Τα πρώτα τους βίντεο ήταν γεμάτα από «ιδανικά που ήταν συνώνυμα με το αδύνατο, τεχνητά ιδανικά», εικόνες από έναν κόσμο γεμάτο από «αντικείμενα του πόθου». Όταν εμφανίστηκαν οι 18+ πριν από τρία σχεδόν χρόνια έφτιαχναν μουσική που ήταν σαν σάουντρακ για εφηβικό tumblr με μπόλικο πορνό. Τα mixtapes τους ήταν γεμάτα πρόστυχους στίχους και σεξουαλικά υπονοούμενα που έκανε και τους ίδιους να αισθάνονταν άβολα όταν τα ανέβαζαν στο soundcloud. Η απλοϊκή μουσική τους που έμοιαζε με μια σαρκαστική, αποδομημένη έκδοση του R&B που άκουγες παντού, άρχισε να γίνεται όλο και πιο δικός τους ήχος σε κάθε mixtape που ανέβαζαν και γρήγορα το αλλόκοτο ντουέτο –ζευγάρι; Κανείς δεν ήξερε τότε- είχε πρόταση να γράψει τη μουσική για το διαφημιστικό της προηγούμενης Μπιενάλε της Βενετίας και στη συνέχεια για την Prada. Το πρόσωπό τους δεν το έδειχναν, τα ονόματά τους δεν ήταν γνωστά, αποκαλούσαν τους εαυτούς τους Boy και Sis και μέχρι πολύ πρόσφατα που κυκλοφόρησε το πρώτο επίσημο single τους τούς περιέβαλλε ένα πέπλο μυστηρίου που έκανε ακόμα πιο γοητευτικές τις περσόνες τους. Ίσως πιο γοητευτικές από τη μουσική τους. Ακόμα και η δυσκολία να τους ψάξεις στο google -αν έγραφες 18+ έβγαιναν σάιτ ενήλικου περιεχομένου- δυνάμωνε τον «μύθο» ανάμεσα στους ανθρώπους του μικρόκοσμου που τους παρακολουθούσε.

Ο Justin και Samia αποκαλύφθηκαν πριν από μερικές μέρες στη συνέντευξη που έδωσαν στο Fader μέσω Skype, χωρίς πάλι να εμφανίζουν τα πρόσωπά τους. Ο Justin και η Samia ζουν κάπου στην Δυτική Ακτή της Αμερικής, αυτός κατάγεται από την Καλιφόρνια και και η Samia από τη Χαβάη. Το πρώτο άλμπουμ τους που κυκλοφόρησαν μόλις από την αγγλική εταιρία  Houndstooth περιέχει όλα σχεδόν τα κομμάτια που ξεχώρισαν από τα mixtape τους σε νέες ηχογραφήσεις -που είναι ακριβώς ίδιες με τις παλιές. Ένα best of για όσους τους ξέρουν και μια ασφαλής επιλογή για όσους θα τους γνωρίσουν με το άλμπουμ.

Δεν ξέρω πώς γίνεται να φτιάχνουν τόσο όμορφα κομμάτια -και έναν δίσκο που ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος με ενδιαφέρον- με τόσο απλοϊκά συστατικά: κακό ραπ [η Samia απέχει πολύ από αυτό που λες καλή φωνή, όσο για το ραπάρισμά της είναι σαν της Ντέμπι Χάρι στο Rapture: χάλια], τόσο lo-fi παραγωγή που είναι σαν εφηβικές δοκιμές με πρόγραμμα που κατέβασαν και μελετούν το manual και συνθέσεις που είναι η αποθέωση της κοινοτυπίας. Αυτό όμως είναι και το πιο μεγάλο τους κατόρθωμα. Ότι καταφέρνουν με αυτά τα λίγα και τα φτωχά να κάνουν ένα δίσκο που ακούγεται πολύ καλύτερος από κάποιου ράπερ που έχει ξοδέψει εκατομμύρια σε παραγωγές και έχει τρελό flow, γιατί δεν χρειάζεται μόνο η δεξιοτεχνία και το χρήμα για να κάνεις κάτι που να έχει ενδιαφέρον.

Δεν είναι και κανένα άλμπουμ που αντικειμενικά μπορεί να σε ξετρελάνει, αλλά στη μουσική -και σε όλες τις τέχνες- είναι όλα υποκειμενικά, και όσο και να ψάχνεις γιατί, δεν υπάρχει απάντηση. Δεν έχω ιδέα γιατί κάτι που είναι φτιαγμένο από τόσο φτωχά υλικά ακούγεται σε στιγμές του τόσο συναρπαστικό. Και δεν είναι R&B, παρόλο που και οι ίδιοι του κολλάνε αυτή την ταμπέλα, ούτε ραπ, ούτε τόσο πειραματική και αβάν γκάρντ μουσική που θα τους κάνει και πρωτοπόρους. Είναι ποπ, συμπαθητική, όμορφη, σκοτεινή, σέξι. Και παρ’ όλη τη σαχλαμάρα που βάζουν εσκεμμένα στα κομμάτια δεν ακούγεται καθόλου σαχλή.

«Το καλό κομμάτι είναι αυτό που με κάνει να αισθάνομαι άβολα αμέσως μετά» λέει η Samia. Και με όλες τις ατέλειες και τα ελαττώματα που μπορεί να έχουν ως γκρουπ, οι 18+ γράφουν καλά κομμάτια.

Τους ρωτούν για το κομμάτι Crow που έχει ένα επαναλαμβανόμενο sample από κράξιμο κορακιού σε όλη του τη διάρκεια και ακαταλαβίστικους στίχους. «Για μένα είναι ξεκάθαρα για κάποιον που είναι σε μια σχέση που τον κάνει δυστυχισμένο αλλά μένει μόνο για το σεξ» λέει η Samia. «Δεν γράφω τους στίχους μου πριν ηχογραφήσουμε, έτσι συχνά εκπλήσσομαι και η ίδια και μαθαίνω πολλά για τον εαυτό μου και το μυαλό μου όταν πατάω το record. Είναι πραγματικά αποκαλυπτικό. Κατά κάποιον τρόπο η ανωνυμία μας μου επέτρεψε να πω οτιδήποτε ήταν μέσα στο μυαλό μου».

«Όλο αυτό που κάνουμε είναι αποκαλυπτικό», λέει ο Justin. Ντρεπόμουν πάρα πολύ για το project για πάρα πολύ καιρό, μόνο με την ιδέα ότι οι φίλοι μου θα είχαν πρόσβαση σε τόσο προσωπικά μου θέματα. Νομίζω ότι υπάρχει μια πολύ παραγωγική ένταση σε αυτό, στο ότι δηλαδή συνεχώς προσπαθούμε να ερχόμαστε σε δύσκολη θέση».

http://youtu.be/GHe1bo31ibg

Κι όταν τους ρωτάνε γιατί η μουσική τους έχει τόση εμμονή με το σεξ απαντάει: «Είναι για το σεξ αλλά δεν είναι σέξι μουσική. Ίσως κάποια από τα τραγούδια είναι –κάποια στοιχεία τους είναι σέξι-  αλλά συνήθως είναι ματιές στο σεξ, στον τρόπο που χρησιμοποιείται η σεξουαλικότητα, στο πόσο μηχανικά απασχολούν τους ανθρώπους τα σεξουαλικά ζητήματα, στο πόσο αυτόματο είναι το σεξ αυτή τη στιγμή»…

Το Trust είναι πολύ καλύτερο από τους πιο πολλούς δίσκους που έχουν προκαλέσει θόρυβο το 2014.

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag