macaron
Όχι κάτι τρομερό βρε παιδί μου απλά είναι τόσο πλούσιοι που στα μαγαζιά τους δεν αναγράφονται τιμές γιατί πολύ απλά δεν τους νοιάζει! Όταν είσαι Έλληνας φοιτητής και δη ερασμίτης, ένα ταξίδι στο Λουξεμβούργο ή που θα σε μαγέψει ή που θα σε προβληματίσει. Την πρώτη φορά με μάγεψε. Την δεύτερη όμως με προβλημάτισε. Είναι θεμιτός τόσος πλούτος; Είναι ουσιαστικός; Αυτοί οι άνθρωποι έχουν βρει την ευτυχία;
Να ενημερώσω σε αυτό το σημείο ότι μιλάμε για ΚΡΑΤΟΣ και όχι μια απλή πόλη. Ένα κράτος μόλις 500.000 κατοίκων και το τελευταίο δουκάτο του κόσμου ολάκερου(ooh lala!!). Με άλλα λόγια για μια ήρεμη (ή και όχι ήρεμη) δύναμη. Κατεβαίνοντας ημέρα Σάββατο από το γεμάτο με τουρίστες διώροφο τρένο, βγαίνοντας από το σταθμό συναντήσαμε τους πρώτους Λουξεμβουργέζους. Τσάντες των 5.000 ευρώ, γούνες από ελαφάκια που τα κλαίει η μάνα τους και σακάκια κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους. Τους θαυμάζεις. Τους χαζεύεις. Μέχρι που τους λυπάσαι.

CARTIER
Ξυπνάνε το Σάββατο μετά από μια κουραστική εβδομάδα στα μοντέρνα μεν ανιαρά δε γραφεία τους, βάζουν τα ακριβά ρούχα τους και βγαίνουν στους δρόμους. Δεν γελάνε. Δεν φωνάζουν. Τα ζευγάρια τα βλέπεις σε ακριβά εστιατόρια να κάθονται απέναντι και να τρώνε. Απλά. Αυτό. Τρώνε και φεύγουν. Δεν καλαμπουρίζουν, δεν συζητάνε, δεν καταλαβαίνεις ότι είναι ζευγάρια. Μπαίνουν στη Chanel και ο προβληματισμός τους είναι αν είναι η απόχρωση του κόκκινου ή του μπλε που ταιριάζει με περισσότερα συνολάκια.
Συνεχίσαμε τη βόλτα μας ως τουρίστες για να δούμε τους δρόμους.

ROADS
(όχι, δεν περνάει η Lagarde όχι όχι απλή κίνηση Λουξεμβούργου).

glyka
τα γλυκά και τα αξιοθέατα της διαφορετικής-ευρωπαϊκού πάντα τύπου-πόλης. Πολλούς ναούς,

LUX2
πολλές γέφυρες,

LUX5
και πολλά κάστρα αργότερα…

lux6
κατέληξα στο ότι το ζουμί του Λουξεμβούργου είναι ο πλούτος του. Μιλάμε για μία από τις ισχυρότερες οικονομικά ευρωπαϊκές χώρες (αν όχι την ισχυρότερη), με παιδιά που μαθαίνουν τουλάχιστον 5 γλώσσες μέχρι να αποφοιτήσουν από το λύκειο και είναι υποχρεωμένα μια φόρα το χρόνο να κάνουν μια βδομάδα ιππασία ή σκι. Η ιστορία της ιπποτική με ελάχιστες δόσεις πολέμου και αρκετούς μύθους. Θρησκεία καθολικός χριστιανισμός ή χρήμα. Γιού τσούζ. Η ζωή τους κυλάει με άπειρα ταξίδια, πολύ δουλειά και υψηλό βιωτικό επίπεδο. Μια χώρα όπου θες να μεγαλώσεις τα παιδιά σου όμως δεν ξέρεις αν θέλεις να μείνουν για πάντα εκεί. Δεν ξέρεις αν θες να ζήσεις σε ακριβά σπίτια οδηγώντας ακριβά αυτοκίνητα και φορώντας ακριβά ρούχα έχοντας φτωχά συναισθήματα και μην ξέροντας τί σημαίνει ενθουσιασμός ή αν θες να μείνεις στην σύγχρονη μίζερη Ελλάδα χωρίς δουλειά, πίνοντας την χεράτη μπύρα σου ή τον χεράτο φραπέ σου στο πάρκο με τους άνεργους φίλους σου και συζητώντας ποια ταινία θα κατεβάσετε πειρατικά το βράδυ στο ίντερνετ στο πάρτυ καλοριφέρ του ξαδέρφου σου.
Και μετά γυρνάμε και τους λέμε ότι όσο γράφαμε ιστορία αυτοί σκαρφαλώνανε στα δέντρα. Να δω τώρα που δεν έχει μείνει τίποτα αν θα δώσουμε βρώσιμη μορφή στα χειρογραφα των αρχαίων ημών προγόνων για να την βγάλουμε και φέτος.

DSCN8119
(αξέχαστε μικρέ όπου και να’σαι με αυτό σου το ζεστό-πονηρό-ναζιάρικο χαμόγελο που κυνήγαγε συνέχεια τον φακό μου σου εύχομαι να πας πολύ μπροστά!)

Κείμενο και Φωτογραφίες: Μαίρη Βαμβακά