Μίλησε μου για το Φεστιβάλ Πολλής Μουσικής, είναι η πρώτη φορά που συμμετέχεις;
Θα είναι η δεύτερη φορά που συμμετέχω. Η προηγούμενη φορά έγινε πριν 2 χρόνια με τους Flesh United το σχήμα που έχουμε με τον Μάνο Σιμοτά. Η εμπειρία μου με το φεστιβάλ είναι από τις καλύτερες της πόλης. Υπήρχε πλήρης συνεργασία, οργάνωση και καταπληκτική επικοινωνία απ’ όλες τις πλευρές. Σέβομαι απόλυτα τον Αλέξανδρο (the boy) και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που μου ζητήθηκε να συμμετάσχω και πάλι, διότι έχω συνδέσει πολύ το φεστιβάλ αυτό με την Αθήνα και μου έλειψε πέρυσι μιας και ζούσα στο Λονδίνο.

DSC_8523

Τι θα παρουσιάσεις στο Φεστιβάλ;
Στο φεστιβάλ θα παρουσιάσουμε μαζί με τον Αλέξανδρο Παπαγρηγορίου και τον Μάνο Μαρκετάκη ένα conceptual οπτικοακουστικό κράμα μεταξύ experimental synth industrial techno μελοδραματικής ποπ. Μια μουσική εξιστόρηση πραγμάτων που συμβάλουν στο progress του ανθρώπινου ψυχισμού και σώματος. Στο οπτικοακουστικό κομμάτι θα μας βοηθήσει ο visual artist Uilliam Mandrake.

Πότε και γιατί ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική;
Στον καθρέφτη μπροστά με μία βούρτσα από μικρός…. No, that’s bullshit. Ξεκίνησε πριν από κάποια χρόνια όπου σχηματίσαμε τους Phoenix Catsrcatch και μετέπειτα συνεχίστηκε σε άλλες μπάντες και μουσικά projects με κύριο μέτρο και γνώμονα το express των στίχων μου-που πάντα έγραφα- και κατεπέκταση του εαυτού μου.

Πώς θα περιέγραφες τη μουσική που παίζεις σε κάποιον που δεν έχει ιδέα για σένα;
Θα έλεγα απλά «Ξένα». Βαριέμαι απόλυτα να αναλύω σε ανθρώπους εκτός σκηνής και διαφορετικών μουσικών/αισθητικών αναφορών με πλήρη άγνοια του τι κάνω και το πώς εκφράζομαι τι είναι το καθετί.

Ποιο είναι η πιο τρελή εμπειρία που έχεις ζήσει σαν μουσικός;
Ξεκίνησε η τρέλα ένα απόγευμα όπου καλέστηκα σε ένα σπίτι στο Βερολίνο και έφαγα παστίτσιο με τον Drummer των Einstürzende Neubauten και στην συνέχεια φύγαμε για Άμστερνταμ για ένα live show με τους Flesh United και έφυγα μετά το performance και μέσα σε ένα ντελίριο ξύπνησα σε μια βίλα σε μια πόλη που δεν γνώριζα και πολλά άλλα που δεν λέγονται. Θα ‘χω ιστορίες να λέω νομίζω. Ευτυχώς ζω μία ζωή που με κάνει να μην βαριέμαι και να εκφράζομαι απόλυτα σε ό,τι μου κατέβει στο κεφάλι.

Τι σου τη σπάει στην Αθήνα και τι σου αρέσει;
Μου την σπάει η απόλυτη ημιμάθεια, η έλλειψη αισθητικής και τα ημίμετρα και βαρετά πράγματα που γίνονται στην τέχνη και στην μουσική και αυτό νομίζω ευθύνεται στα κόμπλεξ και στην συμπλεγματική προσωπικότητα των ανθρώπων εδώ. Με ελάχιστες εξαιρέσεις που με κάνουν να μην βαριέμαι. Μου αρέσει ο ήλιος, η Πλάκα, οι φίλοι μου που είναι εδώ και η θάλασσα.

θα ψηφίσεις την Κυριακή;
Don’t take it there, δεν είναι ούτε η ώρα ούτε η στήλη και θα χρειαστούμε άπειρη ώρα να αναλύσουμε αυτό το θέμα.

Ποια είναι τα όνειρα σου για το μέλλον;
Να συνεχιστεί αυτό που μου συμβαίνει αυτήν την στιγμή.

Την Παρασκευή 23.5 [προς Σάββατο, στις 01.15-02.00] θα εμφανιστεί στο six d.o.g.s στο τρίτο φεστιβάλ πολλής μουσικής.

Φωτογραφίες: Θανάσης Καρατζάς.