Έχω μεγαλώσει λίγο έξω από την Λιβαδειά, στον Ορχομενό.

Έως τα 20, ψητό κρέας μου ήταν μια καθημερινότητα αφού έχω μεγαλώσει στην κρασοταβέρνα του παππού μου και η τσίκνα ήταν για μένα η πιο οικεία μυρωδιά.

Έχω δοκιμάσει άπειρο κοκορέτσι, κοντοσούβλι, σπληνάντερο, προβατίνα και φυσικά σουβλάκια! Ο παππούς μου ήταν μερακλής ψήστης και δίπλα του έμαθα να τρώω, να αγαπώ το κρέας και τα εντόσθια, δεν πουλούσε σουβλάκια και αν καμιά φορά θέλαμε σουβλάκι μας έστελνε να φάμε λίγο παραπέρα στον φίλο του, τον Αντωνάκη, μια μικρή χασαποταβέρνα, με το ωραιότερο σουβλάκι που έχω φάει στην ζωή μου και επειδή τον ξέραμε του ζητούσαμε να βουτήξει το ψωμί στο λεμόνι δηλαδή στο ζουμί που μάζευε η στοίβα από τα ψημένα καλαμάκια.

èêüÇâäêÇ (5)

Στην Λιβαδειά τότε κάναμε τα ψώνια μας και κατά τις δύο το μεσημέρι πηγαίναμε για σουβλάκι στου Καλλή στην κεντρική πλατεία, αν τυχόν ήταν Σάββατο η ουρά έφτανε μέχρι απέναντι και περιμέναμε υπομονετικά πίνοντας πορτοκαλάδα.

Μέχρι να έρθει η σειρά μας χάζευα τον μικροκαμωμένο Καλλή με την λευκή ποδιά να ψήνει, να τυλίγει, να πίνει, να καπνίζει όλα αυτά ταυτόχρονα.

Τι μπορούσες να φας στο σουβλατζίδικο του Καλλή; Και πως το ζητούσες…
Πίτα σουβλάκι απ’ όλα ή χωρίς κρεμμύδι, το απ’ όλα είχε μέσα ένα τέλεια ψημένο μικρό, χειροποίητο σουβλάκι, ντομάτα, κρεμμύδι και μουστάρδα.

èêüÇâäêÇ (4)

Τίποτα από πίτα αλάδωτη, πατάτες, τζατζίκι, αυτό ήταν το σουβλάκι Λιβαδειάς όταν πέθανε ο Καλλής, πέθανε και το παραδοσιακό πίτα σουβλάκι Λιβαδειάς.

Τα ξημερώματα που σχόλαγαν τα ξενυχτάδικα όλος ο κόσμος μαζευόταν στο Στέκι του Σκιέρ στην άλλη μεγάλη πλατεία της Λιβαδειάς, εκεί για το καλύτερο ΜΟΝΟ καλαμάκι-ψωμί στην λαδόκολλα, το καλύτερο πραγματικά!

Καμμιά φορά αράζαμε εκεί Κυριακή μεσημέρι, βλέπαμε «διάσημους καλλιτέχνες» και γνωρίζαμε και κάνα ωραίο γκόμενο από την Αθήνα, αφού δεν ήταν τυχαία το Στέκι του Σκιέρ.

Μετά το μαγαζί πέρασε στα χέρια των παιδιών που έφεραν μια μικρή αλλαγή στην παράδοση του πατέρα τους, αναγκαστικά…

Κάπως έτσι μας «τελείωσε» το παραδοσιακό και το καλύτερο καλαμάκι σουβλάκι στην Λιβαδειά.

èêüÇâäêÇ (3)

Το μόνο που μας έμεινε σίγουρα είναι η καλή ποιότητα στο κρέας και το σωστό ψήσιμο.

Τα τελευταία χρόνια μάλιστα το σουβλάκι έχει προσαρμοστεί σε άλλα πρότυπα και ακόμη παραπέρα, γι’ αυτό αν βρεθείς Λιβαδειά μην παραξενευτείς που το απ’ όλα περιέχει και κέτσαπ.

Όταν θέλω να θυμηθώ λίγο από το σουβλάκι Λιβαδειάς πάω και τρώω μερικά καλαμάκια στην Λιβαδειά της Πλατεία Κάνιγγος, έτσι για να χαζεύω το όνομα στην ταμπέλα, στον Κώστα που μου θυμίζει πολύ το σουβλάκι που μεγάλωσα και στην όταν πάω στην Λιβαδειά τρώω σουβλάκια στον πεζόδρομο της Κρύας μέσα στα πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά.

èêüÇâäêÇ (1)

Το funky cook.gr κάνει αυτό το σαββατοκύριακο guest editing στο site του ΓΚΡΕΚΑ.