Ο 19χρονος Αθηναίος ράπερ ονειρεύεται να γίνει πρώτος και να φτάσει ψηλά με όχημα τη μουσική του.

 

Με λένε Khay Be, πολλοί με φωνάζουν και Bio. Άλλους θα βρεις να με φωνάζουν και Khay. Μου αρέσουν όλα. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, με ρίζες από βόρεια Ελλάδα. Το μόνο όνειρό μου από μικρός είναι σε ό,τι κάνω να είμαι πρώτος και να κερδίζω.

Ασχολούμαι με μουσική, σπουδές, και παίζουμε και κανένα μπασκετάκι. Μου αρέσουν και τα games, με παρέα πιο πολύ. Πολλές φορές μ’ αρέσει να ακούω μουσική όταν οδηγάω αργά το βράδυ. Καθαρίζει το κεφάλι μου.

Μεγάλωσα ακούγοντας απ’ όλα. Άκουγα ό,τι έπαιζε στο ράδιο, αλλά μετά από κάποια στιγμή έγινα πιο επιλεκτικτός. Ακούω πολλέ είδη μουσικής, αναλόγως την φάση που βρίσκομαι, αλλά αυτό που παίζει στο αμάξι μου και στα ακουστικά μου πάντα είναι πιο κοντά στην ραπ-χιπ χοπ-τραπ.

Ξεκίνησα άταν ήμουν 11-12 να ακούω ραπ. Τότε θυμάμαι να είμαι συνέχεια με ένα walkman στο χέρι και μια θήκη με CD όπου και να πήγαινα, με ποικιλία από ο,τι ραπ έπαιζε τότε. Ήταν CD από περιοδικά που είχαν τα τότε hits του χιπ χοπ. Ωραία φάση και αυτή. Και από τότε ξεκίνησα να γίνομαι όλο και πιο επιλεκτικός στο τι ακοώω. Χιπ χοπ, ραπ, τραπ έχουν το vibe, εκφράζεις αυτό που θες, απλά γουστάρω.

 

 

Σίγουρα αναμνήσεις από τη γειτονιά που μεγάλωσα βγαίνουν σε στίχους, αλλά όποια περιοχή και να ήταν θα είχε να πει την δική της ιστορία. Για το είδος της μουσικής, βέβαια, ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί αν έμενα σε κάποια άλλη περιοχή να ήθελα να εκφράσω διαφορετικά πράγματα ή να είχα ασχοληθεί με τελείως διαφορετικό είδος.

Έκανα πολλά πειράματα στο studio. Ο ελληνικός στίχος μου έβγαινε καλύτερα και ακουστικά μου άρεσε πιο πολύ. Στο μέλλον, βεβαια, ποτε δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Έχω κάποια αγγλικά tracks τα οποία θέλουν πολλή δουλειά. Είμαι ανοιχτός σε καινούργια πράγματα.

Πόσο μεγάλο ρόλο έπαιξε ο ελληνικός στίχος στην έκρηξη του ελληνικού χιπ χοπ; Αναλόγως το τραγούδι και τον ράπερ. Υπάρχουν τραγούδια που οι στίχοι ειναι trash και άλλα που πρέπει να ακούσεις το κομμάτι με προσοχή για να καταλάβεις το μήνυμα που θέλει να περάσει. Σίγουρα για μένα ο στίχος και το πόσο μου ταιριάζει το τραγούδι στο αυτί είναι τα δυο πρώτα στάδια για να χτίσεις ένα δυνατό τρακ.

Μου αρέσει να φτιάχνω τη μουσική που αρχικά αρέσει σε εμένα να ακούω. Το lifestyle μου, πράγματα που ζω και κανω είναι οι βασικές μου αναφορές στα τραγούδια μου. Αναφέρομαι σε ολό τον κόσμο γιατί πιστεύω ότι έχω να περάσω πολλά πράγματα και σε αρκετά μεγαλύτερους. Ο άνθρωπος για να εξελίσσεται συνέχεια πρέπει να μην βάζει παρωπίδες και να είναι ανοιχτός να ακούσει και τι έχει να πει ένας 19χρονος.

 

 

Κάθε στίχος μου είναι μετρημένος και έχει κάτι να πει. Εννοείται ότι βάζεις όρια, αλλά λες ο,τι εσύ θες να πεις, πάντα με την ευθύνη για τα ζητήματα που αγγίζεις και την δική σου προσέγγιση σε αυτά. Θα πω την άποψή μου και είμαι έτοιμος να ακούσω κάθε κριτική που θα παρουσιαστεί σωστά. Πολλά θέματα δεν θα άγγιζα, αλλά δεν θέλω να βάζω όρια χωρίς να έχω σκεφτεί μερικά πράγματα. Μπορεί θέματα τώρα λεω ότι δεν θα άγγιζα ποτέ, να τα βγάζω στα τρακς μου σε 2-3 χρόνια. Ποτέ δεν ξέρεις.

Το ελληνικό χιπ χοπ το βλέπω σε εξέλιξη. Δεν διαφωνώ, χρειάζεται πολλή δουλειά για να φτάσει η Ελλάδα το level της Αμερικής και της Αγγλίας, αλλά για αυτό είμαι εδώ. Αυτό που δεν πρέπει να γίνει είναι να μην προσπαθούμε απλά να φτάσουμε την Αμερική. Για να πετύχεις πρέπει να βρεις κάτι καινούργιο, κάτι που δεν έχει γίνει και μετά από λίγο καιρά να δεις να το κάνει κάποιος από αλλού. Η μαγκιά είναι να μην αντιγράφεις, αλλά να σε αντιγράφουν.

Ακούω πολλούς ράπερ. Δεν μπορώ να πω πως έχω κάποιον για πρότυπο, αλλά μου αρέσει πιο πολύ η σκηνή στην Αμερικά παρά στην Αγγλία, γενικά. Μου αρέσουν πολύ οι Asap Rocky και Travis, πιστεύω ότι και οι δύο ετοιμάζουν τρελές δουλειές.

Και από Έλληνες μου αρέσουν αυτοί που έχουν δικό τους στυλ και unique ηχο. Μουσικά η σκηνή γίνεται όλο και πιο απαιτιτική και αυτό είναι που μου αρέσει.

Πάνω από όλα μου αρέσει η μουσική, βγάζει μια καλύτερη πτυχή του εαυτού μου. Δεν ικανοποιεί κάποια ανάγκη, δεν μου λείπει κάτι, απλά το γουστάρω πολύ το όλο σκηνικό. Αν έπρεπε σώνει και καλά να πω ότι με ικανοποιεί κάτι, θα έλεγα που μπορώ να φτιάχνω μουσική που γουστάρω εγώ.

Μου αρέσει να βγάζω και να χαλάω λεφτά. Με ενοχλούν οι fake άνθρωποι, fake flexing και fake love. Γενικά το fakeness.

Το στρατευμένο και το κοινωνικό ραπ μπορούν να συνυπάρξουν με την σωστή διαχείρηση. Δεν λέω ότι θα τα συμπεριελάμβανα και τα δύο στο style μου, αλλά μπορούν να συνυπράρχουν σίγουρα. Πιστεύω ότι για να είσαι ολοκληρωμένος καλλιτέχνης πρέπει να έχεις κομμάτια που μπορείς να περάσεις μηνύματα στον κόσμο και να μπορείς να τους κάνεις να διασκεδάσουν ταυτόχρονα. Δεν λέω να είναι όλα τα κομμάτια έτσι, αλλά πρέπει να υπάρχουν και αυτά.

 

 

Οι φίλοι μου έχουν παίξει μεγάλο ρόλο σε αυτό που κάνω. Όλοι έχουν βάλει μια πινελιά να βοηθήσουν ο καθένας με τον τρόπο του. Άλλοι, βέβαια, το είδαν ως ευκαιρία να γυρίσουν την πλάτη τους. Μου άρεσε αυτό, γιατί όλα αυτά είναι εμπειρίες και μαθαίνεις παραπάνω πράγματα για τους ανθρώπους. Το βασικο rule που έχω είναι ότι: I win, my team wins.

Επιτχιά είναι να μπορέσω κάποτε να προσφέρω πολλαπλάσια από αυτά που οι δικοί μου άνθρωποι μου προσέφεραν κάποτε, ο,τι και να ήταν αυτό. Επιτυχία είναι να βγάλεις λεφτά και να έχεις ανθρώπους γύρω σου που σε γουστάρουν για αυτό που είσαι.

Η ιδανική συνέχεια για μένα είναι να πάνε όλα όπως τα σχεδιάζω. Που θα πάνε, απλά υπομονή.

Ετοιμάζω πολλά πράγματα μουσικά, και όχι μόνο. Νέα visuals, διαφορετικούς ήχους. Έχω πολλά να δείξω στον κόσμο, νέα τρακς και moves που είναι πολυ unique.