alexdamoulianos_DSC0661

Ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής σχολής στο τμήμα Φιλολογίας και ανήκει στους πιο σημαντικούς νέους ποιητές. Με τον Αλέξανδρο συναντηθήκαμε στο σπίτι του στο Μαρούσι. Καθισμένοι σε έναν υπέροχο κήπο ακούσαμε τα κελαηδίσματα των πουλιών και συζητήσαμε για την ζωή, τα ποιήματα και τα όνειρά του. Χωρίς δεύτερες σκέψεις στο μυαλό του ο Αλέξανδρος ό,τι έχει θα στο πει κατά πρόσωπο, ενώ σε εντυπωσιάζει η αμεσότητα των απαντήσεών του. Μετά το τέλος της συνέντευξης έχω πλέον σιγουρευτεί για την δύναμη της ψυχής του, την πίστη στον εαυτό του, την θέληση για ζωή και την αναζήτησή του σε μια και μόνο αρχή, αυτή που δεν έχει τέλος. Όπως έχει γράψει και ο ίδιος «Μην ξεχνάτε πως το κάθε τέλος είναι ένα τέχνασμα, ένα δημιούργημα της αρχής για να την επιθυμούμε συχνότερα και να μην την βαριόμαστε ποτέ, μην ξεχνάτε να λέτε σε κάθε τέλος “πότε είπες ότι θα έρθεις φίλτατο τέλος γιατί με περιμένει και μια ανυπόμονη αρχή μετά από εσένα».

Στην εποχή που ζούμε σε τι αξίζει να πιστεύουμε;
Πάνω από όλα στους εαυτούς μας. Αυτή η πίστη στον εαυτό μας έχει βεβηλωθεί από τον καταχραστή της σημερινής εποχής που είναι ο φόβος. Δεν πιστεύουμε στους εαυτούς μας για αυτό και η συνολική καθίζηση σε όλους τους τομείς.

Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην ζωή μας είναι ο εαυτός μας;
Σαφώς. Το έχω βιώσει. Νομίζω τείνει να γίνει καθολικό αυτό. Ο εαυτός μας είναι ένας τοκογλύφος που μας δανείζει άλλοτε με χαμηλό και άλλοτε με υψηλό επιτόκιο. Αλλά μας δανείζει, δεν χαρίζει.

alexdimoulianos_DSC0684

Στην περίοδο που διανύουμε λείπει ο ρομαντισμός;
Θεωρώ  ότι αν ξύσουμε βαθιά μέσα μας θα τον βρούμε άφθονο. Αλλά αυτό το ξύσιμο προϋποθέτει και πόνο. Να ξύσουμε το πετσί μιας επιφανειακής αντίληψης για τα πάντα ώστε να πεταχτεί από μέσα μας το αληθινό δέρμα.

Έχεις πει ότι η έμπνευση είναι το τίποτα και τα πάντα. Πού την αναζητάς;
Με παρακολουθείτε βλέπω, είστε μελετηρός (γέλια). Στο τίποτα και τα πάντα, την αναζητώ. Σαν ένα μικρό παιδί που αν θελήσεις να ασχοληθείς μαζί του πρέπει να διακόψεις οτιδήποτε κάνεις, γιατί θα σου κρατήσει μούτρα και δεν θα στο συγχωρήσει ποτέ.

Τι είναι η ζωή;
Είναι σαν μια ακροβασία που θα πρέπει να πατάς ανάμεσα σε δύο σκοινιά και κάποτε μπορεί αυτά να γίνουν ένα σκοινί και μετά πάλι δύο. Αυτό είναι λοιπόν, η εναλλαγή μεταξύ δύο σκοινιών.

Τι εκτιμάς στους ανθρώπους και τι σε εξοργίζει;
Εκτιμώ την ειλικρίνεια και με εξοργίζει το παραμύθι, από δράκους μέχρι νεράιδες.

Τι προβλήματα έχεις συναντήσει στην καθημερινότητά σου σε αυτή την πόλη;
Αυτά που αντιμετωπίζει ο μέσος άνθρωπος. Οι δυσκολίες είναι για όλους. Τώρα αν το πάτε εκεί μου μυρίζομαι οι δυσκολίες είναι αναμενόμενες. Ο τρόπος αντιμετώπισης τους, επίσης αναμενόμενος. Δεν βρίσκω λόγο να μεγεθύνουμε τίποτα.

alexdimoulianos_DSC0669alexdimoulianos_DSC0677

Τι σε οδήγησε να γράψεις από τα 14-15 σου;
Οι αφορμές  για την αφετηρία της συγγραφής μπορεί να είναι ασυνείδητες. Για να σας δώσω μια σαφέστερη απάντηση, ξεκίνησα από την προτροπή ενός εξαιρετικού φίλου.

Πώς ένας άνθρωπος ανακαλύπτει τα ‘θέλω’ του;
Πρώτα πρέπει να διαχωρίσει τι είναι το θέλω και τι το απωθημένο. Τα θέλω είναι καθαρόαιμες επιθυμίες, τα απωθημένα είναι κλώνοι των επιθυμιών με στόχο να μας αποπροσανατολίζουν από την ουσία.

Οι φίλοι τι ρόλο έχουν παίξει στην ζωή σου;
Πολύ σημαντικό. Θα κλέψω κάτι και θα πω ότι είναι η οικογένεια που επιλέγουμε.

Έχεις αφιερώσει ένα ποίημα στην μητέρα σου, το «περπατώ στην βροχή».
Θα σας πω κάτι έντιμο και ειλικρινές, δεν θυμάμαι την αφορμή που το έγραψα. Οι αιτίες της δημιουργίας ενός ποιήματος από τον ίδιο τον γράφοντα ξεχνιούνται αμέσως μετά την γέννηση κάθε ποιήματος ή εμπλέκονται άλλες ερμηνείες.

alexdamoulianos_DSC0653

Τι είναι η δημιουργία;
Μια σισύφεια διαδικασία που όμως σε αντίθεση με τον μύθο έχει ένα κέρδος, που είναι δυσεύρετο και πρέπει να αγωνιστείς για να το βρεις. Ή πολλές φορές δεν υπάρχει και πρέπει να το εφεύρεις για να μην νιώσεις ότι κοπίασες άδικα.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος;
Ο ίδιος ο φόβος.

Τι νοσταλγείς;
Πολύ δύσκολα νοσταλγώ. Ότι αφήνω πίσω μου καλύπτεται από μια σκόνη ανακούφισης, όπως όταν θάβουμε έναν νεκρό. Αντιθέτως, ανυπομονώ για αυτά που έρχονται, είτε εύκολα είτε δύσκολα.

Ποιο είναι το ωραιότερο ταξίδι που έχεις κάνει;
Σε μια παραλία του Πύργου, την Γλύφα. Είναι σαν προσωπικό καταφύγιο, πάω δεν πάω συχνά. Αισθάνομαι ότι εκεί κάθε πέτρα χαμογελάει.

Μια εικόνα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ;
Για μένα προσωπικά οι εικόνες που δεν ξεχνώ ή μου  αποτυπώνονται βαθιά ενώνονται στην συνολική αγάπη για την ζωή μου.

alexdamoulianos_DSC0659alexdamoulianos_DSC0664alexdimoulianos_DSC0690

Κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή;
Επιβάλλεται, είναι νομοτελειακός κανόνας. Αυτές οι δύο έννοιες είναι σαν δύο ολέθριοι εραστές, δεν μπορούν ούτε χώρια ούτε μαζί και σε αυτή την σύγκρουση κάπου εκεί είμαστε και εμείς. Είμαστε ένα «προϊόν» διεκδίκησης του τέλους και της αρχής.

Έχεις νιώσει ποτέ μοναξιά;
Όλοι μας. Η μοναξιά είναι από τα συναισθήματα που αγγίζουν όλο τον πλανήτη. Είναι από τις κληρονομιές που μας άφησε η πτώση των πρωτόπλαστων.

Γράφεις σε ένα ποίημα σου, «Παλιοί μου έρωτες ξεχασμένους σας θεωρώ, ότι και αν μου κάνατε σας αγαπώ». Έχεις ερωτευτεί;
Αισιοδοξώ πως ναι. Έγραφα πολύ πριν ερωτευτώ. Έρωτας είναι ένα αποπαίδι, το νόθο παιδί της λογικής και του παραλόγου. Κάπου συναντήθηκαν αυτοί οι δύο και ξελόγιασε το παράλογο την λογική και έγινε ο έρωτας.

«Πόνο να μην νιώθω πια για μια καταραμένη αγάπη». Τι θα πει «σ αγαπώ»;
Με τα σημερινά δεδομένα στην πλειονότητα των ανθρώπων το σ’ αγαπώ είναι μια κακοφτιαγμένη δικαιολογία για να ζητάς ανταπόδοση.

«Οι φτωχοί και οι αγράμματοι θα μιλήσουν και θα γράψουν την διαθήκη του κόσμου», έχεις πει. Πώς το εννοείς;
Είναι ξεκάθαρο, η ιστορία παγκοσμίως γράφεται από το χέρι του λαού, όχι πάντα με θετικό τρόπο αλλά αυτός βάζει την υπογραφή στην διαθήκη του κόσμου και κατ επέκταση της ιστορίας του.

Τι είναι η ευτυχία για σένα;
Να κυνηγάς την ίδια την ευτυχία γιατί δεν υπάρχει η ευτυχία. Σε κάνει ευτυχισμένο ή πλαστά ευτυχισμένο, το κυνήγι της ίδιας, αυτής της Νεφέλης.

Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις σε αυτούς που θα σε διαβάσουν;
Θα χρησιμοποιήσω ένα στίχο μου, «καράβι που δεν θαλασσοδάρθηκε, ποτέ του δεν ταξίδεψε». Αυτό και μόνο.

alexdamoulianos_DSC0656

Τι όνειρα κάνεις;
Τα όνειρα δεν είναι πιστά όντα, ούτε και εμείς είμαστε πιστοί σε αυτά. Τα όνειρα είναι μια αιτία που προβάλλει ο εαυτός μας για να συνεχίζει. Έτσι λοιπόν ονειρεύομαι  να έχω όνειρα.

Ο Αλέξανδρος έχει γράψει το παιδικό παραμύθι «Μις παραμυθούλα μια φορά κι έναν καιρό…» εκδ. Οσελότος 2015,  την εικονογράφηση έκανε ο κ.Διονύσης Καραβίας και την διόρθωση η κα.Ελένη Χονδρονάσιου.

Επίσης έχει κυκλοφορήσει τις παρακάτω ποιητικές συλλογές:
«Θεός στον ορίζοντα» εκδ. Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης 2007
«Μεταξύ δεύτερης και τρίτης σταύρωσης» εκδ. Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο 2009
«62 χαϊκού για τον κανένα» εκδ. myedition.gr 2011
«Για τα Μάτια του ωραίου Αδοκίμαστου»  εκδ. myedition.gr 2012
«Η Οδύσσεια μιας λησμονιάς» εκδ. myedition.gr 2013