Η Μαρίνα πέρα από νέα και ωραία είναι και απ’ αυτές που κάνει τις γύρες της στα μαγαζιά και έχει άποψη και ουρανίσκο εκπαιδευμένο. Εδώ και μήνες έχει μαλλιάσει η γλώσσα της να μιλάει για το Μοmo στη Καλλιθέα. Το φαγητό ισχυρίζεται ότι είναι γιάμι γιάμι, τρως με δέκα ευρώ, πεντανόστιμες αμερικανιές, και όσοι δουλεύουν εκεί από ιδιοκτήτη, μπάρμαν, σεφ , και σερβιτόρο είναι άντρες beau mec, σαν να τους έχεις περάσει από κάστινγκ. Αργά το βράδυ το σκηνικό ζωηρεύει και τα κοκτέιλ είναι special, σε ζαλίζουν με γλύκα και στιλ. Με τούτα και με κείνα, πήγα να δω από κοντά τι εστί ΜΟΜΟ και τι Καλλιθέα.

Momo 13 Momo 12 Momo 15 Momo 14

Διαπίστωση πρώτη: Η Καλλιθέα είναι πιο κοντά από ό,τι πίστευα. Μια ευθεία δρόμος, σε ένα τέταρτο από το κέντρο (χωρίς κίνηση) είμαι μέσα και κάθομαι και πίνω και το πρώτο κρασί. Το φαγητό είναι πραγματικά πολύ καλό για το είδος του. Υπέροχο το melt cheddar με σάλτσα από μάνγκο και κάρυ και τρυφερό φιλέτο κοτόπουλου, και όλα αυτά ανάμεσα από καλοψημένο ροδοκόκκινο ψωμάκι. Μετά έρχονται κάτι ζουμερά μπέργερ και ένα hot dog με ένα μικρό πολύ γευστικό λουκάνικο.

Διαπίστωση δεύτερη: Πριν την δοκιμή δεν έτρωγα λουκάνικα. Eδώ μου άρεσαν επειδή μου θύμισαν κάτι λουκανικάκια που έτρωγα τη δεκαετία του ογδόντα σε μια θρυλική ταβέρνα κάτω από μουριές στη Φιλοθέη.

Διαπίστωση τρίτη (και τελευταία): Τα γλυκά εδώ είναι ποιητικά, είναι να κλαις. Ακόμα και απ’ το Βόλο αξίζει να ξεκινήσεις να έρθεις για τσιζ κέικ και μιλφέιγ -από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει Τα γλυκά τα φτιάχνει ο Αλέξανδρος Κόκκινος, ένας γλυκός, ήσυχος τύπος εικοσάρης, και όλα τα φτιάχνει μόνος του, τίποτα δεν είναι έτοιμο [και η μαρμελάδα φράουλα σπιτική, μία μία τις διαλέγει ο άνθρωπος τις φράουλες. Τρως και παθαίνεις ντουβρουτζά ευτυχίας].

Ο σεφ και αυτός είναι νιάτα και γοητεία. Ρωτάει ευγενικά αν όλα είναι καλά; και του κάνω πέντε ερωτήσεις στο όρθιο, γιατί έχει το νου του στην κουζίνα και είναι σεμνός [και 25 χρονών]. Και αν στα είκοσι πέντε σου φτάνει εκεί τις γεύσεις και έχει τόσο σωστό αλάτισμα και έμπνευση χωρίς να χάνεται σε γκουρμεδίστικους πειραματισμούς και ετοιματζίδικες ευκολίες, ο Κώστας Βασιλόπουλος θα γίνει μεγάλο αστέρι.

Momo 17 Momo 16 Momo 21 Momo 19

Τον ανακρίνω, καθώς μπουκώνομαι με τσιζ κέικ:

«Στο ΜΟΜΟ θέλαμε το φαγητό να ναι τίμιο» λέει, και δεν ξέρω τι σημαίνει ακριβώς τίμιο αλλά αν εννοεί σχέση φαγητού και τιμής, τότε καλά τα κατάφεραν. Διαλέγουν με προσοχή την πρώτη ύλη από μικρούς παραγωγούς και έκαναν μήνες έρευνας πριν καταλήξουν στο μενού. Ξέρουμε από πού έρχονται τα λαχανικά και το κρέας, όλα είναι βιολογικά και εξαιρετικά προσεγμένα. Διαλέξαμε αμερικάνικο φαγητό, αλλά με γεύσεις που είναι πιο κοντά στον ελληνικό ουρανίσκο. «Δεν θέλαμε όμως να πειράξουμε πολύ τις γεύσεις μ’ αρέσει ο πειραματισμός αλλά με μέτρο και σεβασμό στην αρχική γεύση. Το φαγητό προτιμώ να ναι νόστιμο παρά τύπου ψαγμένο».

Ανακρίνω και τον ιδιοκτήτη τον Αργύρη Κουμούση που ξέρει και από επιχειρήσεις και από μαγαζιά και έστησε αυτό το εστιατόριο με μεγάλη αγάπη. Ζηλεύω τους ανθρώπους που φτιάχνουν εστιατόρια και βγάζουν εκεί όλο το δημιουργικό του εκτόπισμα.

«Την περιοχή τη γνωρίζω καλά γιατί αυτό το μαγαζί το λειτουργούσα παλιότερα σαν Flocafe και όταν έληξε η άδεια αποφάσισα να το αλλάξω τελείως. Η Καλλιθέα έχει και έναν αστικό πυρήνα από παλιές οικογένειες και ανθρώπους που δεν την εγκατέλειψαν ποτέ. Έχει μια εξωστρέφεια και κάτι αυθεντικό. Στην Πλατεία Κύπρου υπάρχουν γύρω πολλά καφέ και όλοι πίνουν καφέ ακόμα και στις δώδεκα το βράδυ, υπάρχει αυτή η συνοικιακή λογική του αράζειν για καφέ μέχρι τελικής καταπόνησης και εγώ πρόσθεσα φαγητό και ποτό. Προσπάθησα ο χώρος να ’ναι ζεστός για να σε κρατάει και όλο αυτό να παραπέμπει σε ένα μεγάλο σπίτι ανοιχτό για όλους.

Momo 04 Momo 07 Momo 06 Momo 05 Momo 08 Momo 09

Σε τι διαφοροποιείσαι από άλλα μαγαζιά;
Δεν ξέρω σε τι διαφοροποιούμαι. Ο στόχος μου ήταν φιλικές τιμές, καλή ποιότητα, νόστιμη γεύση και καλή ενέργεια με ανθρώπους που δουλεύουν και κάνουν το κέφι τους εδώ. Δεν ήθελα πρέπει, μίρλα και μιζέρια.

Πώς προέκυψαν αυτά τα γκουρμέ μεζεδάκια που έχεις στο μενού μόνο με ένα δυο ευρώ;
Η λογική είναι να τσιμπήσεις κάτι νόστιμο χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα να πάρεις κάποιο πιάτο, σαν συνοδευτικό με την μπύρα ή το ποτό σου.

Γιατί διάλεξες τα μπέργερ τα χοτ ντογκ και την Αμερικάνικη σχολή;
Διάλεξα ο,τι μ’ αρέσει να τρώω εγώ. Νομίζω το στοίχημα ήταν προσωπικό, να βελτιώσω και να ανεβάσω τον πήχη σε κάτι που εγώ είμαι αυστηρός γιατί ακολουθώ πιστά αυτές τις γεύσεις.

Επόμενος στόχος;
Πίσω από το μαγαζί υπάρχει ένας κήπος 240 τετραγωνικών, θέλω να τον αξιοποιήσω όμορφα, υπάρχουν διάφορες ιδέες. Και ίσως αργότερα, ποιος ξέρει, ένα ακόμα ΜΟΜΟ στο κέντρο.

Από αυτή την Κυριακή ξεκινάς και εσύ τη μόδα με τα brunch;
Ναι, ο Έλληνας αρχίζει να αντιλαμβάνεται τις αρετές του brunch, έρχεσαι, πίνεις τον καφέ σου, έρχονται φίλοι και συνεχίζεις τον καφέ, το γυρνάς σε αυγά και παν κέικ και όλο αυτό χωρίς την πίεση του προγράμματος. Γλυκό, αλμυρό και πάλι γλυκό και αλκοόλ. Είναι Κυριακή, όλα είναι χαλαρά, τρως πίνεις και μετά πας για μεσημεριανή σιέστα.

Και το μπαρ σου λειτουργεί και τις νύχτες;
Ναι, ήθελα να λειτουργεί δυναμικά το μπαρ γιατί είδα ότι ο κόσμος που ερχόταν για καφέ και φαγητό εδώ, μετά πήγαινε άλλου για ποτό Ο Γιάννης έχει μεγάλη εμπειρία και μόνο που ήρθε εδώ τον ακολούθησαν πολλοί πιστοί.

Momo 33 Momo 32 Momo 31 Momo 18

MOMO
Café, Sandwich Place, and Cocktail Bar
Σαπφούς 95, 17676, Καλλιθέα

Κείμενο: Τζούλη Αγοράκη
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος

Momo 40 Momo 39 Momo 38 Momo 37 Momo 36 Momo 35 Momo 30 Momo 10 Momo 11