Paride 7

Agile, Tronic, Sci+Tec, Snatch!, Terminal M, Trapez, Redrum, KD Music, Lapsus, Night Light, Mainakustik, Phobiq, Toolroom, Fabric, Global Underground, Kraftek… Αυτά είναι κάποια από τα εξαιρετικά labels στα οποία έχει κυκλοφορήσει δουλειές του. Τον αποκαλούν το παιδί θαύμα της techno. Στα 24 του χρόνια είναι σαφές πως ο Paride Saraceni  αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα μεγάλο κεφάλαιο στο μέλλον της χορευτικής μουσικής.

Καθοδήγησέ με λίγο στο ρόλο που έπαιζε η μουσική στην παιδική σου ηλικία…
Παραδόξως, κατά κάποιον τρόπο δεν ήξερα τι είναι η μουσική μέχρι τα 13 μου. Η παιδική μου ηλικία ήταν γεμάτη από Lego! Είχα τεράστιο πάθος για τις κατασκευές (το οποίο μάλλον εξηγεί απόλυτα το γεγονός ότι είμαι επίσης Αρχιτέκτονας) και με συνέπαιρναν ο κινηματογράφος και η εικόνα. Το πάθος μου για τη μουσική άρχισε να διαμορφώνεται όταν ξεκίνησα να παίζω το ηλεκτρονικό παιχνίδι Grand Theft Auto: San Andreas. Μου φαινόταν καταπληκτικό το πώς η μουσική που είχαν συμπεριλάβει ολοκλήρωνε την εικόνα του παιχνιδιού και συντελούσε στη δημιουργία μιας απίστευτης ατμόσφαιρας. Από τότε ξεκίνησα να θεωρώ τη μουσική ως το παράγοντα Χ που προσθέτει χαρακτήρα σε ένα μέρος, μια ιστορία, ή μια κατάσταση.

Πότε ήρθες για πρώτη φορά σε επαφή με την ηλεκτρονική/dance μουσική;
Πρέπει να ήταν σχεδόν παράλληλα με την αστεία εμπειρία που μόλις περιέγραψα. Εκείνη την εποχή είχα ξεκινήσει να κάνω παρέα και να ψιλοβγαίνω με τους συμμαθητές που είχα γνωρίσει στο καινούριο μου σχολείο στην Ελβετία. Ο Marcello ήταν ο πρώτος Ιταλός που γνώρισα στο σχολείο κι ένα βράδι με ρώτησε αν θα ήθελα να πάω μαζί του σε ένα club. To όλο concept ήταν να φτιάξουμε πλαστές ταυτότητες, αφού ήμασταν ανήλικοι και να ζήσουμε για λίγο στα άκρα. Το ‘Platinum Club’ στη Γενεύη ήταν το πρώτο club στο όποιο πήγα στη ζωή μου κι αποτελεί μια εμπειρία που μου άλλαξε τη ζωή.

11270456_937811976262060_1625929917987064653_o

Πότε κατάλαβες πως η μουσική ήταν το ‘κάλεσμά σου’ και πώς επεδίωξες την ενασχόλησή σου με αυτή;
Η εξέλιξη ήταν σχεδόν φυσική. Ξεκίνησα να βγαίνω με τον Marcello και άλλους φίλους εξερευνώντας τη νυχτερινή ζωή της Γενεύης. Κάπως έτσι μου προέκυψε η ιδέα να οργανώνω parties,  να δημιουργώ μια ατμόσφαιρα στην οποία οι άνθρωποι θα ένιωθαν λες και συμμετέχουν σε μια ταινία, θα ένιωθαν σημαντικοί και θα ζούσαν μια μοναδική εμπειρία. Άλλωστε, αυτό πιστεύω πως είναι η νύχτα: μια φαντασίωση στην οποία είσαι, ή παριστάνεις πως είσαι κάποιος άλλος από αυτόν που πραγματικά είσαι τη μέρα. Έτσι ξεκίνησα να διοργανώνω parties για τους φίλους μου προσπαθώντας να αναβιώσω την ατμόσφαιρα του Miami Vice στα 80’s, η οποία μεταλλάχτηκε σε μια πιο arabesque Buddha Bar διάθεση, η οποία τελικά με οδήγησε το 2007 στο να δημιουργήσω το πρώτο μου brand, το ‘The Casbah Project’ μια σειρά από oriental themed βραδιές. Ένα βράδι που δεν είχα DJ, ανέλαβα να παίξω μουσική. Τότε σκέφτηκα πως θα μπορούσα να γίνω DJ, το οποίο με οδήγησε και στην παραγωγή μουσικής.

Είσαι 24ων ετών και θεωρείσαι το παιδί θαύμα της techno. Κάποιοι το γενικεύουν σε όλο το φάσμα της dance. Πώς σε κάνει να νιώθεις όλο αυτό;
(Γελάει) Το ‘παιδί θαύμα της techno’ είναι μια πολύ σοβαρή δήλωση κι ένας πολύ βαρύς τίτλος, τον οποίο θεωρώ πως δεν αξίζω. Πάραυτα, πρέπει να πω πως είμαι πολύ χαρούμενος που τα έχω επιτύχει όλα αυτά και μου έχει δοθεί η ευκαιρία να γνωρίσω πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους και τόπους. Εξαιτίας της μουσικής κατάφερα να σπρώξω τον εαυτό μου σε νέες περιπέτειες σε πολύ μικρή ηλικία. Σήμερα, χαμογελάω όταν διαβάζω τα σχόλια και τις κριτικές μεγάλων και σημαντικών DJs, αλλά και παραγωγών για τα κομμάτια μου (με τους οποίους δεν μπορούσα καν να ονειρευτώ ότι θα είχα την οποιαδήποτε σχέση ή επαφή, όταν ξεκινούσα). Πιστεύω πως το μυστικό της επιτυχίας είναι να αφήνεις τα πράγματα και τις καταστάσεις να εξελίσσονται με τον πιο φυσικό τρόπο. Η ηλικία δεν παίζει κανένα ρόλο. Μόνο το πάθος και η αγάπη.

Έχεις ήδη κυκλοφορήσει τη μουσική σου σε labels όπως οι Sci+Tec, Toolroom, Tronic, Agile και Snatch!, έτσι για να αναφέρουμε μερικές. Οι Hawtin, Moudaber, Cox, Kruse, Beyer, Capriati, Vath, Dubfire είναι κάποιοι από τους fans σου και ονόματα με τα οποία ήδη έχεις συνεργαστεί. Ακόμα κι αν τελείωνες την καριέρα σου σήμερα, έχεις ήδη επιτύχει πολλά περισσότερα από αυτά που κάποιοι θα κάνουν σε όλη τη ζωή τους. Άρα, τι άλλο μένει για να σαρώσεις;
Έχω πολλά projects στο μυαλό μου και ιδέες που δεν ξέρω αν θα βρω το χρόνο να δουλέψω. Μιλώντας, όμως, για το παρόν και το άμεσο μέλλον, όλο το βάρος μου πέφτει στη δημιουργία της δικής μου δισκογραφικής εταιρίας, της Post Scriptum Music, η οποία θα έχει την πρώτη της κυκλοφορία το 2015. Επίσης, δουλεύω σκληρά, ώστε να αποκτήσω περισσότερη γνώση και εμπειρία στο χώρο της Αρχιτεκτονικής και να την εισάγω στην ενασχόλησή μου ως music performer. Θα ήθελα να μαζέψω ένα πολύ δυνατό team με ανθρώπους που έχουμε τον ίδιο τρόπο σκέψης και να στήσουμε μια σειρά από δρώμενα, τα οποία θα στοχεύουν στη δημιουργία μιας αξέχαστης εμπειρίας, εκμεταλλευόμενοι την τεχνολογία, τις υποδομές και μια συγκεκριμένη τοποθεσία ‘παντρεύοντάς’ τα με την κουλτούρα, την τέχνη και τη μουσική.

11216518_937811606262097_214741061621217675_o

Είσαι πολύ νέος και σχετικά φρέσκος σε όλο αυτό, παρ’ όλα αυτά έχεις καταφέρει να βρεις το δικό σου ήχο, το προσωπικό σου μουσικό αποτύπωμα. Βλέπουμε άλλους παραγωγούς, ακόμα και μεγάλα ονόματα, να πασχίζουν να κρατήσουν μια ταυτότητα στον ήχο τους, ή να την αλλάζουν συνεχώς ώστε να καταφέρουν να επιβιώσουν στη σκηνή…
Τι να σου πω.. Κάθε κομμάτι που κάνω βασίζεται σε μια διαφορετική πηγή έμπνευσης. Σπάνια ξεκινάω ένα track από εκεί που άφησα κάποιο προηγούμενο, γιατί, πολύ απλά, δε μου αρέσει να επαναλαμβάνω συναισθήματα. Κάθε τι που φτιάχνω αντικατοπτρίζει αυτό που νιώθω εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή κι είναι δύσκολο να παραμείνει το ίδιο, προερχόμενο από κάποιον που αλλάζει χώρα, γλώσσα, σπίτι, φίλους, συνήθειες κάθε τόσο, όπως μου συμβαίνει τα τελευταία 12 χρόνια… Ο τρόπος ζωής μου ‘βγαίνει’ στη μουσική μου. Πιστεύω πως έχω ‘χτίσει’ μια μουσική ταυτότητα, αλλά είναι μια (εσωτερική) μάχη για μένα το να επιμένω να φτιάχνω techno, ή tech house, tribal, deep, χαρούμενη ή θλιμμένη μουσική. Οι ήχοι ‘έρχονται’ σε απόλυτο συντονισμό με τα συναισθήματά μου και αυτός είναι ο λόγος που η διαδικασία παραγωγής που ακολουθώ δεν είναι καθόλου γραμμική. Κάτι που, μεταξύ μας, θεωρώ ελάττωμα.

Έχεις κάποιο είδωλο/icon, κάποιον που σε ενέπνευσε ώστε να γίνεις αυτός που είσαι σήμερα;
Ο Πήτερ Παν ήταν πάντα το είδωλό μου. Μπορούσε να πετάξει στη Neverland και να μη μεγαλώσει ποτέ. Ήμουν ένα πολύ ανασφαλές παιδί και πάντα έψαχνα τη δική μου Neverland σε ό,τι κι αν έκανα. Ο Πήτερ Παν είναι ένα πολύ σημαντικό σύμβολο (για μένα) που εκφράζει την απόλυτη αίσθηση της πίστης και της αυτοπεποίθησης, ένα σύμβολο που μου υπενθυμίζει ότι όλα είναι δυνατά, αν τα πιστέψεις. Η αφέλεια και το υποσυνείδητο είναι οι κινητήριες δυνάμεις που επιτρέπουν στα παιδιά να κυνηγούν τα όνειρά τους, όσο μικρά ή μεγάλα κι αν είναι αυτά. Πιστεύω πως τα παιδιά έχουν το χάρισμα της πραγματικής δημιουργικότητας και την απίστευτη ικανότητα να σκέφτονται πέρα από τα όρια και πέρα από τα τείχη που αρχίζουν να υψώνονται γύρω μας, καθώς μεγαλώνουμε. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά στην εφηβεία και πλησιάζοντας στην ενηλικίωση, ερχόμαστε σε επαφή με την πραγματικότητα, αντιμετωπίζουμε εμπόδια κι εκεί αρχίζουμε να πιστεύουμε πως η ζωή (μας) δεν είναι τόσο φωτεινή όσο πιστεύαμε ότι θα είναι. Σταματάμε να νιώθουμε έκπληξη, να ενθουσιαζόμαστε και να αφήνουμε ελεύθερη τη φαντασία μας. Παρατάμε τα όνειρά μας, γιατί ξαφνικά φαντάζουν απρόσιτα, όπως μας υπαγορεύει η στυγνή πραγματικότητα. Μήπως, όμως, δεν είναι έτσι; Ήταν τα παιδικά μας χρόνια μια ψευδαίσθηση, ή μήπως είναι ψευδαίσθηση το ότι δεν μπορείς να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου? Ο κόσμος γύρω μας δεν αλλάζει, το πώς εμείς τον αντιμετωπίζουμε φέρνει την αλλαγή, άρα γιατί να τα παρατήσεις τώρα? Γι’ αυτό είναι ο Πήτερ Παν ο ήρωάς μου. ‘The moment you doubt whether you can fly, you cease for ever to be able to do it’  – J.M. Barrie.

11312862_937812119595379_3339342204295610766_o

Ποιοι είναι οι δίσκοι που επηρέασαν τη μουσική σου πορεία;
Format B – ‘Vivian Wheeler’: Ο πρώτος minimal techno δίσκος που άκουσα και αγόρασα.
MyMy – ‘Southbound’: Για μένα αυτός ο δίσκος είναι κλασικός και διαχρονικός. Εξαιρετική παραγωγή που πραγματικά συμπυκνώνει σε ένα κομμάτι την πραγματική ουσία της organic tribal deep house μουσικής.
Italoboyz – ‘Viktor Casanova’: Αυτός ο δίσκος μου απέδειξε πως η χορευτική μουσική μπορεί να φτιαχτεί από οτιδήποτε, ακόμη κι από ένα ηχητικό κομμάτι από μια ταινία του 1940 κι ότι ο πραγματικός στόχος ενός κομματιού είναι να δημιουργήσει μια μαγική ατμόσφαιρα στον ακροατή. Το ‘Viktor Casanova’ δεν ακολούθησε κάποιον τυπικό κανόνα και πέτυχε!
Αυτά τα κομμάτια είναι υπεύθυνα για τον μουσικό μου εαυτό: Organic, Techno, Deep and Tribal, λίγο εκλεκτικός, ατμοσφαιρικός και κινηματογραφικός.

Δύσκολα έχω βρει κάποιο κομμάτι σου το οποίο να είναι μέτριο! Πώς το κάνεις αυτό;
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια και σε προκαλώ να ξανακούσεις τις πρώτες μου κυκλοφορίες! (γελάει). Δεν κάνω κάτι μαγικό, απλά ξοδεύω πολύ χρόνο πάνω σε κάθε κομμάτι, από τη σύνθεση της ατμόσφαιρας, τα hi-hats και τα claps μέχρι το πόσο δυνατό και ολοκληρωμένο θα είναι το μπάσο. Δεν ικανοποιούμαι εύκολα και φροντίζω συνεχώς να εξελίσσω το επίπεδο της παραγωγής μου και τον εαυτό μου. Αυτό που με έχει βοηθήσει όσο τίποτα άλλο είναι όλοι αυτοί οι ταλαντούχοι παραγωγοί που υπάρχουν εκεί έξω, των οποίων η μουσική είναι απίστευτη πηγή έμπνευσης. Καλλιτέχνες όπως οι Nicole Moudaber, Carlo Lio, Stimming, Kollectiv Turmstrasse, Adam Beyer, Uto Karem, Danilo Vigorito και πολλοί άλλοι με εμπνέουν πολύ στο επίπεδο της παραγωγής, αφού εντοπίζω στις παραγωγές τους μια μανιακή εμμονή στις τεχνικές λεπτομέρειες και τη συναισθηματική/καλλιτεχνική έκφραση, τα οποία θέτω ως στόχους κάθε φορά που ξεκινώ ένα νέο project.

DJing, remixing, ή παραγωγή μουσικής;
Λατρεύω τη διαδικασία παραγωγής και μου αρέσει πολύ να κάνω remixes, γιατί η δημιουργικότητά μου εκτοξεύεται όταν δουλεύω πάνω στη δική μου άποψη για τη δουλειά κάποιου άλλου. Σαν να με προσέλαβαν ώστε να αναπαλαιώσω ένα (ιστορικό) κτίριο, ή να ανακαινίσω τους εσωτερικούς χώρους ενός οικήματος. Πάραυτα, έχω ξεκινήσει και την καριέρα μου ως DJ και το αγαπώ παράφορα! Έχω την ευκαιρία να σχεδιάσω μια ηχητική ατμόσφαιρα με τα sets μου και μέσω της μουσικής, καθώς επίσης και να παρουσιάσω τη δική μου δουλειά και τη δημιουργικότητά μου με ένα ζωντανό και άμεσο τρόπο.

11289458_820967907958310_7897061842227731355_o

Είσαι πολύ χαμηλού προφίλ και μοιάζεις αδιάφορος για τις τακτικές και πολιτικές του επαγγέλματος. Για παράδειγμα, η παρουσία σου στα social media είναι σεμνή και ταπεινή σε σχέση με άλλους. Έτσι νιώθεις; Για σένα προτεραιότητα είναι η μουσική και αδιαφορείς για τα υπόλοιπα;
Χαίρομαι πολύ που μου επέστησες την προσοχή σε αυτό… ναι, νιώθω πως η παρουσία μου στο δίκτυο δεν είναι πολύ δυναμική και είναι ένα θέμα που άμεσα θα αντιμετωπίσω με τους συνεργάτες μου. Νιώθω πως σήμερα το να φτιάχνεις μουσική δεν είναι αρκετό ώστε να σου έρθουν περισσότερες δουλειές και bookings για DJ sets. Πρέπει να είσαι σε θέση να ‘εκθέσεις’ τη μουσική και το προφίλ σου σε όσο το δυνατό περισσότερους πιθανούς fans. Προσωπικά, θα ήθελα ιδανικά να είναι προτεραιότητα η μουσική και να μιλάει από μόνη της, αλλά πολύ φοβάμαι ότι αυτό δεν είναι δυνατό, αν δε ‘φτάσει’ σε αυτούς που μπορούν να την εκτιμήσουν. Έτσι, τα διάφορα κοινωνικά δίκτυα βοηθούν πολύ σ’ αυτό. Δυστυχώς, ή ευτυχώς, σήμερα χρειαζόμαστε τα νούμερα ώστε να μπορέσουμε να ξεχωρίσουμε. Είναι γεγονός, τελεία και παύλα. Το να έχεις πολλούς fans είναι συνώνυμο της επιτυχίας και φέρνει άμεσα περισσότερη δουλειά και ακόμα περισσότερες δυνατότητες επιτυχίας. Το μεγάλο πρόβλημα ενός καλλιτέχνη σήμερα δεν είναι το πώς μπορεί να φτιάξει καλή μουσική, αλλά το πώς να αποκτήσεις ακροατήριο το οποίο θα εκτιμήσει αυτό που κάνεις. Το οποίο το πιο πιθανό είναι ότι αγνοεί την ύπαρξή σου…

Paride, φαίνεται πως δεν υπάρχουν όρια για σένα κι ότι έχουμε πολλά να δούμε και να ακούσουμε στο μέλλον…
(Γελάει) Εύχομαι να μην κάνεις λάθος! Όπως σου είπα και πριν, προτεραιότητα είναι η δισκογραφική μου εταιρία, η Post Scriptum Music, στην οποία θέλω να κυκλοφορώ original tracks τα οποία θα έχουν μια συγκεκριμένη ιστορία να πουν και θα αποτυπώνουν μουσικά μια ιδέα με έναν πολύ δυναμικό και κινηματογραφικό τρόπο. Είναι πολύ πιθανό να τα συνοδεύουμε με προσεγμένα videos. Οι κυκλοφορίες θα είναι διαθέσιμες ψηφιακά, αλλά και σε βινύλιο και θα ανήκουν στο χώρο του techno, του tech house και του deep house, εστιάζοντας όχι μόνο στο dancefloor αλλά και στην προσωπική ακρόαση. Συγχρόνως, ετοιμάζω το δικό μου concept party στη χώρα καταγωγής μου, την Ιταλία. Θα περιλαμβάνει ήχο και εικόνα, εξαιρετικά installations και σκοπός του θα είναι να προσφέρει μια μοναδική εμπειρία. Το ντοκυμαντέρ που έχουμε ετοιμάσει για το ‘Casbah Project’ θα κυκλοφορήσει άμεσα και θα γίνει πιο σαφές στον κόσμο αυτό που έχουμε στο μυαλό μας και πού θέλουμε να φτάσουμε τα επόμενα χρόνια.

http://www.paride-saraceni.com/

https://www.facebook.com/paridesaraceniofficial

https://www.mixcloud.com/paride_saraceni/