Αγάπη, στοργή και κίνδυνος σε μια συγκινητική ιστορία.

 

Το 1970 στην Σοβιετική Ένωση υπήρχε μια οικογένεια που για κατοικίδιά της είχε λιοντάρια και όλοι μαζί ζούσαν σε ένα μικρό διαμέρισμα στην πόλη Baku (σημερινό Azerbaijan). Ο «αρχηγός» της οικογένειας, ο Leo -τι ειρωνεία-, ήταν ένας απλός αρχιτέκτονας που μια μέρα αποφάσισε να πάρει ένα λιονταράκι από τον ζωολογικό κήπο. Το λιονταράκι είχε απορριφθεί από την μαμά λιονταρίνα και οι άνθρωποι στο ζωολογικό δεν είχαν καμία ελπίδα να το αναθρέψουν μόνοι τους. Έτσι, ο Leo πήρε το νεογέννητο στο σπίτι του. Αυτή ήταν και η αρχή μιας μεγάλης χαρούμενης ιστορίας με πραγματικά τραγική κατάληξη. Και δεν έγινε αυτό που πιστεύεις πως έγινε.

0_fdc0e_a12071c_orig

Κατάφεραν να μάθουν να ταΐζουν το λιονταράκι. Το ζώο άρχισε να μεγαλώνει στο μικρό διαμέρισμα του Leo. Ήταν μια φυσιολογική τετραμελής οικογένεια. Ο Leo, η γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους.

0_fdc0a_8299f564_orig

Το λιοντάρι συνέχισε να μεγαλώνει και ήταν πολύ φιλικό με τους ανθρώπους. Σε λιγότερο από ένα χρόνο, είχε γίνει ένα πλήρως αναπτυγμένο ζώο, με μια τεράστια χαίτη.

Berberovi_050410_17

Το ονόμασαν «Βασιλιά» και ήταν ένα ευγενικό ζώο με απόλυτη ψυχραιμία. Κάποια στιγμή προσπάθησαν να το επιστρέψουν στο ζωολογικό, αλλά στο δρόμο το λιοντάρι τρελάθηκε και πήδηξε από το αυτοκίνητο. Οι υπάλληλοι του ζωολογικού είπαν στην οικογένεια ότι δεν ήταν πια δυνατό να αποχωριστούν το ζώο επειδή τους είχε συνηθίσει και τους ένιωθε ως οικογένεια. Σαν μια φυσιολογική γάτα. Έτσι, έπρεπε να το κρατήσουν.

Berberovi_050410_15

«Το νεαρό λιοντάρι αγαπούσε πολύ τον άντρα μου» λέει η γυναίκα του Leo, η Nina. «Και εμένα μου φερόταν ευγενικά. Με τον καιρό, όμως, κάποια άλλα συναισθήματα απέναντί μου ξύπνησαν στο ζώο. Άρχισε να κοιμάται ανάμεσά μας και συχνά έσπρωχνε τον άντρα μου από το κρεβάτι. Προφανώς ζήλευε.

0_fdc10_ca3b8bd0_orig

Ένας οικογενειακός φίλος που πήγαινε στο σπίτι τους, θυμάται ότι «Ο Βασιλιάς ήταν ένα πολύ ευγενικό ζώο. Το πήραν πολύ μικρό και τα μπροστινά του πόδια ήταν παράλυτα. Η οικογένεια του έκανε μασάζ μέχρι που άρχισε να περπατάει κανονικά. Και συμπεριφερόταν σαν αληθινή γάτα. Το μόνο πρόβλημα ήταν πως του άρεσε να γλείφει τους επισκέπτες. Και η γλώσσα του ήταν σαν γυαλόχαρτο. Αν όμως του έκανες νόημα, έφευγε, έτρεχε στην γωνιά ή στο πάνω ράφι, όπου ήταν η φωλιά του».

Berberovi_050410_14

Οι γείτονες, πάντως, δεν ήταν και πολύ ενθουσιασμένοι που ένα λιοντάρι ζούσε στην πολυκατοικία τους. Παραπονούνταν για την μυρωδιά και για τους βρυχηθμούς που άκουγαν κατά καιρούς, καμιά φορά ακόμα και τη νύχτα. Επίσης, το να συναντάς ένα ζώο που ζυγίζει 200 κιλά στο διάδρομο ή στο ασανσέρ δεν τους ενθουσίαζε ιδιαίτερα.

0_fdc0e_a12071c_orig

Η Nina επίσης θυμάται ότι έβαλαν συρμάτινα δίχτυα στο μπαλκόνι για να μην πηδήξει το λιοντάρι από τον δεύτερο όροφο που έμεναν. Το άφηναν να περπατά ελεύθερα τριγύρω από σπίτι. «Αν βαριόταν, ερχόταν στο κρεβάτι, πηδούσε πάνω, έριχνε κάτω εμένα ή τον άντρα μου για να έχει χώρο και κοιμόταν μέχρι το επόμενο πρωί. Επίσης, τα παιδιά έκαναν ό,τι ήθελαν μαζί του, το καβαλούσαν σαν να είναι πόνι, τραβούσαν τα μουστάκια του και εκείνο ποτέ δεν παραπονιόταν.

Berberovi_050410_12

Με τον καιρό, όλο και περισσότεροι άνθρωποι μάθαιναν για αυτό το εξωτικό κατοικίδιο και άρχισαν να δέχονται προσφορές από εταιρείες παραγωγής για να πρωταγωνιστήσει ο Βασιλιάς σε κινηματογραφικές ταινίες. Έτσι, ξεκίνησαν να πηγαίνουν το ζώο στο στούντιο και σύντομα συμμετείχε σε μερικά από τα πιο δημοφιλή σοβιετικά έργα. Αυτό επέτρεψε στην οικογένεια να ταξιδέψει πολύ, να εξοικειωθεί με διάσημους ανθρώπους όπως ήταν οι ηθοποιοί και οι σκηνοθέτες της εποχής και φυσικά να κερδίσουν ένα έξτρα εισόδημα, πράγμα που τους βοηθούσε στη συντήρηση του ζώου. Αυτή όμως η επιχείρηση είχε ένα τραγικό τέλος.

Berberovi_050410_2

Μια μέρα, η οικογένεια γύρισε από ένα ακόμα γύρισμα στην Αγία Πετρούπολη. Κρατούσαν το ζώο στο σχολείο τα βράδια, επειδή αυτό ήταν το «ξενοδοχείο» του την περίοδο των γυρισμάτων. Οι άνθρωποι της ταινίας είχαν πάρει τις κατάλληλες προφυλάξεις. Υπήρχε ένα αυτοκίνητο με μεγάφωνο το οποίο γυρνούσε την γειτονιά και ανακοίνωνε ότι υπάρχει ένα λιοντάρι στο σχολείο, έτσι ώστε να μην κυκλοφορεί κανείς γύρω από αυτό. Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που ένας μαθητής που άκουσε κάποιες φήμες για το λιοντάρι, πήγε μαζί με την κοπέλα του να δουν γιατί γινόταν αυτή η φασαρία. Έφτασαν στο σχολείο και το αγόρι μπήκε μέσα στην αυλή. Είδε ένα λιοντάρι να κοιτά έξω από το παράθυρο, τον δρόμο. Ο μαθητής ξεκίνησε να κάνει τον πίθηκο στο λιοντάρι. Έκανε γκριμάτσες και μετά γύρισε την πλάτη του και έσκυψε. Σύμφωνα με τη Nina το λιοντάρι  καθόταν με την βοηθό του, την Sasha, η οποία εκείνη την στιγμή είχε πάει να αγοράσει ένα σνακ ή ένα πακέτο τσιγάρα. Λίγες μέρες πριν, στα γυρίσματα, είχαν εκπαιδεύσει το λιοντάρι να βάζει τα πόδια του στους ώμους των ανθρώπων όταν εκείνοι έκαναν τους πιθήκους. Μετά, έπρεπε να απομακρυνθεί, σύμφωνα με το σενάριο. Έτσι, το λιοντάρι, μόλις είδε το αγόρι να κάνει τον πίθηκο, εφόσον είχε εκπαιδευτεί, έσπρωξε το γυάλινο παράθυρο και έτρεξε πάνω του. Το αγόρι φοβήθηκε πολύ, το ίδιο και η κοπέλα του που περίμενε έξω. Εκείνη ξεκίνησε να φωνάζει «βοήθεια, βοήθεια! Το λιοντάρι θα κατασπαράξει το αγόρι μου»! Την ίδια στιγμή, ένας αστυνομικός που επέστρεφε από την βάρδιά του, άκουσε το κορίτσι που ούρλιαζε και έτρεξε προς το μέρος της. Μόλις είδες τον μαθητή στο έδαφος και το λιοντάρι μπροστά του, άρχισε να πυροβολεί.

Berberovi_050410_11

Δυστυχώς δεν μπόρεσαν να σώσουν το λιοντάρι.

Όλη η οικογένεια είχε στεναχωρηθεί. Ακόμα και ο σκύλος. Λένε, μάλιστα, πως το σκυλί είχε στενοχωρηθεί πιο πολύ από την οικογένεια. Όταν η οικογένεια επέστρεψε και έφερε μαζί της τα πράγματα του λιονταριού, ο σκύλος ο Chap, έτρεχε γύρω-γύρω και έψαχνε το λιοντάρι. Όταν κατάλαβε τελικά ότι δεν θα επέστρεφε, σκαρφάλωσε σε ένα από τα κουτιά του και δεν ήθελε να κατέβει με τίποτα. Μια μέρα μετά, το σκυλί πέθανε από καρδιακή προσβολή. Η Nina λέει ότι τα παιδιά ήταν επίσης πολύ στενοχωρεμένα. Ξυπνούσαν τη νύχτα και φώναζαν «βασιλιά, βασιλιά! Μην μας αφήνεις μόνους μας». Οπότε, απλά πήραν πάλι ένα λιοντάρι!

Berberovi_050410_8-660x600

Το καινούργιο λιοντάρι ήταν μια καινούργια ιστορία. Η Nina λέει ότι ήταν ενάντια σε αυτή την ιδέα. Κανείς όμως δεν την άκουγε. «Ο Βασιλιάς ο πρώτος ήταν ευγνώμων που τον σώσαμε από βέβαιο θάνατο, που του κάναμε μασάζ, που τον ταΐζαμε και τον κρατούσαμε ζεστό, οπότε μας ξεπλήρωνε το σεβασμό. Ο Βασιλιάς ο δεύτερος δεν σώθηκε από εμάς, οπότε απαιτούσε εμείς να τον σεβόμαστε.

Berberovi_050410_16

Εξάλλου, ο Βασιλιάς ο δεύτερος ήταν ήδη θηρίο όταν ήρθε στην οικογένεια.

Berberovi_050410_7

Ο νέος βασιλιάς συμμετείχε και αυτός σε ταινίες. Αυτό όμως το λιοντάρι ήταν περισσότερο επιθετικό και έτσι υπήρξαν διάφορα περιστατικά στα γυρίσματα. Πρώτα δάγκωσε το πόδι του σκηνοθέτη επειδή ήθελε να το κάνει να πηδήξει μέσα σε παγωμένο θαλασσινό νερό. Στις γάτες δεν αρέσει το νερό. Η δεύτερη περίπτωση ήταν όταν ένας βοηθός του κάμεραμαν πετούσε κάτι μπροστά στα μάτια του βασιλιά. Αυτό το παιχνίδι του κόστισε το δάχτυλό του.

Berberovi_050410_6-660x600

Το λιοντάρι ήταν πολύ φιλικό με τους ανθρώπους, συγκεκριμένα σεβόταν τον Leo. Η Nina μάλλον έκανε λάθος για τα κακά της συναισθήματα προς το ζώο.

Berberovi_050410_5

Ωστόσο, δεν ήταν εντελώς λάθος. Το 1978 ο Leo πέθανε από καρδιακή προσβολή. Η γυναίκα με τα δυο παιδιά έμειναν μόνοι τους με ένα τεράστιο λιοντάρι και ένα μικρότερο λιοντάρι. Η Nina πανικοβλήθηκε και ήθελε να δώσει τα λιοντάρια στον ζωολογικό κήπο του Βερολίνου. Σχεδόν τα κατάφεραν, όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε. Η Nina θυμάται «μετά από το θάνατο του Leo, ήταν πολύ δύσκολο για μένα να τα κρατήσω. Το λιοντάρι στην αρχή με σεβόταν. Του έλειπε όμως ο Leo. Έψαχνε τα πράγματά του και τον γύρευε σε όλο το σπίτι». Μια μέρα, το 1980, η γυναίκα γύρισε από τη δουλειά της. Είδε κάτι περίεργους καπνούς στο διαμέρισμα. Ο μεθυσμένος αλκοολικός γείτονας έκαιγε κάτι και το πετούσε από το μπαλκόνι, στο λιοντάρι. Το λιοντάρι βρυχόταν και το μικρό λιοντάρι καθόταν στον καναπέ. Η γυναίκα τσακώθηκε με τον γείτονα, έκλεισε το μπαλκόνι και μπήκε πάλι μέσα. Το λιοντάρι παρέμενε θυμωμένο. Πήγε στη φωλιά του, στο πάνω ράφι. Μετά, ο δεκατετράχρονος γιος της επέστρεψε στο σπίτι. Η γυναίκα του ετοίμασε το γεύμα του και έκοψε κρέας για το λιοντάρι. Ξαφνικά, το λιοντάρι έπεσε από το ράφι με την πλάτη. Πρέπει να πόνεσε πολύ. Βρυχήθηκε και όρμηξε στην γυναίκα. Ο γιος της προσπάθησε να σταματήσει το ζώο, το άρπαξε από το λουρί αλλά το λιοντάρι τον σκότωσε. Η γυναίκα λιποθύμησε.

Όταν η γυναίκα συνήλθε, το λιοντάρι είχε πεθάνει. Οι γείτονες είχαν φωνάξει την αστυνομία, η οποία είχε ανέβει από τα παράθυρα και είχε πυροβολήσει τα δυο ζώα.

Πηγή