O Έλπις και η Δώρα κάνουν το ταξίδι της ζωής τους διασχίζοντας την Αφρική από το Κέιτ Τάουν μέχρι το Κάιρο χρησιμοποιώντας μόνο μέσα μαζικής μεταφοράς, με σκοπό να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ από τις χώρες τις οποίες θα περάσουν. Το κείμενο για το σκλαβοπάζαρο που μοιράζονται μαζί μας γράφτηκε με βάση τις αφηγήσεις του Αμίρ, σχετικά με την ιστορία του μέρους:

«Ένα από τα μέρη που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε κατά την επίσκεψή σας στη Ζανζιβάρη είναι η παλιά αγορά Σκλάβων, μάρτυρας της τραγικής ιστορίας του τόπου, που έχει όμως ενδιαφέρον, παρόλο που δεν έχει κάτι ιδιαίτερο παρά μόνο μια Αγγλικανική Εκκλησία στον τόπο όπου γίνονταν οι αγοραπωλησίες σκλάβων.

slave_monument

Τα σκλαβοπάζαρα πρωτοξεκίνησαν στη Ζανζιβάρη κατά τον 15ο αιώνα από τους Πορτογάλους. Οι Άραβες πήραν τη σκυτάλη δύο αιώνες μετά έως και το 1873, οπότε η αγορά έκλεισε από τους Άγγλους. Οι σκλάβοι προέρχονταν κυρίως από την Ανατολική και Κεντρική Αφρική, χώρες όπως η Κένυα, η Ουγκάντα, το Μαλάουι, το Κονγκό, η Τανγκανίκα, η Ζιμπάμπουε και η Ζάμπια. Μετά την πώλησή τους συνήθως τους μετέφεραν σε Αραβικές χώρες, στις Ινδίες, στην Περσία, το Ομάν, κλπ.

Ένα μικρό ποσοστό των σκλάβων που υπήρχαν στο νησί, απασχολούνταν σε φυτείες με μπαχαρικά. Αυτοί συνήθως ήταν από Δυτική Αφρική και μετά την πώλησή τους, τους έστελναν σε Αμερική, Καραϊβική, Βραζιλία και Ευρώπη.

Οι σκλάβοι συνήθως προέρχονταν είτε από τους Άραβες που κατακτούσαν τα χωριά (μαζί και τους ανθρώπους), είτε από Αφρικανούς αρχηγούς στα χωριά, οι οποίοι πρόδιδαν τους συντρόφους τους και τους πουλούσαν σαν σκλάβους στους Άραβες. Οι πολεμιστές που έχαναν στις μάχες μεταξύ των διαφόρων φυλών, πωλούνταν και αυτοί στους Άραβες.

Ήταν 6 Ιουνίου του 1873 όταν ο Σουλτάνος της Ζανζιβάρης Barghash, μετά από προτροπές του εξερευνητή Λίβινγκστοουν που αντιστάθηκε σθεναρά κατά της δουλείας, συμφώνησε να σταματήσει αυτό το βάρβαρο εμπόριο. Ιεραποστολές από την Αγγλία αγόρασαν το χώρο και έχτισαν έναν τεράστιο Αγγλικανικό ναό. Γιατί οι Άγγλοι αποφάσισαν να κτίσουν το ναό ακριβώς στο ίδιο σημείο όπου ήταν το σκλαβοπάζαρο; Για να διώξουν το κακό και να φέρουν το καλό, όπως μας εκμυστηρεύτηκε ο Amir.

Τα δωμάτια στα οποία κρατούνταν οι σκλάβοι φυλακισμένοι δύο με τρεις ημέρες μέχρι να βγουν στο παζάρι, βρίσκονταν κάτω από μια καλύβα με μία τρύπα στο πάτωμα για είσοδο. Σήμερα μόνο δύο από τα 15 αυτά δωμάτια έμειναν ανέπαφα. Ένα μικρό για τους άντρες και το δεύτερο, λίγο μεγαλύτερο, για τα γυναικόπαιδα. Το μεγάλο χώραγε μέχρι 75 γυναίκες, ενώ το μικρότερο 50 άντρες, κι όλα αυτά σε ζωτικό χώρο μικρότερο των 10 τετραγωνικών για το μικρό δωμάτιο. Τα δωμάτια μπορεί σήμερα να έχουν 3 μικρές σχισμές για παράθυρα, όμως τότε είχαν μόνο ένα με διαστάσεις 60 εκατοστά ύψος επί 10 πλάτος!

IMG_8189 IMG_8153

Σαν να μην ήταν αρκετές αυτές οι συνθήκες, το φαγητό, το νερό και η υγιεινή ήταν εξίσου περιορισμένα, σκόπιμα, έτσι ώστε να επιζήσουν μόνο οι πιο δυνατοί οι οποίοι και θα αποτελούσαν καλούς σκλάβους. Στο μέσο των δωματίων υπάρχει χαντάκι που χρησιμοποιούνταν ως τουαλέτα και το οποίο πλημμύριζε μέχρι και ως 30 εκατοστά από το δάπεδο με τον ερχομό της παλίρροιας όταν ενωνόταν με τη θάλασσα. Με τον τρόπο αυτό οι ακαθαρσίες παρασύρονταν στη θάλασσα. Δυστυχώς, κάποιες φορές το επίπεδο της θάλασσας δεν ήταν αρκετά ψηλό ώστε να τα παρασύρει και έτσι έμεναν μέσα για τρεις ημέρες! Αυτό σήμαινε βέβαιη ασφυξία για πολλούς, και κυρίως για τα παιδιά. Επίσης η δραπέτευση από εκεί ήταν αδύνατη λόγω της σύνδεσης με την θάλασσα.

Έτσι, αυτούς που δεν τα κατάφερναν να επιζήσουν των άθλιων συνθηκών των δωματίων και πέθαιναν, απλώς τους αντικαθιστούσαν εύκολα οι Άραβες που τροφοδοτούσαν συνέχεια το σκλαβοπάζαρο με καινούργιους.

Γενικά, η επιλογή των σκλάβων γινόταν με την εξής διαδικασία: οι σκλάβοι δένονταν σε ένα δέντρο (στου οποίου τη θέση βρίσκεται τώρα το ιερό της εκκλησίας) και μαστιγώνονταν από τα αφεντικά. Εάν φώναζαν ή έκλαιγαν, τότε πωλούνταν σε μικρότερη τιμή. Οι «καλοί» σκλάβοι, αντιθέτως, βρίσκονταν σε ικανοποιητική κατάσταση μετά τον 3ήμερο εγκλεισμό στα δωμάτια και δεν φώναζαν ή ούρλιαζαν με το μαστίγωμα. Αυτοί θα πωλούνταν πιο ακριβά, γιατί θεωρητικά θα ήταν ικανοί να δουλέψουν πιο σκληρά. Εάν αγόραζε κανείς 5 καλούς σκλάβους, τότε του έδιναν τσάμπα και 2 παιδιά. Αν κρίνονταν ως όχι αρκετά δυνατοί, τότε τους έστειλαν πίσω στα δωμάτια όπου περίμεναν την επόμενη αγοραπωλησία. Μέσα στην εβδομάδα γίνονταν δύο αγοραπωλησίες.

Τα εύσημα για την κατάργηση της νόμιμης εμπορίας σκλάβων στο μέρος αυτό του κόσμου ανήκουν βέβαια στον Δόκτωρ Λίβινγκστόουν, ο οποίος μάλιστα δεν αξιώθηκε να δει τα αποτελέσματα της μάχης του, καθώς πέθανε από ελονοσία. Ένας μικρός σταυρός, αριστερά από τον βωμό, φτιαγμένος από το ξύλο του δέντρου κάτω από το οποίο πέθανε ο διάσημος εξερευνητής, στέκει για να θυμίζει έναν άνθρωπο που εξακολουθούν μέχρι σήμερα να τιμούν σαν ήρωα.

IMG_8174 anglican_christ_church_stone_town

Ακόμη και στις μέρες μας, δυστυχώς, η εμπορία ανθρώπων στον πλανήτη συνεχίζει με πιο απειλητικές καταστάσεις κυρίως για γυναίκες και παιδιά, τα οποία αδυνατούν να ξεφύγουν από τη μοίρα τους.

www.dreamtravelive.com

www.facebook.com/dreamtravelive

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag