Με την Λίλη γνωριστήκαμε σε ενα σεμιναριο του αγαπημένου φωτογράφου Jacob Sobol και περάσαμε μαζί κάμποσες μέρες σε ένα χωριό, με συντροφιά μας άλλους φωτογράφους, τις μηχανές και την δημιουργικότητά μας.

Η Λίλη Ζουμπούλη πρόσφατα εξέδωσε από εκδόσεις Άγρα το πρώτο της φωτογραφικό λεύκωμα, που αποτελείται από αρκετές έγχρωμες φωτογραφίες σε ένα δικό της ημερολογιακό ύφος, ένα ποίημα στην αρχή και ένα μικρότερο λεύκωμα με ζωγραφιές της. Το έργο της εμπεριέχει εικόνες που τραβούσε από τα 15 της μέχρι τα 19 της, μέχρι πρόσφατα δηλαδή. Μαζί με άλλους δύο φωτογράφους (τον Κωστή Αργυριάδη και την Τάνια Καμίδου) εξέθεσαν τα έργα τους στην βιβλιοθήκη του ΜΙΕΤ στην Θεσσαλονίκη και μέσα στην χρονιά θα εκτεθούν στην γκαλερί Bernier.

lilly_3 lilly_2

«Πίσω από κάθε φωτογραφία υπάρχει μια ιστορία» λέει, ιστορίες που έχουν να κάνουν περισσότερο με ανθρώπους και καταστάσεις που έχουν βιωθεί. Όλα τα άτομα που έχουν φωτογραφηθεί έχουν μια σχέση μαζί της, δεν της αρέσει να βγάζει ανθρώπους που δεν έχει επαφή η ίδια (και αν γίνει κάτι τέτοιο, είναι σπάνιο).

Πχ η κοπέλα που φωτογραφίζεται μαζί της στην μπανιέρα είναι φίλη της, την είχε γνωρίσει στην υφανέτ κι έμεινε στο σπίτι της γύρω στους τρεις μήνες περίπου. «Όλοι νομίζουν ότι είμαστε αδελφές καθώς φαίνεται να μοιάζουμε» λέει. Μια ομοιότητα που έχει δημιουργηθεί με την εγγύτητα φωτογραφημένη θα έλεγα εγώ, με την προσωπική τριβή δύο προσωπικοτήτων.

Πάντα αγαπούσε την φωτογραφία, να εμβαθύνει όμως την ώθησε η σχολή της στερέωσης στην Θεσσαλονίκη. Η έμπνευση; Οτιδήποτε την έβγαζε πιο έξω από τον κόσμο και πιο μέσα σε αυτήν. Μέσα από την χρήση του φακού της αποσκοπεί σε αυτό που της βγάζουν οι άλλοι και ο ίδιος της ο εαυτός της, ως σύνθεση των δύο αυτών στοιχείων. Κάθε άνθρωπος φωτίζει διαφορετική πτυχή της.

LILY 244 lilly_1 DSCN433agk

Οι επιρροές της είναι η Francesca Woodman, η Sally Man, ο Anders Petersen, o Witkin (καλλιτεχνικά, όχι ως φωτογράφος), η Nan Goldin (ως concept), o Roger Ballen κ.α.

Παρότι ζωγραφίζει, προτιμά να υπάρχει μια λεπτή γραμμή που διαχωρίζει την φωτογραφία από την ζωγραφική και προτιμά να επεξεργάζεται τις φωτογραφίες της σε βαθμό που να μην χάνουν το φωτογραφικό τους νόημα. Δεν της φαίνεται όμορφο όταν σε μία φωτογραφία δημιουργείται το σκηνικό από φίλτρα, τα 3d σχήματα, κλπ που πραγματοποιείται από βαρέα χρήση των προγραμμάτων του pc, παρόλο που η ίδια επεξεργάζεται ψηφιακά τις εικόνες της.

Σε ορισμένες φωτογραφίες παρατηρούμε σημάδια, χτυπήματα, κάποιες φορές νεκρά ζώα, μαζί τους εκτίθεται και αυτή επειδή στις εικόνες κατοπτρίζονται εσωτερικές αντανακλάσεις. Τα σημάδια είναι που έχουν ενδιαφέρον στους ανθρώπους και είναι κάτι αληθινό, κάτι που δεν μπορεί να κρυφτεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τα γυμνά της, καθώς σύμφωνα με αυτή, όταν ένας άνθρωπος είναι γυμνός είναι πραγματικός, χωρίς καμία μάσκα. Ουσιαστικά αυτό που διαχωρίζει την καλή από την κακή τέχνη κατά την Λίλη είναι το να έχεις αληθινό σκοπό και να μην γίνεται κάτι για μη αυθεντικούς λόγους όπως το να είναι της μόδας.

LILY 126 LILY 113 LILY 103 LILY 064 LILY 030 LILY 013 DSCN1780 LILY POL 002-001

Αυτόν τον καιρό όμως δεν μένει Θεσσαλονίκη, σπουδάζει στο Λονδίνο όπου σιγά-σιγά αποκτά την οικειότητα που χρειάζεται για να αφεθεί στην φωτογραφική δημιουργία και πλέον πειραματίζεται με βίντεο…

http://lilyzoumpouli.com/

Το λέυκωμά της Lily κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα.

Κείμενο: Μάνος Χρυσοβέργης