Ο Jef Marawi ξεκίνησε να γράφει μουσική από μικρός και οι ζωντανές εμφανίσεις του ήταν από νωρίς πολύ ιδιαίτερες. Ήταν τροβαδούρος από μικρούλης και από το πρώτο EP του είχε φανεί η δυναμική του. Έγραφε πάντα στίχους που διηγούνταν τις προσωπικές του ιστορίες και τους τραγουδούσε με μία χροιά που θύμιζε πότε Jeff Buckley και πότε Elliott Smith. Το προηγούμενο EP του είχε χειροποίητη συσκευασία και το συνόδευαν μπισκότα που είχε ψήσει μόνος του για ώρες.

O Jef Maarawi γεννήθηκε στη Βραζιλία και περιγράφοντάς μου τη ζωή του άκουσα για πολλά ταξίδια. To προσωπικό του project Egg Hell εξελίχθηκε σε πενταμελή μπάντα και το άλμπουμ τους Once Part Of A Whole Ship είναι γραμμένο για ένα ναυάγιο και μιλάει για την ελπίδα (!).

Το Once Part Of A Whole Ship είναι το πρώτο άλμπουμ του Jef και είναι μία εξαιρετική δουλειά.

Egghell 1
Το Maarawi ακούγεται εξωτικό…

Jef: Ο πατέρας μου είναι από τη Συρία και η μητέρα μου είναι Ελληνοβραζιλιάνα. Βρέθηκαν τυχαία στην Ελλάδα και αποφάσισαν να μείνουν εδώ. Όταν ήταν να γεννηθώ εγώ πήγαν στη Βραζιλία, και στη συνέχεια ήρθαμε πάλι εδώ. Οπότε εγώ μεγάλωσα εδώ, πήγα σχολείο εδώ, και στη Βραζιλία ξαναπήγα όταν ήμουν 10 χρονών. Πολύ ωραίο το σχολείο στη Βραζιλία. Είχαμε απ’ όλα στην τάξη. Θυμάμαι τον Rony, έναν συμμαθητή μου στη δευτέρα γυμνασίου, ο οποίος ήταν 26 χρονών και ήταν “ο αλήτης” της τάξης. Πάντως, είναι χαρακτηριστικό των Βραζιλιάνων το ότι δεν γκρινιάζουν καθόλου. Γι’ αυτό και δεν είχαν βγει ποτέ στους δρόμους μέχρι πρόσφατα. Μετά από τρία χρόνια επέστρεψα στην Ελλάδα και σε κάποια φάση άρχισα να γράφω μουσική στο σπίτι μου, έκανα κάποια EP, πήγα στην Αργεντινή για μια γκόμενα και για να παίξω μουσική, και μετά επέστρεψα στην Ελλάδα.

 

Πώς έγινε ο ένας πέντε;

Jef: Ήθελα να φύγει η μουσική μου από την ατεχνία της σπιτικής ηχογράφησης και να βγει κάτι που θα μπορούσαμε να το φτιάξουμε όλοι μαζί. Έχει ενδιαφέρον πως η θεματική του δίσκου μεταφράστηκε στους υπόλοιπους πολύ γρήγορα και χωρίς πολλά-πολλά. Υπάρχει ένας πολύ μεγάλος σεβασμός όλων. Σεβασμός από τα παιδιά για τη θεματική των στίχων μου, αλλά και από εμένα προς τα παιδιά. Τα περισσότερα κομμάτια τα είχα γράψει ήδη, αλλά μπήκαμε σε μια διαδικασία να μη σκεφτόμαστε ότι απλά ντύνουμε τα τραγούδια μου. Είναι μια ομαδική δουλειά που γίνεται χωρίς πολλές συζητήσεις, γιατί έχουμε τρομερή συναίσθηση μεταξύ μας.

Κώστας Ekelon: “Ήταν καθοριστικό το σημείο που καθίσαμε και αποφασίσαμε με τον Jef ότι ο δίσκος θα ήταν καλύτερος αν τον ηχογραφούσε μια μπάντα. Κι έτσι είπαμε να δώσουμε μια προτεραιότητα να βρούμε τους κατάλληλους μουσικούς, και μετά να μπούμε στο στούντιο για να γράψουμε. Στο στούντιο τελικά μπήκαμε πριν από ένα χρόνο”.

Βασίλης: “Έγινε τελείως αβίαστα αυτό. Η μπάντα έγινε χωρίς να το πολυκαταλάβουμε”.

Egghell 4

Συνήθως στις πρόβες πάντα υπάρχει κάποιος που δεν σταματάει ποτέ να παίζει…

Κώστας Ekelon: Αυτός είναι ο Βασίλης.

Βασίλης: Όχι, είμαστε πολύ πειθαρχημένοι.

Κώστας: Ο Βασίλης είναι αυτός, απολαύστε τον.

Βασίλης: Τώρα γελάτε επειδή θέλετε να γράψει “γέλια” ή γελάτε όντως;

Jef: Θα γράψει σίγουρα “γέλια”.

(γέλια)

 

Ποιες είναι οι ηλικίες σας;

Κώστας Ekelon: Next Question

Egghell 5

Βγαίνετε μαζί σαν παρέα;

Κώστας: Πού και πού, ναι.

Κώστας Ekelon: Πολύς κόσμος πιστεύει ότι τα συγκροτήματα είναι οι κολλητοί από το γυμνάσιο που σταμάτησαν να διαβάζουν playboy και να βλέπουν τσόντες μαζί και άρχισαν να παίζουν μουσική από τότε, ενώ αυτό δεν ισχύει.

 

Αυτό εννοώ, αν παίρνετε κόκες και φωνάζετε μοντέλα σπίτι.

Βασίλης: Είναι ακριβά και τα δύο

Jef: Νομίζω ότι μιλάς με το πιο φλώρικο συγκρότημα στην Ελλάδα.

Κώστας: Σκέψου ότι κανείς μας δεν καπνίζει.

 

Έχετε κάνει πολλά live με αυτή τη σύσταση;

Jef: Ελάχιστα.

Κώστας Ekelon: Είμαστε μια μπάντα που μάλλον έχουμε σπάσει πολλούς άγραφους κανόνες. Συσταθήκαμε λίγο-πολύ στο στούντιο, σαν τα παιδιά του σωλήνα. Πάντως το επόμενο προγραμματισμένο live είναι η παρουσίαση του δίσκου, στις 27 Φεβρουαρίου στο SIX D.O.G.S.

Egghell 6

Μιλήστε μου λίγο για τον δίσκο.

Κώστας Ekelon: Έχει ενδιαφέρον γιατί είναι ένας concept δίσκος. Έχει ένα εσωτερικό, υπόγειο concept. Κάποιος θα πρέπει να σου ψιθυρίσει στο αυτί ότι υπάρχει σύνδεση για να την ψάξεις.

Jef: Ένα από τα πράγματα που παίζουν ύπουλα μέσα στη μουσική μας είναι μια αίσθηση του χιούμορ. Με συγκινούν πολύ οι ιστορίες που ακροβατούν ανάμεσα στο δράμα και στο χιούμορ. Με είχαν ρωτήσει κάποτε για τη θεματολογία του άλμπουμ και είχα πει για πλάκα ότι έχει να κάνει με τον κανιβαλισμό, το σεξουαλικό δάγκωμα, την αγάπη και την ελπίδα. Αλλά στην πραγματικότητα έχει να κάνει πολύ με την ελπίδα. Μου αρέσει να φαίνεται το χιούμορ ανάμεσα στις δραματικές ιστορίες.

Κώστας Ekelon: Αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση με τους στίχους του Jef ήταν αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό. Επειδή οι Έλληνες συνήθως είμαστε συνέχεια μεσ’ στα μαύρα, όπως φαίνεται και από τους στίχους των λαϊκών τραγουδιών, ενθουσιάστηκα που οι στίχοι του Jef δεν περιέγραφαν το τούνελ, αλλά το φως στο τέλος του τούνελ. Είναι κάτι που λείπει λίγο από τη συλλογική μας συνείδηση.

Jef: Σκέψου ότι ο δίσκος βασίζεται σε ένα πάρα πολύ δραματικό συμβάν. Το ναυάγιο της φρεγάτας της Μέδουσας και το εξώφυλλό μας είναι μια αναφορά σε αυτό. Είναι πάντως τρομερό το πώς συμπεριφερόμαστε γύρω από τέτοια τραγικά συμβάντα. Κι εγώ μιλάω στους στίχους κατά βάση για τέτοιες ιστορίες. Οι στίχοι που γράφω δεν είναι καθόλου “ψαγμένοι”, είναι pop και λαϊκοί, αλλά παίζουν με τη διπολικότητα του σοβαρού-αστείου.

 

Το Once Part Of A Whole Ship κυκλοφορεί στις 27 Δεκεμβρίου από την Inner Ear. Ολόκληρο το άλμπουμ μπορείς να το ακούσεις εδώ.

 

 

Κείμενο: Χρήστος Πρόεδρος

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος