλεια, αλλά στην ουσία σφάζονταν μέσα σε αυτόν. Θέλω να δείξω πώς αυτό έχει απορροφηθεί από εμάς και επειδή η κοινωνία έχει εξελιχθεί, το έχουμε μεταλλάξει σε κάτι άλλο καινούριο. Πράγματα που αποκτήσαμε σε μια ηλικία που δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς. Από την μία θέλουμε να είμαστε κάτι, αλλά στην πραγματικότητα είμαστε κάτι άλλο. Αν αυτά τα δύο δεν τα φέρουμε σε ισορροπία δεν θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε».

Η παράσταση «Κακή Πίστη» θα παιχτεί για έξι παραστάσεις στο Bios (main), κάθε Τετάρτη στις 9. Διαρκεί 50 λεπτά.

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος