Με την εφεύρεση των αεροσκαφών, η ανάγκη πρόβλεψης μιας επίθεσης από τον ουρανό και η ανάγκη της αεράμυνας είχαν αυξηθεί σημαντικά. Η ταχύτητα ήταν ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία σε περιόδους πολέμου. Δεδομένου ότι η τεχνολογία δεν ήταν τόσο εξελιγμένη και οι προβλέψεις σχετικά με τη θέση των αεροσκαφών του εχθρού δεν ήταν ακριβείς, η ανίχνευση ήταν δυνατή μόνο με οπτική επαφή, αποκωδικοποίηση των πτηνών, τη συμπεριφορά των ζώων, ή και την κίνηση των δέντρων. Ήταν τότε, όπου ο ήχος και η ακρόαση έγιναν τα πιο προηγμένα ραντάρ, με υψηλή απόδοση, τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και της νύχτας. Αυτό είναι πιθανώς και ο κύριος λόγος που ο πολιτισμός του ήχου έγινε αρκετά δημοφιλής κατά τη διάρκεια του Α ‘Παγκόσμιου Πολέμου.

Γύρω στο 1914 μια σειρά από διαφορετικές ακουστικές συσκευές δημιουργήθηκαν από τους Βρετανούς, τους Ολλανδούς, τους Γάλλους, καθώς και τον Ιαπωνικό στρατό γνωστά ως τα πρώτα ραντάρ.

Image 02 Image 01 «Waalsdorp», μέσο ακουστικού εντοπισμού του Ολλανδικού στρατού | image courtesy of Waalsdrop Museum

Οι προσπάθειες για να κατασκευαστεί το πρώτο “σούπερ αυτί” ήταν σε εξέλιξη, ακολουθώντας πιστά τη νέα τεχνολογία. Το σούπερ αυτί θα ήταν σε θέση να καταγράφει αντικείμενα τα οποία θα βρίσκονται πολύ πιο μακριά από την ακτίνα που μπορεί να εντοπίσει το ανθρώπινο αυτί. Κάπως έτσι έκανε την εμφάνισή του το πρώτο “cyborg” περίπου το 1880, το λεγόμενο “τοπόφωνο” (topophone) από τον καθηγητή Alfred M. Mayer στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εφεύρεση, είχε τη δυνατότητα να μετρά το μήκος κύματος και της ταχύτητας του ήχου, όπου υπάρχουν αέρια (π.χ. Αεροσκαφών).

Image 02 «Topophone», Prof. Alfred M. Mayer – 1880 | φώτο από τεύχος του “Scientific America”

Στην Αγγλία, υπήρχαν τρεις βασικοί τύποι ακουστικών συσκευών: το κάτοπτρο, ο τοίχος και ο δίσκος. Ο ακροατής ήταν στο τέλος ενός σωλήνα από καουτσούκ, ενώ στο άλλο άκρο ένας δεύτερος κώνος μάζευε τις πληροφορίες ήχου από τον καθρέφτη. Στην πραγματικότητα, αυτή ήταν η περίπτωση μέχρι την εμφάνιση των μικροφώνων. Τα πειράματα των Βρετανών στο πειραματικό τμήμα του Βασιλικού Σώματος Αεροπορίας, δοκίμασαν επίσης παραβολικούς ηχητικούς ανακλαστήρες σε διάφορα σχήματα και καμπυλότητες, οδηγώντας στον πρώτο πραγματικό ηχητικό καθρέφτη το καλοκαίρι του 1915. Κάποιοι τέτοιοι καθρέπτες σώζονται στο Dungeness που βρίσκεται στη Νοτιοανατολική ακτή της Αγγλίας.

Image 03Ηχητικός Καθρέπτης στο Dungeness | φώτο: Bill AlleImage 04 Ηχητικός Καθρέπτης στο Dungeness, UK, πίσω όψη |φώτο: talkphotography.co.uk

Ανάλογα με τη γεωμετρία, τα υλικά, το μέγεθος και τις δυνατότητες κατεύθυνσης της κάθε εφεύρεσης, η κάθε συσκευή είχε διαφορετικά επίπεδα ακρίβειας για την προσέγγιση των αεροσκαφών και τη θέση τους, ενώ πάντα αυτά εξαρτιόνταν από τις καιρικές συνθήκες και τις ικανότητες του χειριστή.

Image 05 Ηχητικός Καθρέπτης στο Abbot Cliff | φώτο: Eric Jones

Στο βίντεοκλιπ των Prodigy “Invaders Must Die” οι ηχητικοί καθρέπτες του Dungeness είναι ορατοί στο 1’20”.

http://youtu.be/W2-VF9u24F4

Κείμενο: Νότα Τσεκούρα

Το Space Under κάνει Guest Editing στο ΓΚΡΕΚΑ για αυτό το Σαββατοκύριακο.