Η 21χρονη Ευρυδίκη κάθεται οκλαδόν και όταν μιλάει για αυτά που αγαπά αστράφτει ολόκληρη. Κόρη του διάσημου συγγραφέα Βασίλη Βασιλικού και της υψιφώνου Βάσως Παπαντωνίου, ένα κορίτσι που μεγάλωσε μέσα στα σαλόνια της διανόησης, μίλησε με ενδιαφέρον τις σπουδές της, τους γονείς της, αλλά κυρίως για τη δουλειά της που είναι το μεγάλο της μεράκι.

AKF_6405

Tι είναι για σένα η ζωγραφική; Από πόσων χρονών ζωγραφίζεις;
Ο δικός μου κόσμος είναι μέσα στο χρώμα. Είναι το χρώμα. Η Σύσταση και η ζωντάνια του, ακόμα και η μουντάδα του. Ζωγραφίζω από πολύ μικρή. Πρώτα έμαθα να ζωγραφίζω και μετά άρχισα να γράφω στο σχολείο. Αλλά εγώ με τη ζωγραφική αισθάνομαι ότι εκφράζω όλα αυτά που θέλω.

Πότε ξεκίνησες να φτιάχνεις κοσμήματα;
Στο Παρίσι, όταν ήμουν στην ηλικία των πέντε χρόνων. Με ότι υλικά είχα ακόμα και με πλαστελίνη. Ξυπνούσα στις δώδεκα το βράδυ και για δύο ώρες καθόμουν στο πάτωμα του δωματίου μου, ζωγράφιζα και συναρμολογούσα παιδικά κοσμήματα. Από τότε μου έχει μείνει να δουλεύω μετά τα μεσάνυχτα.

Από πού παίρνεις έμπνευση για τα έργα σου;
Είμαι πολύ παρατηρητική. Οτιδήποτε συλλαμβάνει το μάτι μου περνάει από φιλτράρισμα του χεριού και αποτυπώνεται στο χαρτί. Επίσης, συμβουλεύομαι περιοδικά μόδας σχετικά με τις τάσεις στα κοσμήματα. Μόνο και μόνο δηλαδή για να ξέρω που πηγαίνουν τα πράγματα. Αν και για μένα μόδα είναι η δική σου αισθητική.

Τι θες να πεις μέσα από τη δουλειά σου;
Αυτό που κάνω είναι το μεράκι μου και έτσι η δουλειά γίνεται πιο ευχάριστα. Επίσης, μέσα από τα δημιουργήματά μου δείχνω τους προβληματισμούς μου και το εσωτερικό ‘’Ego’’ μου, με στόχο να ταυτιστεί ο κόσμος με τα έργα μου και να έχει κάποιου είδους συναισθηματικό δέσιμο με αυτά.

AKF_6388 AKF_6355 AKF_6320

Πόσο δύσκολο είναι να κοστολογήσεις τα έργα σου;
Είναι αρκετά δύσκολο, επειδή έχουν συναισθηματική αξία. Επίσης, είναι πολύς ο χρόνος εργασίας, ειδικά για τα χειροποίητα κοσμήματα. Έχω επιλέξει να τα κάνω όλα στο χέρι για να είναι μοναδικά και να έχουν ένα κομμάτι από εμένα. Πιστεύω πως είναι προσωπική υπόθεση δημιουργού και μελλοντικού ιδιοκτήτη και όχι εργοστασιακή ψυχρή παραγωγή. Επιπλέον, πριν κοστολογήσω ένα έργο μου σκέφτομαι ότι διανύουμε μια περίοδο οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και αρκετοί άνθρωποι δεν διαθέτουν ούτε τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Πάντως, προσπαθώ η τιμή να είναι προσιτή και να αντιστοιχεί στην ποιότητα και το χρόνο δημιουργίας.

Τι σου αρέσει να κάνεις τον ελεύθερο χρόνο σου;
Να βρίσκομαι με την οικογένειά μου. Τρελαίνομαι για οικογενειακές συγκεντρώσεις για αυτό το όμορφο αλαλούμ με με φιλικά πρόσωπα , φαγητά συζητήσεις, και οικειότητα που σου επιτρέπει να είσαι ο πραγματικός σου εαυτό.

Πώς είναι να μεγαλώνεις με δύο διανοούμενους γονείς;
Η πιο συνηθισμένη ερώτηση (γέλια) και κάθε φορά έχω την ίδια αμηχανία. Μα είναι απλά οι γονείς μου! Όμως, θα το αναλύσω λίγο περισσότερο αυτή την φορά: Και οι δυο τους με μεγάλωσαν με πολύ αγάπη και στήριξη. Το δύσκολο κομμάτι είναι το πώς το φαντάζεται ο κόσμος, τη ζωή μου μ αυτούς τους γονείς. Εγώ απλά ξαναλέω είναι οι γονείς μου, όπως τους αποκαλώ χαϊδευτικά «Τα ΓΟΝΕΙΔΙΑ μου».

AKF_6471 c d

Τι μάθημα ζωής έχεις πάρει από τους γονείς σου;
Από τη μαμά μου τα πάντα. Ό,τι συμβουλές δίνουν συνήθως οι μαμάδες. Η δικιά μου είναι πολύ προστατευτική (μιας και είμαι μοναχοπαίδι) και αυτό μας κάνει να έχουμε που και που κόντρα. Ξέρω όμως ότι το κάνει κυρίως από αγάπη. Από την άλλη, ο μπαμπάς μου με συμβουλεύει ως προς τι να προσέχω στους άντρες και εννοείται με την καραμπίνα του παππού (αντίκα) παραμάσχαλα.

Τι είναι για εσένα η διανόηση;
Είναι μια παρεξηγημένη έννοια, επειδή ο καθένας την αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Για παράδειγμα, στο δικό μου τομέα πρέπει να έχεις ένα πτυχίο από τη Σχολή Καλών Τεχνών για να γίνεις αποδεκτός από τους υπόλοιπους ζωγράφους. Αν και οι γνώμες διίστανται γι’ αυτό το θέμα. Ορισμένοι με συμβουλεύουν να πάρω το πτυχίο από τη σχολή, ενώ άλλοι μου προτείνουν να μην πάω καν.

Έχεις διαβάσει όλα τα βιβλία του μπαμπά σου; Ποιο είναι το αγαπημένο σου;
Δε διαβάζω βιβλία γενικά, ξέρω σοκ! (γέλια). Μόνο κάποια γαλλικά βιβλιαράκια και αυτά να φανταστείς είναι μικρά. Είμαι της εικόνα,ς όπως λέει με παράπονο η μαμά μου. Βιβλίο του μπαμπά μου διάβασα μια φορά το καλοκαίρι που θα γίνονταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα το «Εγώ και Εσύ» και έπεσε το μάτι μου σε μια βρισιά. Του είπα με αυστηρό ύφος «Τέτοια γράφεις;» και αυτό ήταν. Θα τον εκτιμήσω στα 40 μου όταν θα είμαι πιο ώριμη και θα τον αναζητώ μέσα από τα βιβλία του.

Αν του έδινες μια συγγραφική συμβουλή ποια θα ήταν;
Του έχω δώσει αρκετές για τις ομιλίες του. Είμαι αρκετά αυστηρή μαζί του.

AKF_6359mmm
AKF_6368

Τι σημασία έχει ο έρωτας για εσένα;
Ο έρωτας είναι σε πολλά πράγματα. Από το να ερωτευτείς τη δουλειά σου και το σκύλο σου, έναν άνθρωπο που θεωρείς αδερφή ψυχή. Ο έρωτας είναι εθιστικός. Με καλή ή κακή κατάληξη αλλά σίγουρα επαναλαμβανόμενη ο έρωτας είναι μεγάλο ρόδο (με αγκάθι)

Ποιο είναι το χειρότερο ελάττωμα και ποια η πιο κακή σου συνήθεια;
Είμαι δοτική και ευαίσθητη και καμιά φορά αυτό είναι ελάττωμα. Ενώ η πιο κακή μου συνήθεια είναι η εμπιστοσύνη που δείχνω στους ανθρώπους ακόμη και αν δε τους γνωρίζω καλά και δεύτερον η ευαισθησία μου. Μπορώ να πω πως είναι τα αδύνατα σημεία μου.

Τι θ’ άλλαζες στον εαυτό σου; Και πώς τον φαντάζεσαι σε δέκα χρόνια;
Αλλάζω συνέχεια χρώμα μαλλιών. Σε δέκα χρόνια από τώρα θα είμαι 31, αυτό που επιθυμώ είναι να έχω τους γονείς μου, υγεία, οικογένεια και όλα τ’ άλλα έρχονται…

Πώς αισθάνεσαι που θα συμμετέχεις σε μια έκθεση και ποια είναι τα επαγγελματικά σου σχέδια;
Δεν είναι η πρώτη μου ατομική έκθεση. Έχω πάρει μέρος σε ομαδικές και ατομικές αλλά κάθε φορά έχω την ίδια αγωνία και το άγχος αν θ’ αρέσει στον  κόσμο. Αυτή είναι η τέταρτη ατομική  μου έκθεση με τίτλο ‘’Λουλουδοτομάνιρα’’. Τώρα σχετικά με τα μελλοντικά μου σχέδια θα τα κρατήσω  εφτασφράγιστα γιατί είμαι άνθρωπος που δεν θέλω να λέω οτιδήποτε πριν το υλοποιήσω είναι μια δέσμευση στον εαυτό μου

Πώς εμπνεύστηκες τον τίτλο της έκθεσής σου
Ο τίτλος ‘’Λουλουδοτομάνιρα’’ προήλθε από κάποια έργα ζωγραφικής μου στα οποία αποτυπώνονται μανιτάρια αλλά έχουν  την αίσθηση λουλουδιού. Έχω το γονίδιο του μπαμπά μου, δημιουργώ λέξεις και έτσι σκέφτηκα το τίτλο της έκθεσης.

Κείμενο: Κωνσταντίνα Πελώνη
Φωτογραφίες: Αγγελική Καλαμαρά